Niedziela, 12 maja 2019
IV Niedziela Wielkanocna, rok C
Święci Nereusz i Achilles, męczennicy lub św. Pankracy, męczennik – wspomnienie dowolne
„Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną”. Jan 10:27
Jezus ukazuje wyraźny kontrast między pasterzami. Odnosi się to do kapłanów, rodziców i do każdego z nas na właściwy nam sposób. Ukazany przez Niego kontrast zachodzi między tymi, którzy głęboko troszczą się o powierzonych im ludzi, a tymi, którzy jedynie pozorują troskę i kierują się bardziej egoizmem niż ofiarną miłością.
Jezus jako Boski Pasterz doskonale objawił ofiarną miłość. Był gotów pójść do końca dla nas, swoich owiec. Był gotów poświęcić wszystko. Nie pozwolił, by cierpienie, prześladowanie, odrzucenie czy inne podobne doświadczenia odwiodły Go od obowiązku otaczania nas całkowitą i pełną troską. Świadomość tego, jak głęboka jest naprawdę Jego miłość do nas, powinna nas inspirować, pocieszać i dodawać nam otuchy.
Tę miłość widać także w niezachwianej miłości rodzica, brata, siostry czy drogiego przyjaciela. Kiedy miłość, którą ktoś nas obdarza, pozostaje niezachwiana, zwłaszcza w trudnych chwilach, jest to dla nas wielkim wsparciem. Taka miłość ofiarowana drugiemu człowiekowi tworzy głęboką więź duchową, silniejszą niż jakiekolwiek trudności, z którymi możemy się zmierzyć. Bez względu na to, jaki „wilk” stanie na naszej drodze, musimy mieć świadomość niezawodnego wsparcia Boskiego Pasterza. A gdy widzimy, jak ta miłość objawia się w niezawodnym wsparciu innych ludzi, jesteśmy podwójnie obdarowani.
Nie należy jednak pomijać także tego kontrastu. Jezus podaje przykład „najemnika, który nie jest pasterzem”: widząc nadchodzącego wilka, ucieka. Trzeba podkreślić, jak wielką szkodę taki człowiek wyrządza ludowi Bożemu. Kiedy ucieka od odpowiedzialności i poddaje się egoistycznym pobudkom, pozostawia owczarnię bez opieki i naraża ją na atak.
W tym najemniku powinniśmy dostrzec pokusę, z którą wszyscy nieuchronnie mierzymy się w życiu. Trudno jest wytrwać w trudnych chwilach. Trudno być przy tych, którzy nas potrzebują, właśnie wtedy, gdy nas potrzebują. Trudno być wiernym we wszystkim i nigdy się nie wycofywać w obliczu pokusy lęku.
Jezus jako nasz Pasterz ofiarowuje nam swoją niezachwianą miłość i wsparcie, ale pragnie też, abyśmy odwzajemnili ten dar, okazując sobie nawzajem takie samo niezachwiane oddanie.
Zastanów się dzisiaj, jak dobrze naśladujesz Dobrego Pasterza. Tam, gdzie czegoś ci brakuje, pozwól Mu się prowadzić, aby móc prowadzić innych. Biegnij do Dobrego Pasterza i zaufaj Jego doskonałej miłości do ciebie.
Panie, dziękuję Ci za niezachwiane wsparcie, którego udzielasz mi jako mój Pasterz. Dziękuję Ci także za tych, którzy są Twoimi narzędziami tej głębokiej miłości i oddania. Pomóż mi wypełniać moją rolę pasterskiej opieki nad Twoim ludem — ludźmi, których postawiłeś na mojej drodze. Obym nigdy nie uciekał od tej chwalebnej odpowiedzialności, do której mnie powołałeś. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święci dnia – święci Nereusz i Achilles – św. Pankracy
