Tagalog

Pagsusumamo ng Awa!

Nobyembre 16, 2026
Lunes ng Ikatatlumpu’t Tatlong Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito

Santa Margarita ng Scotland—Paggunita ayon sa Pagpipilian

Santa Gertrudis na Dakila, Birhen—Paggunita ayon sa Pagpipilian

Pangunahin: Larawan mula sa Adobe Stock
Tampok: Pinagagaling ni Jesus ang Isang Lalaking Bulag, ni Carolsfeld, CC BY-SA 2.0

Bidyo

Habang papalapit si Jesus sa Jerico, may isang lalaking bulag na nakaupo sa tabi ng daan at namamalimos. Nang marinig niyang may maraming taong nagdaraan, nagtanong siya kung ano ang nangyayari. Sinabi nila sa kanya, “Dumaraan si Jesus na taga-Nazaret.” Sumigaw siya, “Jesus, Anak ni David, maawa Ka sa akin!” Sinaway siya ng mga taong nasa unahan at pinatatahimik, ngunit lalo pa niyang nilakasan ang pagsigaw, “Anak ni David, maawa Ka sa akin!” Lucas 18:35–39

Sa maraming kultura ngayon, ang mga bulag, may kapansanan, maysakit, o nagdurusa ay pinangangalagaan at tinatrato nang may dignidad. Bumuo ang mga lipunan ng mga batas at mga kaayusan upang matiyak na ang mga may pisikal na kapansanan ay may pagkakataong mamuhay nang ganap. Noong panahon ng Bibliya, madalas na kabaligtaran ang nangyayari. Ang mga pisikal na karamdaman tulad ng pagkabulag o pagkalumpo ay itinuturing na mga tanda ng parusa ng Diyos. Marami ang naniniwalang ang ganitong mga kalagayan ay bunga ng mga kasalanan ng taong may karamdaman, o ng kanyang mga magulang o lolo at lola. Sa ganitong konteksto, ang pakikitungo ni Jesus sa lalaking bulag ay hindi lamang mahabagin, kundi nakagugulat din. Ang dignidad na ipinagkaloob Niya sa lalaking ito ang naging dahilan upang maging makapangyarihang sagisag siya ng misyon ng Mesiyas.

Isipin ang tagpong ito. Papalapit si Jesus sa mayamang lungsod ng Jerico, at ang lalaking bulag ay nakaupo sa tabi ng daan, hindi pinapansin at isinasantabi. Malamang na nilalampasan lamang siya ng karamihan nang hindi man lang siya iniisip. Ngunit sa espirituwal na diwa, kinakatawan ng lalaking bulag na ito ang bawat isa sa atin. Lahat tayo ay may espirituwal na pagkabulag. Lahat tayo ay isinilang sa karukhaang dulot ng Kasalanang Orihinal, na umaasa sa awa ng Diyos. Sa Ebanghelyo ni Marcos, ang lalaki ay pinangalanang Bartimeo, na anak ni Timeo. Ngunit hindi binanggit ni Lucas ang kanyang pangalan, marahil ay sadya, upang mas madali nating makita ang ating sarili sa kanya—walang pangalan, walang kakayahang tulungan ang sarili, ngunit puno ng pag-asa.

Sa kabilang banda, marami sa mga pinunong panrelihiyon noong panahon ni Jesus—mga eskriba, mga Pariseo, at mga matatanda ng bayan—ang nag-aakalang nakahihigit sila sa iba sa espirituwal na buhay. Umasa sila sa inaakala nilang sariling katuwiran at hinamak ang iba. Ang pagkakaibang ito sa pagitan ng bulag na pulubi at ng mga itinuturing na nakatataas sa larangan ng relihiyon ay nag-aanyaya sa bawat isa sa atin na tanungin ang sarili kung kanino natin nakikita ang ating sarili. Nakikita ko ba ang aking sarili bilang dukha sa espiritu, na batid ang aking pangangailangan sa awa? O iniisip kong kaya ko ang lahat sa sarili ko at banal ako kahit walang biyaya? Tanging kapag kinilala natin ang ating espirituwal na karukhaan tayo makapagsusumamo nang taos-puso, “Jesus, Anak ni David, maawa Ka sa akin!”

Sa pagtawag kay Jesus bilang “Anak ni David,” ipinahayag ng lalaking bulag ang kanyang pananampalataya kay Jesus bilang ang ipinangakong Mesiyas. Isa itong matapang na pagpapahayag ng pananampalataya mula sa isang taong hindi pa nakakita ng himala ngunit nagtiwala pa rin.

Marahil ang pinakanakapupukaw na sandali sa pagtatagpong ito ay ang pagsalungat na hinarap ni Bartimeo: “Sinaway siya ng mga taong nasa unahan at pinatatahimik.” Ang mga tinig na ito ay sumasagisag sa maraming balakid na hinaharap natin kapag bumabaling tayo sa Diyos—mga tinig mula sa mundo, mula sa sarili nating mga pagnanasang wala sa tamang kaayusan, mula sa nakagawiang kasalanan, at maging mula sa mga demonyo. Pinanghihinaan tayo ng loob ng mga ito upang hindi tayo maniwala sa ating halaga, hindi magtiwalang pinakikinggan tayo ng Diyos, at hindi magtiyaga sa panalangin.

Ngunit si Bartimeo ay “lalo pang sumigaw.” Ang kanyang pagpupursigi sa kabila ng pagsaway sa kanya ay isang magandang huwaran ng panalangin. Kapag natutukso tayong mag-alinlangan, manghina, o maniwalang hindi nakikinig ang Diyos, iyon mismo ang panahong dapat tayong lalong manalangin. Ang tunay na pananampalataya ay hindi natitinag. Hindi ito sumusuko sa harap ng mga pagsubok, kundi lalo pang tumitibay.

Nang huminto si Jesus at ipatawag ang bulag, nagbago ang lahat. Inihahayag ng sandaling iyon na ang Kamahal-mahalang Puso ng ating Panginoon ay nakikinig, tumutugon, at puspos ng awa. Itinuturo nito sa atin na ang bawat tapat, mapagpakumbaba, at matiyagang panalangin ay umaantig sa puso ng Diyos at nag-uudyok sa Kanya na tumugon.

Bagaman ang nakikitang tugon ni Jesus ay ang pagpapagaling sa lalaki, ang mas malalim Niyang tugon ay ang paanyaya sa kalooban nito na sumunod sa Kanya, na buong-pusong tinanggap ng bulag: “Kaagad siyang nakakita at sumunod sa Kanya, na niluluwalhati ang Diyos.” Nang makita ito ng iba, nagalak din sila at niluwalhati ang Diyos.

Pagnilayan mo ngayon ang bulag na pulubing ito at sikaping makita ang iyong sarili sa kanya. Huwag mong tingnan ang iyong sarili bilang malusog, tanyag, o mayaman, kundi bilang dukha at nangangailangan. Mula sa pagpapakumbabang iyon, buong pananalig kang dumaing, “Jesus, maawa Ka!” Gawin mo ito nang walang humpay at hintayin ang paanyaya sa iyong kalooban tungo sa mas malalim na pananampalataya, upang ikaw ay makakita, mas tapat na sumunod kay Jesus, at maging saksi sa kaluwalhatian ng Diyos sa pamamagitan ng iyong buhay—na hinipo ng Mesiyas, ang Anak ni David.

Jesus, Anak ni David, mahabag Ka sa akin! Panginoon, nawa’y ito ang maging palagi kong daing para sa aking sarili at para sa lahat ng tao. Alisin Mo sa akin ang lahat ng pagmamataas at pag-aakalang ako ay matuwid, at tulungan Mo akong makita ang aking sarili sa bulag na pulubing ito, na dumaraing para sa Iyong awa. Sa pagtugon ko sa Iyong paanyaya sa biyaya, nawa’y masigasig akong sumunod sa Iyo, magbigay sa Iyo ng kaluwalhatian, at maakay ang iba tungo sa kagalakan ng paglakad sa Iyong liwanag. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Nobena kay Kristong Hari
Ayon sa Kaugalian, Siyam na Araw Bago ang Dakilang Kapistahan ni Kristong Hari
Nobenang dinarasal araw-araw mula Nobyembre 13–21, 2026

Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo

Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos

Lahat ng mga Santo/Kapistahan

Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon

Mga Pagpipilian para sa mga Pagbasa sa Misa