18 maja 2020
Poniedziałek VI tygodnia okresu wielkanocnego
Czytania na dziś
Św. Jan I, papież i męczennik — wspomnienie dowolne
„Wyrzucą was z synagog; nadchodzi nawet godzina, w której każdy, kto was zabije, będzie sądził, że oddaje cześć Bogu. Uczynią to, ponieważ nie poznali ani Ojca, ani Mnie. Powiedziałem wam to, abyście, gdy nadejdzie ich godzina, pamiętali, że wam to powiedziałem”. J 16:2–4
Najprawdopodobniej, gdy uczniowie słuchali Jezusa mówiącego im, że zostaną wyrzuceni z synagog, a nawet zabici, jednym uchem im to wpadało, a drugim wypadało. Owszem, mogło ich to nieco zaniepokoić, ale najpewniej dość szybko przeszli nad tym do porządku dziennego, zbytnio się tym nie martwiąc. Właśnie dlatego jednak Jezus powiedział: „Powiedziałem wam to, abyście, gdy nadejdzie ich godzina, pamiętali, że wam to powiedziałem”. I możesz mieć pewność, że gdy uczniowie byli prześladowani przez uczonych w Piśmie i faryzeuszów, przypomnieli sobie te słowa Jezusa.
Doznawanie takich prześladowań ze strony własnych przywódców religijnych musiało być dla nich ciężkim krzyżem. Oto ludzie, którzy mieli wskazywać im drogę do Boga, siali spustoszenie w ich życiu. Uczniowie zapewne doświadczali pokusy rozpaczy i utraty wiary. Jezus jednak przewidział tę ciężką próbę i dlatego uprzedził ich, że ona nadejdzie.
Ciekawe jest jednak to, czego Jezus nie powiedział. Nie powiedział im, że powinni odpowiedzieć walką, wszcząć zamieszki, wywołać rewolucję i tak dalej. Jeśli natomiast przeczytasz tę wypowiedź w jej kontekście, zobaczysz, że Jezus mówi im, iż Duch Święty zatroszczy się o wszystko, poprowadzi ich i uzdolni do dawania świadectwa o Jezusie. Dawać świadectwo o Jezusie to być Jego świadkiem. A być świadkiem Jezusa to być męczennikiem. Tak więc Jezus przygotował swoich uczniów na ciężki krzyż prześladowań ze strony przywódców religijnych, dając im do zrozumienia, że Duch Święty umocni ich, aby swoim życiem i słowem dawali o Nim świadectwo. A gdy zaczęło się to dziać, uczniowie zaczęli przypominać sobie wszystko, co Jezus im powiedział.
Ty także musisz sobie uświadomić, że bycie chrześcijaninem oznacza prześladowanie. Widzimy te prześladowania we współczesnym świecie w rozmaitych atakach terrorystycznych na chrześcijan. Niektórzy dostrzegają je niekiedy także w „Kościele domowym”, czyli w rodzinie, gdy doświadczają drwin i surowego traktowania za to, że starają się żyć swoją wiarą. Niestety, prześladowanie występuje nawet w samym Kościele, gdy widzimy kłótnie, gniew, niezgodę i osądzanie.
Kluczem jest Duch Święty. Duch Święty odgrywa właśnie teraz ważną rolę w naszym świecie. Rola ta polega na umacnianiu nas w dawaniu świadectwa Chrystusowi oraz na niezważaniu na wszelkie sposoby, jakimi Zły chciałby nas zaatakować. Jeśli więc w jakikolwiek sposób odczuwasz presję prześladowania, uświadom sobie, że Jezus wypowiedział te słowa nie tylko dla swoich pierwszych uczniów, ale także dla ciebie.
Zastanów się dziś nad wszelkimi przejawami prześladowania, których doświadczasz w swoim życiu. Pozwól, by dzięki wylaniu Ducha Świętego stały się one okazją do pokładania nadziei i ufności w Panu. On nigdy cię nie opuści, jeśli Mu zaufasz.
Panie, gdy odczuwam ciężar świata lub prześladowania, daj mi pokój umysłu i serca. Umacniaj mnie przez Ducha Świętego, abym z radością dawał świadectwo o Tobie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Św. Jan I, papież i męczennik
Obraz: Ostatnia modlitwa chrześcijańskich męczenników, Jean-Léon Gérôme
Droga do świętości:
Stawać się żywą ofiarą miłości
