27 lutego 2021
Sobota I tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Święty Grzegorz z Nareku, opat i doktor Kościoła — wspomnienie dowolne
„A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście byli dziećmi waszego Ojca niebieskiego, ponieważ On sprawia, że Jego słońce wschodzi nad złymi i dobrymi, i zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych”. Mateusz 5:44–45
Dzisiejsza Ewangelia kończy się słowami Jezusa: „Bądźcie więc doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec niebieski”. To wzniosłe powołanie! Jest też jasne, że doskonałość, do której Bóg cię powołuje, wymaga między innymi wielkodusznej i całkowitej miłości nawet do tych, których możesz uważać za swoich „nieprzyjaciół”, i do tych, którzy cię „prześladują”.
Wobec tego wzniosłego powołania pierwszą reakcją może być zniechęcenie. W obliczu tak wymagającego przykazania zrozumiałe jest, że możesz odczuwać, iż taka miłość przekracza twoje możliwości, zwłaszcza gdy ktoś nadal cię rani. Istnieje jednak inna reakcja, całkowicie możliwa, do której powinniśmy dążyć. Tą reakcją jest głęboka wdzięczność.
Wdzięczność, na którą powinniśmy otworzyć nasze serca, wynika z tego, że nasz Pan pragnie, abyśmy mieli udział w Jego doskonałym życiu. A fakt, że nakazuje nam tak żyć, mówi nam również, że jest to w pełni możliwe. Cóż za dar! Jak wielkim zaszczytem jest to, że nasz Pan zaprasza nas, byśmy kochali Jego własnym sercem i taką miłością, jaką On kocha wszystkich ludzi. To, że wszyscy jesteśmy powołani do takiej miłości, powinno budzić w naszych sercach głęboką wdzięczność wobec naszego Pana.
Jeśli jednak twoją pierwszą reakcją na to wezwanie Jezusa jest zniechęcenie, spróbuj spojrzeć na innych z nowej perspektywy. Postaraj się powstrzymać od osądzania ich, zwłaszcza tych, którzy najbardziej cię zranili i nadal ranią. Nie do ciebie należy osądzanie; do ciebie należy jedynie kochać i dostrzegać w innych dzieci Boże, którymi są. Jeśli będziesz rozpamiętywać krzywdzące czyny drugiego człowieka, nieuchronnie pojawi się gniew. Jeśli jednak będziesz starać się jedynie widzieć w innych dzieci Boże, które masz kochać bez zastrzeżeń, wówczas łatwiej zrodzą się w tobie nawet uczucia miłości, pomagając ci wypełniać to wspaniałe przykazanie.
Rozważ dziś to wzniosłe powołanie do miłości i staraj się pielęgnować wdzięczność w swoim sercu. Pan chce dać ci niezwykły dar — kochanie wszystkich ludzi Jego sercem, także tych, którzy wystawiają cię na pokusę gniewu. Kochaj ich, dostrzegaj w nich dzieci Boże i pozwól Bogu pociągnąć cię ku wyżynom doskonałości, do której cię powołuje.
Mój najdoskonalszy Panie, dziękuję Ci, że mnie kochasz pomimo moich licznych grzechów. Dziękuję Ci także za to, że wzywasz mnie do udziału w głębi Twojej miłości do innych. Daj mi oczy, by widzieć wszystkich ludzi tak, jak Ty ich widzisz, i kochać ich tak, jak Ty ich kochasz. Naprawdę Cię kocham, Panie. Pomóż mi bardziej kochać Ciebie i innych. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża – Rozważanie dziesiąte – Miecz boleści
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Święty dnia – Święty Grzegorz z Nareku, opat i doktor Kościoła
Ilustracja powyżej: Miłosierny Samarytanin autorstwa Davida Teniersa młodszego
