10 stycznia 2024
Środa I tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych przez złe duchy. Całe miasto zebrało się u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wyrzucił wiele złych duchów, lecz nie pozwalał im mówić, ponieważ Go znały. Mk 1:32–34
Dziś czytamy, że Jezus po raz kolejny „wyrzucił wiele złych duchów…”. Dalej ten fragment dodaje: „…lecz nie pozwalał im mówić, ponieważ Go znały”.
Dlaczego Jezus nie pozwalał tym złym duchom mówić? Wielu wczesnych Ojców Kościoła wyjaśnia, że choć złe duchy wiedziały, iż Jezus jest obiecanym Mesjaszem, nie rozumiały w pełni, co to oznacza i w jaki sposób odniesie On ostateczne zwycięstwo. Dlatego Jezus nie chciał, by mówiły o Nim półprawdy, jak to często czyni Zły, wprowadzając w ten sposób ludzi w błąd. Jezus zawsze więc zabraniał tym złym duchom mówić o Nim publicznie.
Ważne jest, by zrozumieć, że żaden ze złych duchów nie pojął pełnej prawdy o tym, iż to właśnie śmierć Jezusa ostatecznie zniszczy samą śmierć i wyzwoli wszystkich ludzi. Dlatego widzimy, że te diabelskie siły nieustannie spiskowały przeciw Jezusowi i próbowały Go atakować przez całe Jego życie. Podburzyły Heroda, gdy Jezus był niemowlęciem, co zmusiło Go do udania się na wygnanie do Egiptu. Sam szatan kusił Jezusa tuż przed rozpoczęciem Jego publicznej działalności, próbując odwieść Go od Jego misji. Wiele diabelskich sił nieustannie atakowało Jezusa przez cały czas Jego publicznej działalności, zwłaszcza poprzez nieustającą wrogość ówczesnych przywódców religijnych. Można też przypuszczać, że te złe duchy początkowo mogły sądzić, iż wygrały bitwę, gdy osiągnęły swój cel, doprowadzając do ukrzyżowania Jezusa.
Prawda jest jednak taka, że mądrość Jezusa nieustannie wprawiała te złe duchy w zakłopotanie, a On ostatecznie, powstając z martwych, przemienił ich zły czyn — doprowadzenie do Jego ukrzyżowania — w ostateczne zwycięstwo nad grzechem i samą śmiercią. Szatan i jego złe duchy rzeczywiście istnieją, lecz w porównaniu z prawdą i mądrością Boga te diabelskie siły ujawniają swoją całkowitą głupotę i słabość. Podobnie jak Jezus, musimy gromić tych kusicieli w naszym życiu i nakazywać im milczenie. Zbyt często pozwalamy, by ich półprawdy zwodziły nas i wprowadzały zamęt w nasze myślenie.
Zastanów się dziś, jak ważne jest, by z ufnością gromić Złego i odrzucać liczne kłamstwa, w które nakłania nas wierzyć. Grom go mocą prawdy i władzy Chrystusa i nie zwracaj uwagi na to, co mówi.
Mój najdroższy i wszechmogący Panie, zwracam się do Ciebie i tylko do Ciebie jako źródła wszelkiej Prawdy i pełni Prawdy. Obym słuchał jedynie Twojego głosu i odrzucał liczne zwodnicze podszepty złego i jego demonów. W Twoje najdroższe imię, Jezu, gromię szatana i wszystkie złe duchy, ich kłamstwa i pokusy. Odsyłam te duchy do stóp Twojego Krzyża, drogi Panie, i otwieram mój umysł i serce tylko na Ciebie. Jezu, ufam Tobie.
Polecana książka:
Okres zwykły — tygodnie 1–17
Okres zwykły rozpoczął się 9 stycznia
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
