Hunyo 14, 2024
Biyernes ng Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Kung ang iyong kanang mata ay nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, dukitin mo ito at itapon. Mabuti pang mawala ang isa sa mga bahagi ng iyong katawan kaysa maitapon ang buo mong katawan sa Gehenna. At kung ang iyong kanang kamay ay nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, putulin mo ito at itapon. Mabuti pang mawala ang isa sa mga bahagi ng iyong katawan kaysa mapunta ang buo mong katawan sa Gehenna. Matthew 5:29–30
Ang larawang ito ng pagdukit sa iyong mata at pagputol sa iyong kamay ay malinaw na nilalayong pumukaw sa ating pansin. Bagaman makatitiyak tayong hindi talaga iminumungkahi ni Hesus na pinsalain natin ang ating mga katawan, hindi tayo dapat mag-atubiling pagnilayan sa panalangin ang larawang ito upang maunawaan ang mga katotohanang ipinahahayag ni Hesus.
Sa pagninilay ni San Agustin sa talatang ito, sinabi niya: “Ang mata ay dapat nating unawain bilang ang ating pinakamamahal na kaibigan…” Binibigyang-diin din ni Agustin na tahasang binanggit ni Hesus ang “kanang mata” upang tukuyin ang mga pagkakaibigang may “higit na antas ng pagmamahal” (Serm. in Mont. i. 13.). Kaya, bagaman ang pagkakaibigan—lalo na ang napakalapit na pagkakaibigan—ay isang kaloob, kung minsan ang mga taong malapit sa atin ay maaaring maging sanhi ng kasalanan o pagkakataon ng pagkakasala. Sa gayong kalagayan, hindi sila tunay na mga kaibigan, at maaaring mas mabuting limitahan o wakasan pa nga ang ugnayang iyon kaysa hayaan itong umakay sa atin sa kasalanan.
Isipin ang mga tao sa iyong buhay. Bagaman dapat nating mahalin ang lahat ng tao sa pamamagitan ng pag-ibig ng Diyos, ang pagkakaibigan ay higit pa sa pag-ibig. Ang pagkakaibigan ay lumilikha ng isang natatanging ugnayan sa kapwa at nagbubukas sa iyo sa kanyang presensiya at impluwensiya sa iyong buhay. Kapag nakikipagkaibigan ka, binibigyan mo ang isang tao ng puwang na makaapekto sa iyong buhay. Kapag mabuti ang impluwensiyang iyon, nagbubunga ng maraming kabutihan ang pagkakaibigan. Ngunit kapag masama ang impluwensiyang iyon, nagiging panganib ang pagkakaibigang iyon sa kabutihan ng iyong kaluluwa. Sa gayong kalagayan, maaaring kailangan itong bunutin o putulin upang hindi ka maakay sa mabigat na kasalanan o maging sa pagkakataon ng pagkakasala.
Kapag ang isang kaibigan sa iyong buhay ay nagiging pagkakataon ng pagkakasala para sa iyo, dapat manatili ang iyong pagmamahal sa kanya, ngunit kailangan din itong magbago. Sa ganitong kalagayan, ang pagmamahal ay maaaring mag-anyong isang mapagmahal na pagsaway, paglayo ng iyong sariling puso, o paglilimita sa inyong pakikisalamuha. Ngunit ito ay pag-ibig. Bilang paghahambing, kapag nagkakasala ang isang tao laban sa Diyos, nagbabago rin ang kanyang ugnayan sa Diyos. Binabawi ng Diyos ang Kanyang pakikipagkaibigan. Nababawasan ang Kanyang presensiya sa taong iyon, at ang kanilang panloob na pakikipag-isa ay humihina o tuluyang nagwawakas kapag mabigat ang kasalanan. Hindi ito kakulangan ng pag-ibig sa panig ng Diyos; ito ay bunga lamang ng kasalanan. Gayundin sa ating mga ugnayan sa kapwa, kapag ang biyaya ng Diyos ay hindi kapwa naibibigay at tinatanggap ng dalawang tao, hindi magiging posible ang pagkakaibigan sa pinakatunay na diwa nito. Ang tunay na pagkakaibigan ay laging nakasentro sa biyaya ng Diyos at nakasalalay rito. Samakatuwid, kapag hindi binibigyan ng puwang ang Diyos sa isang ugnayan, kailangang magbago ang ugnayang iyon mula sa tunay na pagkakaibigan tungo sa isang ugnayang tumutulad sa pag-ibig ng Diyos para sa isang makasalanan. Dapat patuloy na ialay ang awa, habag at pagpapatawad, ngunit magwawakas ang panloob na pakikipag-isa at pagkakaisa. Ngunit ito ay pag-ibig.
Pagnilayan mo ngayon ang mga taong ipinagkaloob sa iyo ng Diyos upang mahalin. Una, pagnilayan mo ang mga ugnayang tunay na nakasentro sa Diyos. Ang mga ugnayang ito ay magiging mga tunay na pagkakaibigan at magbubunga ng saganang kabutihan sa iyong buhay. Magalak ka sa mga pagkakaibigang ito at ipagpasalamat mo ang mga ito sa Diyos. Ikalawa, pagnilayan mo ang anumang ugnayang hindi nagbubunga ng mabuti. Habang ginagawa mo ito, suriin mo sa panalangin kung paano mo hinaharap ang ugnayang iyon. Sinisikap mo bang panatilihin ang isang “pagkakaibigan” kahit hindi maaaring maging sentro nito ang Diyos? Kung gayon, pagnilayan mo kung paano ka tinatawag ng Diyos na baguhin ang ugnayang iyon upang higit nitong masalamin ang pag-ibig ng Diyos sa iyo at sa taong iyon sa iyong buhay.
Aking Panginoon at tunay na Kaibigan, nagpapasalamat ako sa Inyo sa pagmamahal Ninyo sa akin nang may ganap na pag-ibig. Dalangin ko na lagi akong maging bukas sa pag-ibig na iyon upang patuloy na lumalim ang aking pakikiisa sa Inyo. Dalangin ko rin na maging kasangkapan ako ng Inyong pag-ibig sa kapwa. Ipagkaloob po Ninyo sa akin ang biyayang mahalin ang lahat ng tao sa aking buhay ayon sa paraan ng pagmamahal Ninyo sa kanila, walang kulang at walang labis. Hesus, nagtitiwala ako sa Inyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Si Kristong Tagapagligtas na Nagbabasbas, mula sa flickr
