Setyembre 5, 2024
Huwebes sa Ikadalawampu’t Dalawang Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa Ngayon
Santa Madre Teresa ng Calcutta—Opsiyonal na Paggunita
Nang makita ito ni Simon Pedro, nagpatirapa siya sa paanan ni Jesus at sinabi, “Lumayo po Kayo sa akin, Panginoon, sapagkat ako ay isang makasalanan.” Luke 5:8
Pagnilayang mabuti ang lubhang nakaaantig na kilos na ito ni Simon Pedro. Kasisimula pa lamang ni Jesus ng Kanyang hayagang ministeryo, at kabilang sa Kanyang mga unang himala ang pagpapagaling sa biyenang babae ni Simon. Pagkatapos nito, nasaksihan ni Simon ang pagpapagaling ni Jesus sa marami pang maysakit at ang pagpapalayas Niya sa maraming demonyo. At di-nagtagal matapos ang mga unang himalang ito, sumakay si Jesus sa bangka ni Simon at inutusan siya, “Pumalaot ka sa malalim na tubig at ihulog ninyo ang inyong mga lambat upang manghuli ng isda.” Nang sumunod si Simon, napakarami niyang nahuling isda kaya kinailangan nilang magpatulong sa isa pang bangka. Nakatala sa itaas ang tugon ni Simon sa karagdagang himalang ito.
Tatlong bagay ang naganap sa talatang ito. Una, “Nakita ito ni Simon Pedro…” At bagaman literal niya itong nakita sa pamamagitan ng kanyang mga mata, dapat nating unawain ang kanyang “pagkakita” bilang isang bagay na higit na malalim. Hindi lamang ang pinakamabunga niyang araw ng pangingisda ang nakita ni Simon Pedro. Nakita niya ang biyaya ng Diyos na kumikilos sa pamamagitan ni Jesus, at lubhang naantig ang kanyang kalooban sa kanyang nakita. Ginamit ni Jesus ang isa sa pinakamahalagang bahagi ng buhay ni Simon Pedro (ang pangingisda) upang ipamalas ang Kanyang kapangyarihang banal. Sa isang diwa, ginawang malapit ni Jesus sa puso ni Simon ang aral na ito, sa pamamagitan ng paggamit sa pangingisda bilang batayan ng Kanyang pagtuturo.
Ikalawa, ganap na wasto ang tugon ni Simon. Sa pagkasaksi niya sa himalang ito ng Diyos, agad niyang napagtanto ang kanyang kasalanan. Bagaman hindi natin alam kung ano ang kasalanan ni Simon, malinaw na ang pagtatagpong ito nila ng ating Panginoon ay nag-udyok sa kanya na agad alalahanin ang anumang pagkakasalang nagawa niya. Marahil ay maraming taon na siyang nakikipaglaban sa isang kasalanang nakagawian na niya, o marahil ay may nagawa siyang isang bagay na may mabigat na kasamaan na patuloy pa ring bumabagabag sa kanya. Ngunit ang tanging alam natin ay ang pagkasaksi ni Simon sa lubhang makapangyarihan at personal na himalang ito ang umakay sa kanya upang mapagtanto ang kanyang kasalanan.
Ikatlo, nagpatirapa si Simon sa paanan ni Jesus at hiniling sa Panginoon na lumayo sa kanya. At bagaman napakadakila ng awa ni Jesus kaya hindi Niya kailanman iiwan si Simon, hindi lamang kinikilala ni Simon na hindi siya karapat-dapat na mapasa harapan ni Jesus, kundi ipinahahayag din niya ang pananalig na ito sa pamamagitan ng kanyang mapagpakumbabang kilos ng pagsisisi.
Ano ang ginawa ni Jesus? Sinabi Niya, “Huwag kang matakot…” At nang makarating sa pampang ang mga bagong alagad na ito, “iniwan nila ang lahat at sumunod sa kanya.”
Dapat maranasan ng bawat isa sa atin ang ganitong pakikipagtagpo sa ating Panginoon. Dapat nating makita si Jesus. Dapat tayong maging lubos na mapagmatyag at nakatuon sa Kanya. Dapat nating makilala ang Kanyang presensya, marinig ang Kanyang tinig, at makita ang Kanyang pagkilos sa ating buhay. Kung magagawa natin ito nang maayos at sa pamamagitan ng pananampalataya, bibigyang-liwanag ng ating personal na pakikipagtagpo sa ating Panginoon ang kasalanang kailangan nating pagsisihan. Hindi ito upang manatili tayo sa pagkabagabag dahil sa kasalanan at sa kahihiyan; sa halip, ito ay upang makapagpakumbaba rin tayo sa harap ni Jesus at kilalaning hindi tayo karapat-dapat sa Kanya. Kapag taos-puso ang mapagpakumbabang pag-aming ito, makatitiyak tayong sasabihin din sa atin ni Jesus, “Huwag kang matakot.” Ang Kanyang mga salitang nagbibigay-aliw sa atin ay dapat nating tugunan sa pamamagitan ng pagpapasyang katulad ng ginawa ni Simon at ng iba pa. Dapat tayong maging handa at kusang-loob na iwan ang lahat upang sumunod sa Kanya.
Pagnilayan ngayon ang larawang ito ni Simon Pedro na nakaluhod sa harap ni Jesus. Masdan ang kanyang kababaang-loob at pagiging tapat. Masdan ang kanyang kataimtiman at kamalayan sa sariling kalooban. At masdan ang kanyang pagkaunawa sa banal na kapangyarihan ni Jesus na nasa kanyang harapan. Manalangin na makita mo rin ang ating Panginoon, madama ang iyong pagkamakasalanan, magpakumbaba sa Kanyang harapan, at marinig Siyang tumatawag sa iyo na sumunod sa Kanya nang walang pasubali at ganap, saanman Niya akayin.
Aking Panginoong mapag-aliw, ipinamalas Mo kay Simon Pedro ang Iyong walang-hanggang kapangyarihan sa pamamagitan ng kanyang karaniwang gawain sa araw-araw. Hinayaan Mo siyang makita ang Iyong banal na kapangyarihang kumikilos. Tulungan Mo rin akong makita Kang kumikilos sa aking buhay, mahal kong Panginoon. At habang nakikita Kita, tulungan Mo akong magpakumbaba sa Iyong harapan at kilalanin ang aking pagiging hindi karapat-dapat. Sa paggawa ko nito, dalangin kong marinig din Kitang nagsasabi sa akin, “Huwag kang matakot,” upang makatayo ako at makasunod sa Iyo saanman Mo ako akayin. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Mga Panalangin para sa Halalan at Bayan
Siyam na linggong nobena mula Setyembre 3 – Nobyembre 4
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Santo ng Araw – Santa Madre Teresa ng Calcutta—Opsiyonal na Paggunita
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
