25 września 2022
XXVI Niedziela Zwykła, rok C
Czytania na dziś
„Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień wystawnie ucztował. U jego bramy leżał zaś ubogi imieniem Łazarz, cały okryty wrzodami, który chętnie nasyciłby się resztkami spadającymi ze stołu bogacza. Nawet psy przychodziły i lizały jego wrzody”. Łukasz 16:19-21
Z pewnej perspektywy Łazarz żył w warunkach, w jakich nikt nie chciałby się znaleźć. Był ubogi, głodował i cierpiał nędzę. Jego ciało pokrywały wrzody, które lizały psy. Jezus posługuje się tu bardzo obrazowym językiem i warto postarać się jak najlepiej wyobrazić sobie ten opłakany stan fizyczny, w jakim znajdował się Łazarz.
Kluczem do tej opowieści jest to, że choć Łazarz był w opłakanym stanie fizycznym, jego dusza spoczywała w rękach Boga. Wiemy, że tak było, ponieważ czytamy, iż po śmierci „aniołowie zanieśli go na łono Abrahama” (Łukasz 16:22).
Ta opowieść daje nam wszystkim sposobność, by przyjrzeć się temu, co w życiu najważniejsze. Bogacz miał w tym życiu wszystko, czego pragnął, ale wyraźnie brakowało mu miłości bliźniego, o czym świadczy to, że ignorował materialne potrzeby Łazarza. Z tego powodu bogacz był duchowo ubogi, podczas gdy Łazarz był duchowo bogaty.
Kiedy potrafisz skupiać wzrok na tym, co w życiu najważniejsze — na duchowym bogactwie — wiele innych trudności, których doświadczasz, staje się mniej uciążliwych. Być może nigdy nie znajdziesz się w takim stanie fizycznym jak Łazarz, ale możesz doświadczyć w życiu innych wielkich cierpień i trudności. Gdy tak się stanie, może pojawić się skłonność do skupiania się wyłącznie na tych cierpieniach i tracenia z oczu wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem.
Zastanów się dziś, jak poradzisz sobie, gdyby przyszło ci żyć jak Łazarz. Zastanów się, czym są twoje własne życiowe „wrzody”. Mogą różnić się rodzajem, nasileniem i liczbą od cierpień innych ludzi, ale pojawią się w twoim życiu. Kiedy rozpoznasz swoje cierpienie, odwróć od niego wzrok ku obecności Boga w twojej duszy i pozwól, by Jego obecność napełniła cię bogactwem Jego łaski.
Panie, ofiaruję Ci moje cierpienie i ból, moją nędzę i zranienia. Pomóż mi zawsze wpatrywać się w Ciebie i szukać zaspokojenia jedynie w bogactwach Nieba. Napełnij moje serce szczególnie miłością do Ciebie i miłością bliźniego, abym osiągnął prawdziwe bogactwo w tym, co najważniejsze. Jezu, ufam Tobie.
Więcej niedzielnych rozważań wideo
Dzień czwarty: Nowenna do św. Teresy z Lisieux – Małego Kwiatka
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
