12 lipca 2021
Poniedziałek XV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien”. Mateusz 10:37–38
Przy pierwszej lekturze ta nauka naszego Pana wydaje się trudna. Kiedy jednak właściwie ją rozumiemy, staje się jasne, że pomaga nam ona zachować właściwy porządek w naszych relacjach z Bogiem i rodziną, oparty na miłości i prawdzie. Przestrzeganie tego przykazania nigdy nie prowadzi do braku miłości do rodziny; przeciwnie, pomaga nam kochać wyłącznie sercem Chrystusa.
Czego wymaga od nas ta nauka Jezusa? Mówiąc prosto: jeśli ktoś z rodziny lub ktokolwiek inny narzuca nam oczekiwania sprzeczne z wolą Bożą, musimy wybrać wolę Bożą, a nie te oczekiwania. Aby lepiej to zrozumieć, pomyśl, w jaki sposób ktoś mógłby wybrać miłość do „ojca lub matki” albo „syna lub córki” bardziej niż do Boga. Załóżmy na przykład, że dziecko postanawia zejść na złą drogę w życiu moralnym lub w życiu wiary i chce, by rodzice wspierali je w jego grzechu. Rodzice jednak trwają mocno przy swoich przekonaniach moralnych i z miłości nie udzielają poparcia niemoralnemu stylowi życia, który wybrało ich dziecko. Stałoby się to szczególnie trudne dla rodziców, gdyby dziecko rozgniewało się i zaczęło ich krytykować, twierdząc, że je osądzają i brakuje im miłości. W rzeczywistości dziecko domaga się tego: „Mamo i tato, musicie kochać mnie bardziej niż Boga i Jego prawa”. A jeśli rodzice nie popierają błędnego stylu życia swojego dziecka, ich relacja może zostać głęboko zraniona. Być może jest to jeden z powodów, dla których Jezus po tym przykazaniu powiedział: „Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien”. Miłość zawsze wiąże się z krzyżem. Czasem jest to krzyż osobistego poświęcenia i daru z siebie. Innym razem jest to krzyż polegający na tym, że nasza miłość zostaje niezrozumiana, a ci, których w rzeczywistości kochamy najbardziej, uznają nas za „pozbawionych miłości”. Kiedy rodzice naprawdę kochają swoje dziecko, troszczą się przede wszystkim o jego wieczne zbawienie i moralne życie i nie przedkładają „przyjaźni” z dzieckiem nad prawdę.
Oczywiście ta sama prawda odnosi się do każdej naszej relacji, a nawet do naszej „relacji” ze społeczeństwem jako całością. Coraz więcej jest tych, którzy żądają od nas wszystkich, byśmy wspierali ich w zachowaniach obiektywnie nieuporządkowanych i sprzecznych z wolą Bożą. Mówi się nam, że jeśli sprzeciwiamy się takim wyborom niektórych ludzi, to jesteśmy osądzający i pełni nienawiści. Ale właśnie o tym mówi Jezus. Jeśli wybieramy „miłość” do innych bardziej niż do Boga i Jego świętej woli, to znaczy jeśli naszym najważniejszym celem jest sprawienie, by ludzie „czuli”, że mają wsparcie w swoich niemoralnych i błędnych decyzjach, wówczas w rzeczywistości wcale ich nie kochamy. Przynajmniej nie miłością Bożą. Zamiast tego przedkładamy ich grzech nad prawdę, którą tak bardzo potrzebują poznać, aby zostali wyzwoleni i weszli w autentyczną relację miłości z Bogiem Prawdy.
Zastanów się dziś nad prawdziwą miłością. Miłość jest prawdziwą miłością tylko wtedy, gdy jest zakorzeniona w Bogu i w każdym ustanowionym przez Niego prawie moralnym oraz na nich skupiona. Przyjrzyj się swoim relacjom, zwłaszcza z rodziną i najbliższymi. Czy kochasz ich czystą miłością Bożą? Czy twoja miłość pozostaje mocno zakorzeniona w woli Bożej? Czy też czasami idziesz na kompromis w sprawach prawd wiary i moralności, aby zaspokoić błędne oczekiwania innych? Życzliwość, łagodność i współczucie muszą być zawsze obecne. Ale prawda moralna musi być obecna w równym stopniu i musi stanowić fundament każdej cnoty, którą praktykujemy w relacjach ze wszystkimi ludźmi. Nie bój się kochać innych wyłącznie Bożym umysłem i sercem. Tylko w ten sposób możesz darzyć prawdziwą miłością każdego, kto jest obecny w twoim życiu, aby pomagać w zbawieniu ich dusz.
Panie wszystkiego, wzywasz wszystkich ludzi, by kochali Cię całym swoim umysłem, sercem, duszą i ze wszystkich sił. Wzywasz nas wszystkich, byśmy trwali przy każdej prawdzie, którą wypowiedziałeś. Daj mi odwagę i miłość, których potrzebuję, aby nie tylko kochać Cię ponad wszystko, lecz także kochać innych wyłącznie Twoją miłością. Pomóż mi przyjąć Twój krzyż, gdy jest to trudne, abym mógł być lepszym narzędziem miłości, którą darzysz wszystkich. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
_-_James_Tissot.jpg){kind=link}