16 lipca 2023
XV Niedziela Zwykła (rok A)
Czytania na dziś

„Bo kto ma, temu będzie dodane i będzie miał w obfitości; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, bo patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją.” Mateusz 13:12–13
Jak to możliwe, że ktoś patrzy, ale nie widzi, albo słyszy, ale nie słucha ani nie rozumie? Jest to możliwe tylko wtedy, gdy oczy i uszy działają prawidłowo, lecz umysł jest rozproszony i nie skupia uwagi na tym, co widzi lub słyszy. Wyobraź sobie na przykład, że słuchasz książki czytanej na głos i nagle uświadamiasz sobie, że choć docierały do ciebie czytane słowa, twoje myśli były gdzie indziej i nie masz pojęcia, co zostało powiedziane. Każdemu od czasu do czasu się to zdarza.
Przytoczony wyżej fragment Ewangelii następuje bezpośrednio po tym, jak Jezus opowiedział tłumom z łodzi przypowieść o siewcy. W tej przypowieści ziarno padło na drogę, na grunt skalisty, między ciernie i na żyzną ziemię. Tylko ziarno na żyznej ziemi wyrosło i wydało dobry owoc. Zatem zarówno przytoczone wyżej nauczanie Jezusa, jak i poprzedzająca je przypowieść uczą, że wielu słyszało słowo Boże i było świadkami cudów Jezusa, lecz nie pozwoliło, by Jego nauki i cuda zrodziły wiarę w ich sercach.
Ten fragment Ewangelii jest szczególnie ważny dla tych, którzy od wielu lat są katolikami, lecz przestali wzrastać w wierze. Gdy ktoś co tydzień chodzi na Mszę świętą, słucha Ewangelii i przyjmuje Eucharystię, ale nie wzrasta nieustannie w świętości i rozumieniu tajemnic nieba, wówczas powoli utraci nawet tę niewielką wiarę, którą ma. Stanie się letnim katolikiem, który wykonuje jedynie zewnętrzne gesty, lecz nie wydaje dobrych owoców płynących z autentycznej wiary.
Gdy spoglądasz wstecz na swoje życie jako osoby praktykującej wiarę katolicką, co dostrzegasz z roku na rok? Czy był czas, gdy twoja wiara była silna, lecz potem stopniowo doszło do zamknięcia twoich uszu na Ewangelię i oddalenia od głębokiej, opartej na modlitwie wewnętrznej więzi z naszym Panem? A może, patrząc wstecz, widzisz, że Pan nieustannie dawał ci coraz więcej, prowadząc cię do życia pełnego prawdziwych bogactw duchowych? Czy Ewangelia dotarła nie tylko do twoich uszu, lecz także do twojego umysłu i zrozumienia? Czy nie tylko widzisz, ale też rozpoznajesz działanie Boga w swoim życiu i w otaczającym cię świecie? Czy aktywnie uczestniczysz w życiu łaski i dostrzegasz, że każdego dnia zbliżasz się do Boga? Czy też, niestety, zgasły w tobie zainteresowanie i gorliwość, a teraz dostrzegasz, że powoli oddalasz się od owocnego praktykowania swojej wiary?
Zastanów się dziś nad tymi ważnymi pytaniami i postaraj się szczerze na nie odpowiedzieć. Jeśli nie dostrzegasz, że z każdym rokiem wzrastasz w wierze i stajesz się prawdziwie bogaty w łaskę Bożą, wiedz, że coś musi się zmienić. Zastój i letniość w wierze nie są dobre. Prowadzą do powolnej utraty wszystkiego. Rozważając własną drogę wiary, na nowo podejmij zobowiązanie, by gorliwie przyjmować Ewangelię, tak aby twoja dusza była prawdziwie żyzną ziemią, która nieustannie wydaje obfitość dobrych owoców.
Panie, Ty pragniesz, aby wszyscy ludzie słyszeli Twoje słowo i dostrzegali Twoje działanie w swoim życiu. Proszę, nadal wylewaj swoją łaskę na moje życie, abym nieustannie wzrastał w bogactwie Twojego miłosierdzia. Modlę się, aby moje oczy i uszy każdego dnia coraz pełniej otwierały się na Ciebie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty na dziś – Najświętsza Maryja Panna z Góry Karmel
W tym roku wspomnienie liturgiczne nie jest obchodzone, ponieważ przypada w niedzielę
Ilustracja powyżej: Chrystus nauczający z łodzi Szymona Piotra, za pośrednictwem serwisu flickr




