Wpatrując się w Matkę Bożą

24 grudnia 2023
IV Niedziela Adwentu (rok B)
Czytania na dziś

Anioł Gabriel został posłany od Boga do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Wszedłszy do niej, rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z tobą”. Łukasz 1:26–28

Jakże niezwykłe musiało to być doświadczenie. Tę pokorną służebnicę Boga, młodą dziewczynę, odwiedził Archanioł Gabriel i powitał słowami: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z tobą”. Spróbuj wyobrazić sobie, co przeżywała. Była pokorna ponad wszelkie wyobrażenie, pełna wszelkich niebiańskich cnót, kochała Boga całym sercem i nagle stanęła twarzą w twarz z tym chwalebnym i pełnym majestatu Archaniołem. A ten niebiański gość obsypał tę uniżoną służebnicę Pana najgłębszymi pochwałami.

Początkowo Maryja w swej pokorze po prostu rozważała to pozdrowienie. Rozważała je w swoim sercu w modlitwie i wierze. Następnie Archanioł mówił dalej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz w swym łonie i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”. Choć Maryja pytała jeszcze, jak to się może stać, szybko wyraziła zgodę: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa”. I właśnie te słowa tej młodej kobiety nieustannie rozbrzmiewały w jej sercu przez całe życie.

Maryja, nasza Matka, była wielka z wielu powodów. Była Niepokalanym Poczęciem — tą jedyną, która została poczęta bez grzechu w łonie własnej matki. To ją Ojciec wybrał, aby wydała na świat Zbawiciela świata jako swego jednorodzonego Syna. Jednak jej wielkość tkwi przede wszystkim w nieustannym poddawaniu się woli Bożej. „Niech mi się stanie według twego słowa”. To właśnie powtarzała przez całe życie. To jej doskonałe „fiat” wypowiedziane swojemu Bogu. Znała jedynie zawierzenie i poddanie się wszystkiemu, o co Bóg ją prosił. I to właśnie, bardziej niż cokolwiek innego, uczyniło ją godną Matką Boga.

Choć nikt z nas nie został niepokalanie poczęty w łonie swojej matki i nikt z nas nie pozostał bez grzechu przez całe życie, wszyscy musimy starać się czerpać natchnienie z przykładu tej świętej kobiety. Wszyscy musimy rozważać jej głęboką pokorę i ochocze przyjmowanie woli Bożej w jej życiu. I wszyscy musimy starać się naśladować jej fiat oraz jej doskonałą cnotę.

Naśladowanie naszej Najświętszej Matki zaczyna się od poznawania jej, rozumienia jej i pokochania jej takiej, jaka jest. Wpatrywanie się w jej wewnętrzne piękno i świętość ukazuje nam doskonałość, do której wszyscy jesteśmy powołani. Gdy na modlitwie wpatrujemy się w jej serce i coraz lepiej rozumiemy jej cnoty, rodzi się w nas pragnienie otwarcia własnych serc, aby dzięki łasce Bożej ją naśladować. Ta modlitewna praktyka jest jedną z najlepszych i najszybszych dróg do osiągnięcia wyżyn świętości, do których Bóg nas powołał.

Rozważ dziś życie tej świętej córki Najwyższego. Nie jest ona kimś, kogo możemy po prostu „rozgryźć”. Jest natomiast kimś, kogo możemy poznawać przez modlitwę i Boże natchnienie. Rozmyślaj o niej na modlitwie. Otwórz się na jej natchnienie. I pozwól Duchowi Świętemu osłonić także ciebie, aby coraz wierniej naśladować ją w jej świętych cnotach.

Moja najdroższa Matko, Twoje życie było życiem doskonałej cnoty i świętości. Nieustannie rozważałaś w swoim sercu tajemnice Boga i zawsze doskonale poddawałaś się Jego woli. Proszę, natchnij mnie, abym nie tylko uczył się od Ciebie, lecz także mógł mieć udział w darze osłonięcia przez Ducha Świętego, którego Ty dostąpiłaś. Maryjo, Matko, módl się za nami. Jezu, ufam Tobie.

Nowość na 2024 rok!