23 sierpnia 2023
Środa XX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święta Róża z Limy, dziewica — wspomnienie dowolne
Wyszedłszy około siedemnastej, spotkał innych stojących bezczynnie i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?”. Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do mojej winnicy”. Mateusz 20:6–7
Są to bardzo hojne słowa wypowiedziane przez właściciela winnicy. Jak wyjaśnia przypowieść, właściciel ten najął robotników do swojej winnicy wczesnym rankiem, a potem ponownie o dziewiątej, w południe, o piętnastej i wreszcie o siedemnastej. Jednak pod koniec dnia wypłacił wszystkim taką samą dniówkę, jak gdyby wszyscy pracowali od wczesnego rana. Ci, których najęto jako pierwszych, byli oburzeni, uważając za niesprawiedliwe to, że pracujący zaledwie godzinę otrzymali taką samą zapłatę jak oni. Właściciel winnicy odpowiada jednak na koniec: „A jeśli chcę dać temu ostatniemu tyle samo co tobie? Czy nie wolno mi zrobić z własnymi pieniędzmi tego, co chcę? Czy odczuwasz zawiść dlatego, że jestem hojny?”. Bóg w swoim miłosierdziu jest hojny ponad wszelkie pojęcie. My jednak, jako ludzie dotknięci upadkiem, nieustannie sprawdzamy, czy otrzymujemy należną nam część, i porównujemy się z innymi. Mamy skłonność do tego, by chcieć coraz więcej, i łatwo ulegamy zawiści, gdy widzimy, że innym się powodzi lub że otrzymują błogosławieństwa, których my nie mamy. Na przykład, jeśli ktoś jest od nas bardziej popularny w mediach społecznościowych, jeździ lepszym samochodem, ma większy dom albo wyjeżdża na drogie wakacje, często z pewnym smutkiem zauważamy, że nie mamy tego, co on. I właśnie to jest zawiść.
Lekarstwem na zawiść jest hojność płynąca z całego serca. Nie tylko hojność w dzieleniu się pieniędzmi, lecz także hojność w okazywaniu uczuć i w umiejętności radowania się błogosławieństwami, które otrzymują inni. Na przykład, jak zareagujesz, jeśli ktoś powie ci, że w przyszłym miesiącu wybiera się na wspaniałe wakacje do miejsca, które od dawna pragniesz odwiedzić? Być może powiesz żartobliwie: „Ależ ci zazdroszczę!”. Zazdrość może szybko przerodzić się w zawiść, która jest pewną formą smutku z powodu błogosławieństw, jakie ma ktoś inny, a których ty nie masz. Ten smutek z powodu błogosławieństw drugiej osoby może następnie przerodzić się w gniew.
Ci robotnicy w winnicy, którzy pracowali cały dzień i otrzymali tyle samo co ci, którzy pracowali tylko godzinę, mogli zareagować, gratulując robotnikom najętym później, a nawet powiedzieć żartobliwie: „Ale macie szczęście! Szkoda, że i my nie przyszliśmy o siedemnastej!”. Zamiast tego jednak szemrali i próbowali powstrzymać hojność właściciela winnicy, mówiąc: „Ci ostatni pracowali tylko jedną godzinę, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Znów mamy tu do czynienia z zawiścią, ponieważ smutek z powodu hojności właściciela winnicy skłonił ich do próby odebrania innym otrzymanego błogosławieństwa.
Ilekroć dostrzeżesz w sobie tę formę nieświętego smutku, zwróć na nią uwagę. Oznacza ona, że brakuje ci bezinteresownej hojności wobec innych. A jeśli widzisz, że Bóg obdarza kogoś duchowymi bogactwami, staraj się wielkodusznie tym radować. Wysławiaj Boga i dziękuj Mu za Jego dobroć. Nie skupiaj się na sobie i odrzucaj każdą pokusę porównywania się z innymi. Pod wieloma względami każdego z nas przedstawiają ci, którzy pracowali tylko jedną godzinę, a otrzymali pełną dniówkę. Jest tak dlatego, że nigdy nie moglibyśmy zasłużyć na łaskę zbawienia. Jedynym powodem, dla którego możemy otrzymać dar wiecznego zbawienia i każdą inną łaskę udzielaną nam przez Boga, jest Jego nieskończona hojność. Dlatego dobroć i hojność Boga muszą nieustannie pozostawać w centrum naszej uwagi, a my musimy radować się tą hojnością zarówno wtedy, gdy jest okazywana nam, jak i wtedy, gdy jest okazywana innym.
Zastanów się dziś nad wszelkimi przejawami swojej skłonności do zawiści. Pomyśl o błogosławieństwach, które otrzymali inni, a których ty nie masz. Przyjrzyj się szczerze swojej wewnętrznej reakcji i módl się, aby Bóg udzielił ci daru wielkodusznego radowania się tymi błogosławieństwami. Każde błogosławieństwo udzielone przez Boga musi być powodem naszej radości, niezależnie od tego, czy zostaje udzielone nam, czy innym.
Mój najhojniejszy Panie, z przeobfitą szczodrością udzielasz wszystkim swoich błogosławieństw. Gdy widzę, jak obdarzasz innych, pomóż mi pielęgnować szczerą wdzięczność za wszystko, co otrzymali. Pomóż mi prawdziwie radować się tak licznymi sposobami, na jakie błogosławisz całemu swojemu ludowi. Uwolnij mnie od zawiści, drogi Panie, aby ten szpetny grzech mnie nie przytłaczał. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do św. Moniki
(Odmawiana szczególnie w intencji dzieci, które zeszły na złą drogę)
18-26 sierpnia
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Św. Róża z Limy, dziewica — wspomnienie dowolne
