Wewnętrzna przemiana

15 października 2024

Wspomnienie św. Teresy od Jezusa, dziewicy i doktora Kościoła

Czytania na dziś
Czytania na wtorek XXVIII tygodnia okresu zwykłego

Luca Signorelli, domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia Commons

Gdy Jezus skończył mówić, pewien faryzeusz zaprosił Go do siebie na posiłek. Wszedł więc i zajął miejsce przy stole. Faryzeusz zdziwił się, widząc, że nie dokonał przepisanego obmycia przed posiłkiem. Pan powiedział do niego: „O wy, faryzeusze! Choć oczyszczacie zewnętrzną stronę kielicha i misy, wewnątrz jesteście pełni zdzierstwa i niegodziwości. Głupcy!” Łk 11:37–40

Trudno sobie wyobrazić Jezusa nazywającego kogoś głupcem. A jednak właśnie to zrobił. Ten faryzeusz dopiero co wysłuchał szeregu nauk Jezusa, a potem zaprosił naszego Pana do swojego domu na posiłek, co z pozoru było gestem życzliwości. Jednak w dalszej części tego fragmentu staje się jasne, że ów faryzeusz nie jest przyjacielem Jezusa. Jego gościnność i życzliwość są jedynie zasłoną dla zła kryjącego się w jego duszy.

Dlaczego Jezus reaguje tak ostro, nazywając faryzeusza głupcem? Ponieważ ten faryzeusz jest pełen obłudy. Jego zewnętrzne czyny nie wypływają z serca pełnego miłości i wiary. Są jedynie na pokaz. Jest oszustem. Podobnie jak wielu faryzeuszów przywiązywał wielką wagę do rozmaitych zewnętrznych obrzędów, takich jak skrupulatne obmywanie rąk przed jedzeniem. Uważał, że jest to znak jego świętości i bliskości z Bogiem. Ale tak nie było. Jego serce było pełne osądzania i przekonania o własnej sprawiedliwości. Patrzył na innych z góry, a siebie wywyższał. Czyniąc tak, zwodził innych, a nawet samego siebie.

Najważniejsza nauka, którą musimy z tego wyciągnąć, jest taka: musimy pilnie skupiać się na tym, co kryje się w naszych sercach. Nasze serca, nasze życie wewnętrzne, muszą rozkwitać miłością do Boga i bliźnich. Musimy włożyć cały nasz wysiłek w pielęgnowanie w sobie szczerego życia cnotą. Dokonuje się to przez modlitwę i pokorę. Pokora otworzy nam oczy na prawdę o tym, kim jesteśmy. Modlitwa da nam siłę do przemiany, gdy dostrzeżemy to, co wymaga zmiany w naszym wnętrzu. Dopiero wtedy, gdy jasno zobaczymy prawdę o sobie i modlitewnie oprzemy się na łasce uzyskanej przez modlitwę, będziemy mogli stać się ludźmi prawdziwej prawości i świętości. I dopiero wtedy nasza wewnętrzna świętość ujawni się na zewnątrz w naszych czynach.

Rozważ dziś te mocne słowa Jezusa: „Głupcy!” Nie obrażaj się na te słowa; są to słowa miłości naszego Pana. To Jego stanowcza próba przebudzenia tego faryzeusza i wyprowadzenia go z obłudy. Wsłuchaj się w te słowa tak, jakby były skierowane również do ciebie. Każdy z nas może z pokorą skorzystać z tego pełnego miłości skarcenia przez Jezusa. Każdy z nas potrzebuje z pokorą poddać się pełniejszej wewnętrznej przemianie. Pozwól, by słowa Jezusa przemówiły do ciebie i ukazały ci, co musisz zmienić. Być może twoja pycha doprowadziła cię do wewnętrznego nawyku osądzania innych. Być może zaślepiła cię na grzechy, które musisz wyznać w spowiedzi. Jeśli zdołasz wsłuchać się w te słowa tak, jakby były skierowane do ciebie, wówczas żarliwość Jezusa dotrze do ciebie, a twoje oczy otworzą się na to, co w twojej duszy wymaga przemiany. Nie zamykaj na to oczu. Otwórz się, zachowaj pokorę i słuchaj.

Panie mój, pełen żarliwości, na wiele sposobów wypowiadałeś słowa miłości. Niekiedy byłeś łagodny, a niekiedy stanowczy. Proszę, daj mi łaskę i pokorę, których potrzebuję, by otworzyć się na Twoje stanowcze upomnienia płynące z miłości. Pomóż mi szczerze dostrzec, co muszę zmienić w swoim życiu, aby Twoja łaska przemieniała moje życie wewnętrzne i przejawiała się w moich czynach. Kocham Cię, drogi Panie. Pomóż mi kochać Cię bardziej. Jezu, ufam Tobie.

Czytaj online za darmo!