Setyembre 11, 2024
Miyerkules ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Mga Panalangin para sa Kapayapaan
“Ngunit aba ninyong mayayaman, sapagkat tinanggap na ninyo ang inyong kaaliwan. Ngunit aba ninyong busog ngayon, sapagkat magugutom kayo. Aba ninyong tumatawa ngayon, sapagkat magdadalamhati kayo at iiyak. Aba ninyo kapag pinupuri kayo ng lahat, sapagkat gayon din ang ginawa ng kanilang mga ninuno sa mga bulaang propeta.” Lucas 6:24–26
Mapanganib bang maging mayaman, mabusog, tumawa, at purihin ng lahat? Ayon kay Hesus, tila gayon nga. Bakit nagbabala si Hesus laban sa mga bagay na ito? At bago pa iyon, bakit Niya ipinahayag na mapalad ang mga dukha, nagugutom, umiiyak, at nilalait? Sa diwa ng Kanyang aral, kinokondena ni Hesus ang apat na karaniwang kasalanan—kasakiman, katakawan, kawalan ng pagpipigil sa sarili, at paghahangad ng walang-kabuluhang papuri—at itinataguyod ang mga kabutihang-asal na kabaligtaran ng mga ito.
Ang karalitaan, sa ganang sarili nito, ay hindi sapat upang maging banal. Ngunit sa Ebanghelyo ni Lucas, ipinahahayag ni Hesus na mapalad ang mga dukha sa literal na kahulugan. Higit pa ito sa sinasabi ng Ebanghelyo ni Mateo na mapalad ang mga “dukha sa espiritu.” Ang pagiging dukha sa espiritu ay ang pagiging malaya sa pagkakapit ng puso sa mga materyal na bagay ng mundong ito upang lubos kang maging bukas sa mga kayamanan ng Diyos. Karaniwang ikinakatwiran ng mga may materyal na kayamanan na bagaman marami silang ari-arian, hindi naman nakatali ang kanilang puso sa mga ito. Sana nga ay gayon. Gayunman, sa bersiyon ni Lucas ng mga Mapapalad, tuwirang sinasabi ni Hesus, “Mapalad kayong mga dukha” at “aba ninyong mayayaman.” Sa aral na ito, natutuklasan natin ang ikalawang pagpapala na wala sa bersiyon ni Mateo. Bukod sa pagtukoy bilang isang pagpapala sa kalayaan ng puso mula sa pagkakapit sa mga materyal na bagay (karukhaan sa espiritu), ipinahahayag din na ang literal na karalitaan ang mas madaling landas upang makamit ang ganitong kalayaang espirituwal. Ang materyal na kayamanan, bagaman hindi kasalanan sa ganang sarili nito, ay may kaakibat na maraming tukso tungo sa pagkakapit sa mga bagay, pag-asa sa sariling kakayahan, at labis na pagpapalayaw sa sarili. Kaya, sa espirituwal na pananaw, mas madaling maging malaya sa pagkakapit sa mga bagay kapag dukha ang isang tao kaysa kapag mayaman siya. Isa itong katotohanang mahirap tanggapin kapwa para sa mga dukha at sa mga mayayaman. Madalas na nais ng mga dukha na yumaman, sa pag-aakalang kung mayaman sila, ibabahagi nila ang kanilang kayamanan sa iba at mananatiling malaya ang kanilang puso sa pagkakapit dito. Madalas namang ikinasisiya ng mga mayayaman ang pagiging mayaman at naniniwala silang mas malaya ang kanilang puso sa pagkakapit sa kayamanan kaysa sa tunay nilang kalagayan.
Ang pagiging “nagugutom” ay tinutukoy rin bilang isang mapalad na kalagayan, samantalang ang pagiging “busog” ay isang mapanganib na kalagayan. Kapag literal kang nagugutom, dahil man sa pag-aayuno o sa kakapusan ng pagkain, mas madaling ibaling sa Diyos ang iyong gutom at uhaw upang mapuspos ka Niya at mas madali kang magtiwala sa Kanyang pagkalinga. Ang kasaganaan ng pagkain, lalo na ng masasarap na pagkain, ay tumutukso sa iyong magpakabusog sa katakawan, na nagpapahirap sa lubos na pagkagutom at pagkauhaw sa Diyos at sa Kanyang banal na kalooban. Kaya, kung iiwas ka sa labis na pagpapalayaw sa sarili at makararanas ng gutom, pagpapalain ka ng kalayaan mula sa katakawan at maging sa tuksong magpadala rito.
Ang “pagtawa” at “pagtangis” sa pagkakataong ito ay hindi tumutukoy sa kagalakan at kawalan ng pag-asa. Sa halip, tumutukoy ang mga ito sa mga taong laging naghahanap ng kasiyahan at ng buhay na nagpapasasa sa mga layaw. Maraming tao ang nabubuhay para sa katuwaan, libangan, at panandaliang kaluguran. Ang pagtangis ay tumutukoy sa mga taong natuklasang hindi kailanman makapagbibigay ng tunay na kasiyahan ang lumilipas na mga kaluguran ng mundo. Kaya ang walang-tigil na paglilibang ay may kaakibat na tunay na tukso, samantalang ang pagkawala ng ganitong uri ng panandaliang kaluguran ay nakatutulong upang maalis ang tuksong iyon.
Sa huli, ipinapahayag ni Jesus na mapalad ang kapootan, itakwil, laitin, at paratangang masama dahil sa Kanya, sa halip na purihin ng lahat. Sa pagkakataong ito, tinutukoy ni Jesus ang papuring nagmumula sa mga bagay na walang kabuluhan kung titingnan sa pananaw ng kawalang-hanggan. Kapag maganda ang sinasabi ng lahat tungkol sa atin, at pinupuri ang ating mga katangian at tagumpay na hindi naman tunay na mga Kristiyanong birtud, matutukso tayong umasa sa papuring iyon upang makadama ng kasiyahan. Ngunit ang ganitong uri ng kasiyahan ay walang iba kundi walang-kabuluhang paghahangad ng papuri, at sa bandang huli ay hindi kailanman tunay na nakapagbibigay-kasiyahan. Gayunman, kapag nakikita at pinupuri ng isang tao ang mga birtud ng Diyos sa atin, ang Diyos ang una at higit sa lahat na napupuri, at pinagpapala tayong makibahagi sa kaluwalhatian ng Diyos.
Pagnilayan ngayon kung mas nais mong maging mayaman, magpasasa sa pinakamasasarap na pagkain, patuloy na malibang, at kainggitan ng iba, o kung nakikita mo ang mga tuksong dulot ng ganitong uri ng pamumuhay. Pagnilayan din ang mga kongkretong espirituwal na pagpapalang dumarating sa mga taong literal na dukha, nagugutom, mapagtimpi, at mapagpakumbaba. Napakalaking hamon ng aral na ito ni Jesus. Kung hindi ito magaan sa iyong kalooban, alamin mong tanda ito na mayroon ka pang sari-saring bagay sa buhay na hindi mo mabitiwan. Pagnilayan lalo na ang pagpapalang pinakamahirap mong yakapin, at gawin itong paksa ng iyong pagninilay at panalangin. Ang paggawa nito nang tapat at may bukas na kalooban ay magbubunga ng iyong pagiging kabilang sa mga tunay na mapalad sa paningin ng Diyos.
Aking pinagpalang Panginoon, Ikaw ay naging dukha, nagutom, naging mapagtimpi at mapagpakumbaba sa ganap na paraan. Dahil dito, napuspos Ka ng ganap na birtud at nakamit Mo ang lubos na kasiyahan. Buksan Mo po ang aking mga mata sa mga panlilinlang ng mundong ito upang makapamuhay akong kasama Mo sa tunay na kabanalan at maranasan ang mga kayamanan ng Kaharian ng Langit. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo!
Mga Panalangin para sa Kapayapaan
Nobena sa Mahal na Birhen ng mga Hapis
Tradisyonal na dinarasal tuwing Setyembre 7–15
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Panalangin para sa Halalan at sa Bansa
Siyam na linggong nobena mula Setyembre 3 – Nobyembre 4
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Itinatampok na larawan sa itaas: Pangangaral sa Bundok ni Danijel Dukić, mula sa Wikimedia Commons
