6 maja 2023
Sobota IV tygodnia okresu wielkanocnego
Czytania na dziś
„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, a nawet większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca. A o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię”. Jan 14:12–14
Jak to możliwe, że jesteśmy powołani do dokonywania dzieł większych niż te, których dokonał sam Jezus? A jednak to prawda. Takie jest nasze powołanie. Wiemy o tym, ponieważ właśnie to obiecał nam nasz Pan. Ta prawda powinna napełniać nas wdzięcznością za to, że Bóg tak potężnie działa przez nas.
Do „większych” dzieł, o których mówi Jezus, należy przede wszystkim głoszenie Ewangelii aż po krańce ziemi. Gdy Jezus chodził po ziemi, Jego misja była skierowana przede wszystkim do ludu Izraela. Kiedy jednak wstąpił do nieba i zesłał Ducha Świętego na Kościół, uzdolnił także wszystkich, którzy mieli przyjąć Ducha Świętego, do głoszenia Ewangelii aż po krańce ziemi. Nawrócenie serc jest zatem największym dziełem, w którym możemy współdziałać.
Czy chcesz dokonywać wielkich rzeczy? Większość dzieci o tym marzy, ponieważ to pragnienie jest wpisane w naszą ludzką naturę. Chcemy zmieniać coś na lepsze. Chcemy być wielcy. Zbyt często jednak mylimy się co do tego, czym jest prawdziwa wielkość. Próbujemy zaspokoić to wrodzone pragnienie przez czyny przynoszące światową i przemijającą wielkość. Szukamy uznania, bogactwa i innych przemijających nagród, które wynikają z egoistycznych ambicji. Żadna z tych rzeczy ostatecznie nas nie spełni, nawet gdybyśmy osiągnęli je w największym możliwym stopniu. Wyobraź sobie na przykład zdobycie Pokojowej Nagrody Nobla, objęcie przywództwa nad narodem albo posiadanie największego majątku na świecie. Czy osiągnięcie jednego z tych celów dałoby ci spełnienie? Tylko wtedy, gdyby było to wolą Boga. W przeciwnym razie byłoby to działanie puste i pozbawione znaczenia.
Zacznij od spojrzenia w swoje wnętrze. Czy dostrzegasz w sobie pragnienie dokonywania wielkich rzeczy? Oby tak było. Następnie przypomnij sobie, że największą rzeczą, jaką możesz uczynić, aby zaspokoić to pragnienie, jest wypełnianie woli Boga wobec twojego życia. Jezus mówi: „O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię”. Prosić w imię Jezusa oznacza prosić o wypełnienie Jego woli. Oznacza to prosić, by Bóg posłużył się tobą do niesienia innym swojej zbawczej łaski w taki sposób, jaki sam wybierze. Jeśli poprosisz naszego Pana o tę łaskę, On ci jej udzieli.
Taka forma modlitwy wymaga pokory i całkowitego oderwania od własnej woli. Wymaga, byśmy prosili Ojca jedynie o to, o co Syn prosi Ojca dla nas. Nagrodą za tak pokorną modlitwę jest jednak to, że Bóg przez nas obdarzy innych swoją łaską i miłosierdziem. Taka jest Jego doskonała wola.
Rozważ dziś to wzniosłe powołanie. Spójrz na pragnienie wielkości obecne w twojej duszy, a następnie zjednocz je z wolą Boga jako jedynym źródłem twojego spełnienia. Módl się o ten dar każdego dnia z pokorą i oderwaniem od własnej woli, a staniesz się narzędziem dzieł, które oddają Bogu wieczną chwałę. W niebie będzie to twoją wieczną radością.
Panie, który czuwasz nad nami w swojej Opatrzności, Twoja wola jest doskonała i pełna chwały. Proszę, pomóż mi każdego dnia uniżać się przed Tobą, abym rozumiał Twoją wolę wobec mojego życia i zawsze ją wybierał. Niech będę narzędziem Twojej zbawczej łaski dla wszystkich, których pragniesz dotknąć przeze mnie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres wielkanocny
