2 września 2023
Sobota XXI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„Ten, który otrzymał pięć talentów, podszedł i przyniósł drugie pięć. Powiedział: «Panie, dałeś mi pięć talentów. Spójrz, zyskałem drugie pięć». Jego pan powiedział mu: «Dobrze, sługo dobry i wierny. Skoro byłeś wierny w drobnych sprawach, powierzę ci wielkie zadania»”. Mt 25:20–21
Często, gdy słyszymy opowieść, w której sukces zostaje zestawiony z tragedią, nasza uwaga kieruje się najpierw ku tragedii. Przypowieść o talentach, którą otrzymujemy dzisiaj, przedstawia nam trzy osoby. Dwie z nich ukazują historie wielkiego sukcesu. Historia jednej jest jednak bardziej tragiczna. Ta tragiczna opowieść kończy się słowami pana skierowanymi do sługi, który zakopał jego pieniądze: „Sługo zły i leniwy!”. Natomiast obie historie sukcesu kończą się słowami pana: „Dobrze, sługo dobry i wierny. Skoro byłeś wierny w drobnych sprawach, powierzę ci wielkie zadania”. Skupmy się na tych historiach sukcesu.
Obaj słudzy, którzy odnieśli sukces, podwoili pieniądze pana. Nawet ze świeckiego punktu widzenia robi to wielkie wrażenie. Gdyby po zainwestowaniu pieniędzy z pomocą doradcy finansowego powiedziano ci wkrótce, że twoje pieniądze się podwoiły, z pewnością bardzo by cię to ucieszyło. Taka stopa zwrotu zdarza się rzadko. To pierwsze przesłanie, które powinniśmy zaczerpnąć z tej przypowieści. Podwojenie darów i łask, których udziela nam Bóg, jest jak najbardziej możliwe. Jest tak nie przede wszystkim ze względu na nas, lecz ze względu na Boga. Dary, które Bóg nam daje, ze swej natury mają się pomnażać. Łaska ze swej natury płynie w przeobfitości; a gdy współpracujemy z łaską Bożą, pomnaża się ona w sposób wykładniczy.
Gdy przyglądasz się własnemu życiu, jakie dary dostrzegasz, którymi Bóg cię obdarzył i które chce, by służyły Jego chwale? Czy są wśród nich dary zakopane, które pozostają nierozwijane albo, co gorsza, są wykorzystywane do celów sprzecznych z Bożym planem dla twojego życia? Do bardziej oczywistych darów wpisanych w twoją naturę należą rozum i wola. Ponadto możesz mieć szczególne uzdolnienia w jakiejś dziedzinie. Wszystko to są dary porządku naturalnego. Oprócz nich Bóg często obficie udziela darów nadprzyrodzonych, gdy zaczynamy używać tego, co mamy, dla Jego chwały i dla zbawienia innych. Na przykład, jeśli starasz się dzielić z innymi prawdami naszej wiary, Bóg zacznie pogłębiać twoje nadprzyrodzone dary rady, mądrości, umiejętności i rozumu, aby umożliwić ci mówienie o Bogu i Jego woli. Wszystkie siedem darów Ducha Świętego należy do najjaśniejszych przykładów nadprzyrodzonych darów udzielanych przez Boga. Są to: mądrość, rozum, rada, męstwo, umiejętność, pobożność i bojaźń Boża. Modlitwa kończąca to rozważanie pochodzi z tradycyjnej nowenny do Ducha Świętego i nie tylko zawiera prośbę o te dary, lecz także krótko je opisuje, aby pomóc je lepiej zrozumieć.
Rozważ dziś to, że wszystko, czym Bóg cię obdarzył, zarówno w porządku naturalnym, jak i nadprzyrodzonym, musi zostać oddane na służbę Bogu i innym. Czy tak postępujesz? Czy starasz się wykorzystywać każdy talent, każdy dar, wszystko, co składa się na to, kim jesteś, dla chwały Bożej i wiecznego dobra innych? Jeśli tego nie robisz, dary te stopniowo zanikają. Jeśli tak postępujesz, zobaczysz, jak te dary Bożej łaski pomnażają się na wiele sposobów. Staraj się zrozumieć otrzymane dary i podejmij mocne postanowienie, by używać ich dla chwały Bożej i zbawienia dusz. Jeśli tak uczynisz, także ty usłyszysz pewnego dnia, jak nasz Pan mówi do ciebie: „Dobrze, sługo dobry i wierny”.
O Panie Jezu Chryste, udziel mi Ducha mądrości, abym gardził przemijającymi rzeczami tego świata i pragnął jedynie rzeczy wiecznych; Ducha rozumu, aby oświecił mój umysł światłem Twojej Boskiej prawdy; Ducha rady, abym wybierał najpewniejszą drogę do podobania się Bogu i osiągnięcia nieba; Ducha męstwa, abym niósł mój krzyż z Tobą i odważnie pokonywał wszystkie przeszkody stojące na drodze do mojego zbawienia; Ducha umiejętności, abym poznawał Boga i siebie samego oraz doskonalił się w wiedzy świętych; Ducha pobożności, abym znajdował słodycz i radość w służbie Bogu; Ducha bojaźni Bożej, abym był przepełniony pełną miłości czcią wobec Boga i lękał się w jakikolwiek sposób sprawić Mu przykrość. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
