Agosto 1, 2023
Martes ng Ika-17 Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
San Alfonso Maria de Ligorio, Obispo at Pantas ng Simbahan—Paggunita
“Kung magkagayon, ang mga matuwid ay magniningning na tulad ng araw sa Kaharian ng kanilang Ama. Ang may pandinig ay makinig.” Mateo 13:43
Tinatapos ng talatang ito ang paliwanag ni Hesus sa Talinghaga ng mga Pansirang Damo sa Bukid. Alalahanin na sa talinghagang ito, may mabubuting binhing inihasik sa isang bukid. Ang Manghahasik ay ang Anak ng Tao, si Hesus, at ang binhing inihahasik Niya ay ang mga anak ng Kaharian, na kinabibilangan ng lahat ng nasa kalagayan ng biyaya. Ang bukid ay ang buong daigdig. Kaya sinasabi ni Hesus na isinugo Niya ang Kanyang mga tagasunod, ang bawat isa sa atin, sa daigdig upang itayo ang Kanyang Kaharian. Ngunit inihahasik din ng masama ang kanyang mga “anak,” na tumutukoy sa lahat ng namumuhay sa kasamaan na salungat sa kalooban ng Diyos. Ang talata sa itaas ay tumutukoy sa gantimpalang tinatanggap ng mga anak ng Kaharian, samantalang ang talatang kaagad na nauuna rito ay nagsasaad na sa katapusan ng panahon, ang mga anak ng masama ay hahatulan at itatapon “sa naglalagablab na hurno, kung saan magkakaroon ng pagtangis at pagngangalit ng mga ngipin.”
Ang kahahantungan ng pagiging mga anak ng Kaharian ay tunay na puno ng pag-asa. “Kung magkagayon, ang mga matuwid ay magniningning na tulad ng araw sa Kaharian ng kanilang Ama.” Ang pangakong ito ng ating Panginoon ay dapat pagnilayan, paniwalaan, at maging puwersang nagpapasigla sa ating pag-asa sa buhay.
Ang pag-asa ay isang mahalagang birtud na madalas ay hindi natin sapat na napag-uusapan. Ang kaloob na pag-asa ay hindi basta paghahangad lamang na mangyari ang isang bagay, gaya ng pag-asang manalo sa lotto. Ang teologal na birtud ng pag-asa ay isang kaloob ng Diyos na nakabatay sa katotohanan. Ang katotohanang pinagbabatayan nito ay ang pangako ng buhay na walang hanggan sa Langit kung tatanggapin natin ang lahat ng sinasabi sa atin ng Diyos at kung tutuparin natin ang Kanyang maluwalhating kalooban sa ating buhay.
Bilang paghahambing, ipagpalagay na malaki ang utang mo sa bangko para sa iyong bahay. At ipagpalagay na may promosyon ang bangko kung saan babayaran nila nang buo ang utang sa bahay ng isang mapalad na pamilya. At ang pamilyang iyon ay ang sa iyo. Nakipag-ugnayan sila sa iyo at ipinaalam na ang kailangan mo lamang gawin ay punan ang isang aplikasyon para sa tulong na ito, at pagkatapos ay ibibigay na ito sa iyo. Ano ang gagawin mo? Siyempre, pupuntahan mo sila at pupunan ang aplikasyon. Mapagkakatiwalaan ang bangko, at tiwala kang kung gagawin mo ang hinihingi nila, ang simpleng pagpuno ng aplikasyon, tutuparin nila ang pangakong bayaran nang buo ang utang mo sa bahay. Sa isang diwa, nabubuo ang pag-asa sa iyong kalooban sa sandaling malaman mo ang alok na ito; at ang pag-asang iyon, na nakabatay sa isang tunay na pangako, ang nagtutulak sa iyo na gawin ang simpleng pagpuno ng aplikasyon.
Gayon din sa Diyos. Ang “utang sa bahay” na ipinapangako Niyang bayaran ay ang utang ng lahat ng ating kasalanan. At ang hinihingi upang matanggap ang pangakong ito ay katapatan sa lahat ng iniuutos Niya sa atin para sa ating ikabubuti. Ang suliranin ay madalas na hindi natin lubos na nauunawaan ang gantimpalang ipinangako sa atin. Ito ay ang “magniningning na tulad ng araw” sa Kaharian ng ating Ama sa Langit. Ang mabayaran ng bangko nang buo ang iyong utang sa bahay ay isang bagay na kongkreto, malinaw, at lubhang kanais-nais. Ngunit ang gantimpalang magniningning na tulad ng araw sa Kaharian ay may halagang nakahihigit nang walang hanggan. Naniniwala ka ba rito?
Ang pinakamainam na paraan upang palakasin ang teologal na birtud ng pag-asa sa ating buhay ay ang maging higit at higit na tiyak sa katotohanan ng pangako ng ating Panginoon. Kailangan nating maunawaan ang Langit at ang walang-hanggang halaga ng ating matatanggap kapag nakamit natin ito. Kung tunay nating nauunawaan ang ipinapangako sa atin ni Hesus, magiging napakatindi ng ating pagnanais na gawin ang lahat ng iniuutos Niya sa atin, anupat ito na lamang ang magiging tanging tuon ng ating buhay. Ang pag-asa ay magiging isang lakas na napakatatag, anupat lubusan nating ibubuhos ang ating sarili sa paggawa ng anuman at lahat ng kailangan upang makamit ang gayong gantimpala.
Pagnilayan mo ngayon kung gaano kalalim ang pag-asa mo sa iyong buhay. Gaano ka nauudyukan ng mga pangakong binitiwan ng ating Panginoon? Gaano kalinaw ang pagkaunawa mo sa mga pangakong iyon? Kung nahihirapan kang umasa, maglaan ka ng higit na panahon sa pagninilay sa pangwakas na gantimpalang ipinangako sa iyo ni Jesus. Manalig ka sa Kanyang sinasabi at gawin mong pangunahing tuon ng iyong buhay ang pangwakas na layuning iyon.
Aking maluwalhating Hari, inaanyayahan Mo ang lahat ng tao na makibahagi sa mga kaluwalhatian ng Langit. Ipinapangako Mo sa amin na kung kami ay tapat, magniningning kami tulad ng araw magpasawalang-hanggan. Tulungan Mo akong maunawaan ang maluwalhating kaloob na ito upang ito ang maging tanging hinahangad ng aking pag-asa at ang mag-udyok sa lahat ng ginagawa ko sa buhay. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Santo ng Araw – San Alfonso Maria de Ligorio, Obispo at Pantas ng Simbahan
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Magniningning ang mga Santo, mula sa flickr
