Doskonałość

16 sierpnia 2021
Poniedziałek XX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś

Święty Stefan Węgierski — wspomnienie dowolne

„Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!” Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. Mateusz 19:21–22

Tak kończy się rozmowa Jezusa z bogatym młodzieńcem, który przyszedł do Niego i zapytał: „Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?”. Jezus powiedział mu, by zachowywał przykazania. Młodzieniec odparł, że przestrzega ich od młodości, i chciał wiedzieć, co jeszcze mógłby uczynić. Jezus odpowiedział więc na jego pytanie. Jednak odpowiedź przekraczała to, co młodzieniec był w stanie przyjąć.

„Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!” Czy chcesz osiągnąć doskonałość? Jeśli tak, to Jezus wysoko postawił poprzeczkę na drodze do tego celu. Wydaje się, że wielu naśladowcom Chrystusa wystarcza po prostu to, że jest w miarę dobrze. Innymi słowy, wydaje się, że rzadko można spotkać kogoś, kto całym sercem oddaje się dążeniu do doskonałości. Wielu może mieć dobre intencje, ale wydaje się, że niewielu w pełni podejmuje wszystko, czego potrzeba, aby rzeczywiście osiągnąć doskonałość, do której wszyscy jesteśmy powołani.

Warto zauważyć, że w swojej pierwszej odpowiedzi udzielonej temu bogatemu młodzieńcowi Jezus wyjaśnił wymagania konieczne do wejścia do życia wiecznego, czyli minimalny warunek osiągnięcia nieba. Mówiąc prosto, Jezus powiedział, że jeśli powstrzymujesz się od grzechu ciężkiego, zachowując przykazania, odziedziczysz życie wieczne. Oczywiście zakłada to również, że masz dar wiary, a przez to otwierasz się na dar zbawienia. Czy zatem to ci wystarcza? Czy zadowalasz się robieniem minimum potrzebnego, by dostać się do nieba?

Doskonałość może się nam wydawać czymś poza naszym zasięgiem. Zbyt często możemy myśleć: „Jestem tylko człowiekiem”. Jednak jako ludzie powołani przez Boga jesteśmy zaproszeni do pracy nad osiągalnym celem, jakim jest większa świętość. Choć zawsze będziemy mieli braki, musimy dążyć do jak największej świętości, nie zatrzymując niczego dla siebie.

Choć skierowane do tego młodzieńca zaproszenie: „idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim” nie jest wymaganiem, które nasz Pan stawia każdemu, niektórych rzeczywiście wzywa do jego dosłownego wypełnienia. Dla wszystkich pozostałych zaproszenie to jednak nadal pozostaje aktualne — tyle że w sensie duchowym, a nie dosłownym. Jest to duchowe wezwanie do wewnętrznego ubóstwa ducha. Każdy z nas jest powołany do całkowitego wewnętrznego oderwania od rzeczy tego świata, nawet jeśli zachowuje swój majątek. Naszym jedynym dobrem ma być miłość Boga i służba Jego woli. Tak głębokie duchowe oderwanie oznacza, że Bóg i Jego święta wola są wszystkim, czego pragniemy w życiu. A gdyby On kiedykolwiek wezwał nas do dosłownego oddania wszystkiego, uczynilibyśmy to bez wahania. Choć może się to wydawać skrajne, w istocie właśnie to przyniesie nam największe dobro. To jedyna droga do pełni człowieczeństwa i do stania się w pełni taką osobą, jaką mieliśmy być. Ostateczną nagrodą jest zaś nie tylko osiągnięcie nieba, lecz także niepojęta miara chwały w niebie. Im większą świętość osiągniemy tu, na ziemi, tym większa będzie nasza wieczna nagroda w niebie. Nie wahaj się robić wszystkiego, co możesz, by pomnażać ten skarb, który pozostanie z tobą na zawsze.

Rozważ dziś wzniosłe powołanie do doskonałości, które otrzymujesz od Boga. Zadaj sobie z całą szczerością pytanie, czy wystarcza ci po prostu to, że jest w miarę dobrze, czy też pragniesz o wiele więcej. Czy pragniesz największych bogactw w niebie? Czy chcesz, by w wieczności duchowe skarby, które gromadzisz teraz, pozostały z tobą na zawsze? Nie wahaj się przyjąć tego wzniosłego powołania od Jezusa. Pozwól, by Jego zaproszenie skierowane do bogatego młodzieńca zabrzmiało w twoim sercu także jako Jego osobiste zaproszenie dla ciebie. Powiedz Mu „tak” i wiedz, że twoja wdzięczność za tę decyzję będzie trwała wiecznie.

Mój kochający Panie, zaprosiłeś bogatego młodzieńca, by dążył do doskonałości. Także mnie i wszystkie Twoje dzieci zapraszasz do podjęcia tego świętego i wzniosłego powołania. Udziel mi łaski, której potrzebuję, by oderwać się od wszystkiego, co przeszkadza w osiągnięciu tego celu, abym mógł uczynić Ciebie i Twoją świętą wolę głównym i jedynym celem mojego życia. Jezu, ufam Tobie.

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Rozważania biblijne na okres zwykły

Wszyscy święci / Święta

Święty dnia – Święty Stefan Węgierski

Czytania mszalne do wyboru

Zdjęcie główne powyżej: Katedra św. Patryka (Charlotte, Karolina Północna) – witraż przedstawiający Chrystusa i bogatego młodzieńca. Autor: Nhevob, za pośrednictwem Wikimedia Commons

NOWOŚĆ!
Rozważania na wrzesień–listopad już dostępne jako e-book & w wydaniu w miękkiej oprawie.