பிப்ரவரி 15, 2021
பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரத்தின் திங்கள்
இன்றைய வாசகங்கள்
பரிசேயர்கள் வந்து இயேசுவோடு வாதாடத் தொடங்கினார்கள். அவரைச் சோதிப்பதற்காக வானத்திலிருந்து ஓர் அடையாளம் காட்டுமாறு அவரிடம் கேட்டார்கள். அவர் தமது உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து பெருமூச்சுவிட்டு, “இந்தத் தலைமுறையினர் ஏன் அடையாளம் கேட்கின்றனர்? உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: இந்தத் தலைமுறையினருக்கு எந்த அடையாளமும் கொடுக்கப்படாது” என்றார். மாற்கு 8:11–12
இயேசு பல புதுமைகளைச் செய்திருந்தார். நோயுற்றவர்களைக் குணமாக்கினார்; பார்வையற்றவர்களுக்குப் பார்வையும், காது கேளாதவர்களுக்குக் கேட்கும் திறனும் அளித்தார்; சில மீன்களையும் அப்பங்களையும் மட்டுமே கொண்டு ஆயிரக்கணக்கானோருக்கு உணவளித்தார். இவையெல்லாம் நடந்த பின்னரும், பரிசேயர்கள் இயேசுவோடு வாதாட வந்து, வானத்திலிருந்து ஓர் அடையாளம் காட்டுமாறு வற்புறுத்தினார்கள்.
இயேசுவின் பதில் மிகவும் தனித்துவமானது. “அவர் தமது உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து பெருமூச்சுவிட்டார்…” பரிசேயர்களின் கடினப்பட்ட இதயங்களைக் குறித்து அவர் கொண்டிருந்த புனிதமான துயரத்தின் வெளிப்பாடே இந்தப் பெருமூச்சு. அவர்களுக்கு நம்பிக்கையின் கண்கள் இருந்திருந்தால், இன்னுமொரு புதுமை தேவைப்பட்டிருக்காது. இயேசு அவர்களுக்காக “வானத்திலிருந்து ஓர் அடையாளம்” காட்டியிருந்தாலும், அதுவும்கூட அவர்களுக்கு உதவியிருக்காது. ஆகவே, இயேசு தம்மால் செய்ய முடிந்த ஒரே செயலைச் செய்கிறார்—அவர் பெருமூச்சுவிட்டார்.
சில வேளைகளில், இவ்வாறு எதிர்கொள்வதே நன்மையான ஒரே வழியாக இருக்கும். பிறர் கடுமையுடனும் பிடிவாதத்துடனும் நம்மை எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலைகளை நாம் அனைவரும் வாழ்வில் சந்திக்கக்கூடும். அப்போது, அவர்களோடு வாதாடவும், அவர்களைக் கண்டனம் செய்யவும், நாம் சொல்வதே சரி என்று அவர்களை நம்பவைக்க முயலவும், இதுபோன்ற பிற செயல்களில் ஈடுபடவும் நாம் தூண்டப்படுவோம். ஆனால் சில வேளைகளில், நமது இதயமோ மற்றொருவரின் இதயமோ கடினப்பட்டிருக்கும்போது, ஆழ்ந்த, புனிதமான துயரத்தை உணர்வது, நாம் அளிக்கக்கூடிய மிகப் புனிதமான பதில்களில் ஒன்றாகும். நாமும் நமது உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து “பெருமூச்சுவிட” வேண்டும்.
ஒருவரின் இதயம் கடினப்பட்டிருக்கும்போது, பகுத்தறிவுடன் பேசுவதும் வாதாடுவதும் மிகக் குறைந்த பயனையே தரும். இதயக் கடினத்தன்மையைத்தான் மரபாக நாம் “தூய ஆவியாருக்கு எதிரான பாவம்” என்றும் அழைக்கிறோம். அது முரட்டுத்தனமும் பிடிவாதமும் கொண்ட பாவம். அத்தகைய நிலையில், உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனத்திறப்பு மிகக் குறைவாகவே இருக்கும் அல்லது அறவே இருக்காது. மற்றொருவரின் வாழ்வில் இதை நீங்கள் எதிர்கொள்ளும்போது, அமைதியும் துயருற்ற இதயமுமே பெரும்பாலும் சிறந்த பதிலாக இருக்கும். அவர்களுடைய இதயங்கள் இளக வேண்டும்; பரிவுடன் பகிரப்படும் உங்கள் ஆழ்ந்த துயரம், ஒரு மாற்றம் ஏற்பட உதவக்கூடிய மிகச் சில பதில்களில் ஒன்றாக இருக்கலாம்.
உங்கள் வாழ்வில் நீங்கள் அடிக்கடி வாதாடும் ஒருவரைப் பற்றி, குறிப்பாக நம்பிக்கை சார்ந்த காரியங்களைக் குறித்து வாதாடும் ஒருவரைப் பற்றி, இன்று சிந்தியுங்கள். உங்கள் அணுகுமுறையை ஆராய்ந்து, அவரோடு நீங்கள் பழகும் விதத்தை மாற்றுவது பற்றிச் சிந்தியுங்கள். அவருடைய பகுத்தறிவுக்கு ஒவ்வாத வாதங்களைப் புறந்தள்ளுங்கள். இயேசு தமது புனிதமான பெருமூச்சின் வழியாகத் தமது இறை இதயம் ஒளிரச் செய்ததுபோலவே, அவரும் உங்கள் இதயத்தைக் காண இடமளியுங்கள். அவருக்காக இறைவேண்டல் செய்யுங்கள்; நம்பிக்கையோடு இருங்கள்; மிகுந்த பிடிவாதமுள்ள இதயங்களையும் உருக்க உங்கள் துயரம் உதவட்டும்.
பரிவுமிக்க என் இயேசுவே, பரிசேயர்களுக்காக உமது இதயம் மிக ஆழ்ந்த பரிவால் நிறைந்திருந்தது. அந்தப் பரிவே அவர்களின் பிடிவாதத்தைக் குறித்து ஒரு புனிதமான துயரத்தை வெளிப்படுத்த உம்மைத் தூண்டியது. அன்பு ஆண்டவரே, உம்முடைய அதே இதயத்தை எனக்கும் தாரும். பிறருடைய பாவங்களுக்காக மட்டுமன்றி, என் சொந்தப் பாவங்களுக்காகவும், குறிப்பாக என் இதயம் பிடிவாதமாக இருக்கும்போது, நான் துயருற எனக்கு உதவும். அன்பு ஆண்டவரே, என் இதயத்தை உருக்கும்; இந்த அருள் தேவைப்படுவோருக்கு உமது புனிதமான துயரத்தை எடுத்துச் செல்லும் கருவியாக நானும் இருக்க எனக்கு உதவும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
மேலே இடம்பெற்றுள்ள சிறப்புப் படம்: பரிசேயர்கள் நடுவில் கிறிஸ்து — ஓவியர்: யாக்கோப் யோர்தான்ஸ்
