27 marca 2020
Piątek IV tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Jezus, nauczając na terenie świątyni, zawołał: „I Mnie znacie, i wiecie, skąd jestem. Ja jednak nie przyszedłem sam od siebie; lecz prawdomówny jest Ten, który Mnie posłał, którego wy nie znacie”. J 7:28
Czasami im lepiej kogoś znamy, tym trudniej jest nam rzeczywiście dostrzec jego dobroć i obecność Boga w jego życiu. Często ulegamy pokusie, by patrzeć na tę osobę z przekonaniem, że „wiemy o niej wszystko”. W rezultacie często po prostu uwydatniamy w myślach jej wady i słabości, a potem patrzymy na nią wyłącznie przez ich pryzmat.
Tak właśnie było w przypadku Jezusa. Kiedy Jezus udał się na żydowskie Święto Namiotów, byli tam ludzie, którzy Go znali. Prawdopodobnie znali Go jako zwyczajnego syna cieśli. Być może pochodzili nawet z Jego rodzinnego miasta. Ponieważ tak dobrze znali Jezusa, od razu zwątpili, że mógłby być Mesjaszem. Oczywiście jednak bardzo się mylili.
Płynie z tego dla nas ważna lekcja. Dotyczy ona osądzania i nadmiernego krytykowania ludzi, których dobrze znamy. Im więcej wiemy o kimś, tym bardziej jesteśmy świadomi jego wad i słabości. A jeśli nie będziemy uważni, skupimy się właśnie na tych cechach zamiast na dobrych cechach, które Bóg chce, byśmy dostrzegali.
Tak właśnie było w przypadku Jezusa. Nie, On nie miał żadnych rzeczywistych złych cech. Był doskonały. Jednak najprawdopodobniej wiele aspektów Jego życia dawało innym powód do niesprawiedliwych osądów i krytyki. Jego pewność siebie, autorytet, z jakim nauczał, niezwykłe współczucie wobec grzeszników i tym podobne — wszystko to było wyjątkowymi cechami, których niektórzy nie potrafili zrozumieć. Dlatego postanowili Go krytykować. „Wiemy, skąd On jest” — mówili. Innymi słowy, nie sądzili, że ktoś, kogo znali, może być pełen wielkości.
Co myślisz o ludziach wokół ciebie? Co myślisz o swoich najbliższych? Czy potrafisz spojrzeć poza wszelkie widoczne u nich słabości i dostrzec działającą rękę Boga? Czy potrafisz spojrzeć głębiej niż na to, co zewnętrzne, i dostrzec wartość i godność ich życia? Kiedy potrafisz dostrzegać dobroć innych, wskazywać na nią i być za nią wdzięcznym, w rzeczywistości dostrzegasz i kochasz objawiającą się dobroć Boga. Bóg żyje i działa w każdej duszy wokół ciebie. Twoim zadaniem jest dostrzegać tę dobroć i ją kochać. Wymaga to od ciebie prawdziwej pokory, ale ostatecznie jest sposobem kochania Boga obecnego pośród was.
Zastanów się dziś nad tym, jak patrzysz na swoich najbliższych, i poświęć trochę czasu na rozważenie, w jaki sposób Bóg jest obecny i żywy w ich życiu. Jeśli tak uczynisz, będziesz kochać Boga obecnego tuż obok ciebie.
Panie, naprawdę Cię kocham. Pomóż mi dostrzegać Cię i kochać w innych. Pomóż mi też odrzucać wszelką pokusę osądzania i z pokorą dawać się pociągać dobru wszystkich Twoich synów i córek. Kocham Cię, drogi Panie; spraw, abym kochał Cię także w innych. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp Krzyża – Rozważanie trzydzieste – „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Ilustracja: Jezus wśród uczonych w Piśmie, Paolo Veronese
