13 grudnia 2020
III Niedziela Adwentu (rok B)
Czytania na dziś
„Ja chrzczę wodą; ale pośród was jest Ten, którego nie rozpoznajecie, który przychodzi po mnie, a któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandała”. J 1:26–27
To słowa prawdziwej pokory i mądrości. Jan Chrzciciel miał liczne grono zwolenników. Wielu przychodziło do niego, aby przyjąć chrzest, a on zyskiwał coraz większy rozgłos. Ten rozgłos nie uderzył mu jednak do głowy. Przeciwnie, rozumiał swoją rolę: miał przygotować drogę „Temu, który przychodzi”. Rozumiał, że musi się umniejszać, gdy Jezus rozpoczyna swoją publiczną działalność. Dlatego z pokorą wskazuje innym Jezusa.
W tym fragmencie Jan przemawiał do faryzeuszów. Wyraźnie zazdrościli mu popularności i wypytywali go, kim jest. Czy jest Chrystusem? A może Eliaszem? Albo Prorokiem? Jan zaprzeczył temu wszystkiemu i określił siebie jako kogoś, kto nie jest godzien nawet rozwiązać rzemyków u sandałów Tego, który przychodzi po nim. Jan widzi więc siebie jako „niegodnego”.
Ale to właśnie ta pokora czyni Jana naprawdę wielkim. Wielkość nie rodzi się z wywyższania siebie ani z zabiegania o własny rozgłos. Wielkość rodzi się wyłącznie z wypełniania woli Bożej. A dla Jana wolą Bożą było udzielanie chrztu i wskazywanie innym Tego, który przychodził po nim.
Warto też zauważyć, że Jan powiedział faryzeuszom, iż „nie rozpoznają” Tego, który przychodzi po nim. Innymi słowy, ci, których przepełniają pycha i przekonanie o własnej sprawiedliwości, są ślepi na prawdę. Nie potrafią dostrzec niczego poza sobą, co świadczy o ogromnym braku mądrości.
Zastanów się dziś nad swoim powołaniem do naśladowania tych cnót św. Jana Chrzciciela. Czy postrzegasz swoje życiowe zadanie jako skupione wyłącznie na wpatrywaniu się w Chrystusa i wskazywaniu Go innym? Czy z pokorą uznajesz, że to Jezus ma wzrastać, a ty jesteś jedynie Jego niegodnym sługą? Jeśli będziesz starać się służyć woli Bożej z pełną pokorą, również ty osiągniesz prawdziwą mądrość. I tak jak przez Jana, tak też dzięki twojej świętej służbie wielu pozna Chrystusa.
Panie, napełnij mnie prawdziwą pokorą. Obym wiedział i wierzył całym sercem, że nie jestem godzien tego niezwykłego życia łaski, którym mnie obdarzyłeś. Lecz w tym pokornym uznaniu daj mi łaskę potrzebną do tego, by służyć Ci całym sercem, aby inni mogli przez mnie Ciebie poznać. Jezu, ufam Tobie.
Zobacz nasze materiały na Adwent!
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święta dnia – Święta Łucja z Syrakuz, dziewica i męczennica
W tym roku jej wspomnienie liturgiczne nie jest obchodzone, ponieważ przypada w niedzielę
Ilustracja powyżej: Kazanie św. Jana Chrzciciela autorstwa Alessandra Alloriego
