Środa, 22 lipca 2020
„Panie, jeśli Ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go zabiorę”. Jezus rzekł do niej: „Mario!” A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: „Rabbuni”, to znaczy: Nauczycielu. Rzekł do niej Jezus: „Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca”. J 20:15b-17b
Cóż za przywilej! Maria Magdalena była pierwszą osobą, która ujrzała zmartwychwstałego Pana, i nie ulega wątpliwości, że wielu uznałoby ją za osobę najmniej godną otrzymania takiego błogosławieństwa.
Pismo Święte mówi, że Maria Magdalena była kobietą, z której Jezus wyrzucił siedem złych duchów. To oczywiste, że ktoś opętany przez siedem złych duchów prowadził grzeszne życie. Pod koniec VI wieku papież św. Grzegorz Wielki utożsamił ją również z grzeszną kobietą, którą omal nie ukamienowano. Jezus nie potępił tej kobiety i powiedział tym, którzy chcieli ją ukamienować, że pierwszy kamień powinien rzucić ten, kto jest bez grzechu. Jeden po drugim odchodzili, a Jezus jej przebaczył i pojednał ją z Ojcem.
Po spotkaniu z naszym Panem Maria stała się Jego wierną uczennicą, jedną ze świętych kobiet, które codziennie Mu służyły i troszczyły się o Jego potrzeby. Dlatego nazywamy ją dziś „świętą”. Jednak powyższy fragment mówi nam jeszcze więcej o Jezusie i Jego miłosierdziu.
Ten fragment pochodzi z opisu zmartwychwstania Jezusa. Maria poszła do grobu, lecz zastała go pustym. Siedziała tam i płakała, myśląc, że ktoś zabrał ciało Jezusa. Nagle jednak Jezus stanął przed jej oczami — żywy. Jego słowa były przenikające i głębokie. Powiedział: „Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca”. W odniesieniu do tego fragmentu warto powiedzieć dwie rzeczy.
Po pierwsze, to, że Jezus ukazał się najpierw właśnie jej, było rzeczywiście wspaniałym błogosławieństwem. Ta grzeszna kobieta stała się teraz pierwszym świadkiem i pierwszą zwiastunką zmartwychwstania. To mówi nam, że Jezus nie traktuje nas gorzej z powodu naszych dawnych grzechów. Nie jest pamiętliwy i nie rozlicza nas bez końca z tego, co zrobiliśmy w przeszłości. Gdy udziela przebaczenia, jest ono całkowite i w pełni przywraca nas do łaski, jeśli jesteśmy otwarci. Tak właśnie stało się z Marią. Jezus wybrał ją, kobietę, która dawniej prowadziła grzeszne życie, na pierwszego świadka swojego zmartwychwstania.
Po drugie, ten fragment ukazuje, że Jezus rzeczywiście chce, abyśmy do Niego przylgnęli, ale nie w sposób czysto ludzki. Maria poznała Jezusa na ziemi, a teraz Jezus chciał pogłębić swoją więź z nią, gdy już wstąpi do nieba. Wówczas chciał być obecny nie tylko fizycznie — chciał zamieszkać w jej duszy i zjednoczyć się z nią, a także z nami, w sposób najgłębszy i najbardziej zażyły.
Rozważ dziś pragnienie Serca naszego Pana, abyśmy przylgnęli do Niego w niebie. Usłysz, jak mówi do ciebie: „Wstąpiłem już do mojego Ojca i zapraszam cię, byś przylgnął do Mnie całym sercem. Wpuść Mnie i pozwól Mi zamieszkać w tobie w najgłębszej zażyłości. Kocham cię i chcę być z tobą jedno. Czy wpuścisz Mnie do swojego serca?”
Panie, naprawdę pragnę przylgnąć do Ciebie. Naprawdę wybieram bycie z Tobą jedno pod każdym względem. Przyjdź, zamieszkaj w moim sercu i zjednocz mnie ze sobą. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty na dziś – Święta Maria Magdalena
Pomocny artykuł o tożsamości Marii Magdaleny – New Advent
