19 sierpnia 2020
Środa XX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Jan Eudes, prezbiter — wspomnienie dowolne
„Czy zazdrościsz, ponieważ jestem hojny?” Mateusz 20:15b
Te słowa pochodzą z przypowieści o gospodarzu, który najmował robotników o pięciu różnych porach dnia. Pierwszych najął o świcie, drugich o dziewiątej rano, a kolejnych w południe, o piętnastej i o siedemnastej. Ci najęci o świcie pracowali około dwunastu godzin, a ci najęci o siedemnastej — tylko godzinę. „Problem” polegał na tym, że gospodarz zapłacił wszystkim robotnikom tyle samo, jak gdyby wszyscy przepracowali pełny, dwunastogodzinny dzień.
W pierwszej chwili takie doświadczenie mogłoby u każdego wywołać pokusę zawiści. Zawiść to rodzaj smutku lub gniewu z powodu pomyślności innych. Być może wszyscy potrafimy zrozumieć zawiść tych, którzy przepracowali cały dzień. Pracowali przez pełne dwanaście godzin i otrzymali pełną zapłatę. Odczuwali jednak zawiść, ponieważ tych, którzy pracowali tylko godzinę, gospodarz potraktował z wielką hojnością, wypłacając im całodzienną zapłatę.
Spróbuj postawić się w sytuacji opisanej w tej przypowieści i zastanów się, jakie uczucia wzbudziłby w tobie ten hojny gest gospodarza wobec innych. Czy dostrzegasz jego hojność i cieszysz się szczęściem tych, których tak dobrze potraktowano? Czy odczuwasz wdzięczność za to, że otrzymali ten szczególny dar? A może i w tobie pojawiłyby się zawiść i rozgoryczenie? Bądźmy szczerzy: większość z nas zmagałaby się w takiej sytuacji z zawiścią.
Ale uświadomienie sobie tego jest łaską. Łaską jest dostrzeżenie tego szpetnego grzechu zawiści. Nawet jeśli nie znajdujemy się w sytuacji, w której rzeczywiście mielibyśmy działać pod wpływem zawiści, łaską jest zobaczyć, że tkwi ona w naszym wnętrzu.
Zastanów się dziś, czy dostrzegasz w swoim sercu jakieś ślady zawiści. Czy potrafisz szczerze się cieszyć i odczuwać głęboką wdzięczność z powodu powodzenia innych? Czy potrafisz szczerze dziękować Bogu, gdy inni doświadczają niespodziewanej i niezasłużonej hojności ze strony drugich? Jeśli sprawia ci to trudność, to przynajmniej podziękuj Bogu za to, że pozwala ci to sobie uświadomić. Zawiść jest grzechem — grzechem, który pozostawia nas niezadowolonymi i smutnymi. Warto dziękować za to, że ją dostrzegasz, ponieważ jest to pierwszy krok do jej przezwyciężenia.
Panie, grzeszę i szczerze przyznaję, że w moim sercu jest trochę zawiści. Dziękuję Ci, że pomagasz mi ją dostrzec, i pomóż mi teraz oddać ją Tobie. Proszę, zastąp ją szczerą wdzięcznością za obfitość łaski i miłosierdzia, którymi obdarzasz innych. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Jan Eudes, prezbiter
Ilustracja: Przypowieść o robotnikach w winnicy autorstwa Jacoba Willemsza de Weta
