Delikatne natchnienia łaski

26 sierpnia 2021
Czwartek XXI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś

„Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”. Mateusz 24:42–44

Nasz Pan zestawia wezwanie do czuwania z postawą tych, którzy śpią. Wypowiadając z takim naciskiem słowa „Czuwajcie!”, Jezus wyraźnie mówi nam również, że łatwo jest zapaść w duchowy sen. Czy więc częściej czuwasz i uważnie dostrzegasz Jego obecność? Czy też najczęściej śpisz, a przez to nie zdajesz sobie sprawy z Jego obecności?

Przede wszystkim to napomnienie należy rozumieć jako odniesienie do naszego odejścia z tego życia. I choć większość młodszych osób nie spodziewa się, że odejdzie nagle i bez przygotowania, wiemy, że tak się zdarza. Może się to przydarzyć każdemu z nas w dowolnej chwili, niespodziewanie i bez ostrzeżenia. Dlatego w tym żarliwym napomnieniu Jezusa musimy dostrzec wyraźną przestrogę, by zawsze być gotowymi na spotkanie z Nim na sądzie szczegółowym po naszym odejściu z tego życia.

Jednocześnie ten fragment jest także zaproszeniem do coraz głębszego uświadamiania sobie niezliczonych sposobów, na jakie Jezus przemawia do nas każdego dnia. Celem życia chrześcijańskiego musi być nieustanne trwanie na modlitwie. Nie oznacza to, że koniecznie musimy przez cały dzień, dzień po dniu, „odmawiać” modlitwy. Chodzi raczej o wyrobienie w sobie duchowego nawyku nieustannej uważności na natchnienia łaski, udzielane nam przez całe życie. Bóg chce nas zawsze prowadzić. Pragnie każdego dnia, przez cały dzień, dawać nam natchnienia swoją łaską. Chce, abyśmy jednym okiem patrzyli na sprawy wypełniające nasz dzień, a drugim na Niego, pozwalając Mu łagodnie prowadzić nas przez wszystko.

Czasami możemy wpaść w pułapkę myślenia, że Bóg interesuje się jedynie wielkimi decyzjami życiowymi. Tymczasem prawda jest taka, że Boga najłatwiej odnaleźć w szczegółach życia, nawet tych najmniejszych: w krótkiej wymianie zdań z kimś z rodziny, w uśmiechu do kogoś z pracy, w życzliwym geście wobec nieznajomego czy w spontanicznej modlitwie za nieznaną nam osobę, która jej potrzebuje. To zaledwie kilka przykładów spośród wielu sposobów, na jakie Bóg chce trwać z nami w komunii każdego dnia, przez cały dzień. Może się to jednak dziać tylko wtedy, gdy nieustannie czuwamy i uważnie wsłuchujemy się w Jego delikatne natchnienia łaski.

Jak to osiągnąć? Jak stać się uważnymi na Boga, który przemawia do nas i prowadzi nas w każdej chwili każdego dnia? Dokonuje się to przez wyrobienie w sobie duchowego nawyku nieustannej modlitwy. Zaczynamy od wyznaczenia każdego dnia czasu na modlitwę — czasu, w którym nie robimy nic innego, tylko się modlimy. Odsuwamy wszystko, co nas rozprasza, i zaczynamy od odmawiania modlitw, rozważania Pisma Świętego, uczestniczenia we Mszy świętej, mówienia prosto z serca i tak dalej. Ten szczególny czas modlitwy, przeznaczony wyłącznie dla Boga, musi jednak zacząć oddziaływać na nas przez cały dzień. A gdy sprawy tego świata nas rozproszą, znów się zatrzymujemy, skupiamy wyłącznie na Bogu i ponownie zapraszamy Go, by był z nami. Potem powtarzamy to raz za razem, wciąż na nowo. Modlitwa musi stać się nawykiem przenikającym całe nasze życie, dzięki któremu Bóg staje się obecny we wszystkim, co robimy. Gdy tak się dzieje, nieustannie pozostajemy duchowo „przebudzeni” na Jego obecność.

Rozważ dziś to jasne i zwięzłe napomnienie naszego Pana: „Czuwajcie!”. Pozwól, aby te słowa wybrzmiały w twoim wnętrzu. Usłysz w nich wezwanie do wyrobienia w sobie świętego nawyku modlitwy przez cały dzień. Jeśli tak uczynisz, Bóg będzie stopniowo przejmował kierowanie twoim życiem i każdego dnia prowadził cię ku pełnieniu Jego świętej woli. A przez ciebie będzie mógł obejmować swoją miłością i miłosierdziem wiele osób obecnych w twoim życiu, a także innych.

Mój wymagający Panie, pragniesz, abym każdy dzień przeżywał w nieustannej uważności na Ciebie. Proszę, pomóż mi wyrobić w sobie święty nawyk słuchania Ciebie i odpowiadania zawsze na wszystko, co do mnie mówisz. Moje życie należy do Ciebie, drogi Panie. Prowadź mnie nieustannie swoją łagodną dłonią łaski. Jezu, ufam Tobie.

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Rozważania biblijne na okres zwykły

Święci i święta na dziś

Czytania mszalne do wyboru

Ilustracja powyżej: Modlitwa w Ogrójcu, za pośrednictwem Web Gallery of Art

NOWOŚĆ!
Rozważania na wrzesień–listopad już dostępne jako e-book & w wydaniu w miękkiej oprawie.