திங்கள், ஜூலை 3, 2023
“உன் விரலை இங்கே வைத்து என் கைகளைப் பார்; உன் கையை நீட்டி என் விலாவில் வை. நம்பிக்கையற்றவனாய் இராதே; நம்பிக்கை கொள்.” தோமா அவரிடம், “என் ஆண்டவரே! என் கடவுளே!” என்றார். இயேசு அவரிடம், “நீ என்னைக் கண்டதால் நம்பினாயா? காணாமலே நம்பியவர்கள் பேறுபெற்றோர்” என்றார். யோவான் 20:27–29
இயேசுவுடனான இந்த உரையாடலில், திருத்தூதர் தோமா பல விதங்களில் நம் ஒவ்வொருவரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். நாம் எப்போதும் நம்பிக்கையுள்ளவர்களாகவே இருக்கிறோம், நம்பிக்கையற்றவர்களாக இருப்பதில்லை என்று எண்ணிக்கொள்ள விரும்புகிறோம். ஆனால், நாம் கொள்ள வேண்டிய அளவுக்கு ஆழமான நம்பிக்கை நம்மிடம் இல்லாமல் இருக்கலாம் என்ற உண்மையைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்வது முக்கியம். மேலும், நமக்குக் கிடைக்காத ஆசிகளைப் பிறர் பெறும்போது நாம் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறோம் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்ப்பதும் முக்கியம்.
இயேசு முதன்முறையாகத் திருத்தூதர்களுக்குத் தோன்றியபோது, தோமா அவர்களுடன் இருக்கவில்லை என்பதை நினைவுகூருங்கள். எனவே, தோமா திரும்பி வந்து, இயேசு தோன்றியிருந்தார் என்றும், அவரைக் காணும் வாய்ப்பைத் தாம் தவறவிட்டுவிட்டார் என்றும் கேள்விப்பட்டபோது, நிச்சயமாக வருந்தினார். துரதிர்ஷ்டவசமாக, ஆண்டவர் மற்றவர்களுக்குத் தோன்றியபோது தாம் அங்கு இல்லாததால் தோமாவுக்கு ஏற்பட்ட துயரம், அவருக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவதற்குப் பதிலாக ஒருவிதக் கசப்பை ஏற்படுத்தியது. இதுவே பொறாமை என்னும் பாவம். நமக்குக் கிடைக்காத ஆசிகளைப் பிறர் பெறுவதைக் கண்டு ஏற்படும் ஒருவிதத் துயரமே பொறாமை. உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரைச் சந்தித்ததால் மற்ற திருத்தூதர்கள் பெற்ற ஆசியில் தோமாவும் மகிழ்ந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், அதற்குப் பதிலாக, இந்த நிகழ்வைத் தவறவிட்ட துயரம் அவரைச் சோகத்திலேயே ஆழ்த்தியது. அவர், “அவருடைய கைகளில் ஆணிகளால் ஏற்பட்ட தழும்புகளைப் பார்த்து, அவற்றில் என் விரலை வைத்து, என் கையை அவரது விலாவில் வைத்தாலன்றி நான் நம்பமாட்டேன்” என்றார்.
நம் ஆண்டவருடனான இந்தச் சந்திப்பில் தோமா ஏன் இருக்கவில்லை? தோமா நமக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாக இருக்க வேண்டுமெனக் கடவுள் விரும்பியதால், ஒருவேளை இறைப் பராமரிப்பினால் இவ்வாறு நிகழ்ந்திருக்கலாம். அப்படியானால், நமக்குக் கிடைக்காத ஆசிகளை மற்றவர்கள் பெறும்போதும் நாம் தாழ்மையுடன் மகிழ வேண்டும் என்பது தோமா நமக்குத் தந்த ஓர் எடுத்துக்காட்டு. நிச்சயமாக, தோமா அங்கே இருந்திருந்தால், அந்த மகிழ்ச்சியில் பங்குகொள்வது அவருக்கு எளிதாக இருந்திருக்கும். ஆனால், பல வகைகளில், தோமா அங்கே இல்லாதது அவருக்கு இன்னும் பெரியதொரு வாய்ப்பை அளித்தது. அந்த வாய்ப்பை அவர் ஏற்றுக்கொள்ளத் தவறிவிட்டார்.
பிறர் கடவுளிடமிருந்து ஆசிகளைப் பெறுவதை நீங்கள் காணும்போது, எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறீர்கள்? பலர் உடனே தங்களையே பார்த்து, தாங்களும் அதே விதமாக ஆசிபெற்றிருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் பொறாமையுடன் போராடுகிறார்கள். “அந்த ஆசி எனக்குக் கிடைத்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும்” என்று நினைக்கிறார்கள். இத்தகைய பொறாமையை அடையாளம் காண்பது எப்போதும் எளிதல்ல. அதனால்தான், இத்தகைய சூழ்நிலையில் நாம் எதைச் செய்யக்கூடாது என்பதற்குச் சாட்சியாகத் தோமா நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறார்.
நிச்சயமாக, தோமா மிகவும் மோசமான மனிதர் அல்ல; அதனால்தான் இயேசு பின்னர் அவருக்குத் தோன்றுகிறார். அந்த வேளையில் தோமா கூறிய வார்த்தைகளையே, திருப்பலியில் வசீகரம் நிகழும்போது இறைமக்கள் மரபாகப் பக்தியுடன் சொல்கிறார்கள். “என் ஆண்டவரே! என் கடவுளே!” என்று அவர் கூறினார். அப்போது இயேசு, “நீ என்னைக் கண்டதால் நம்பினாயா? காணாமலே நம்பியவர்கள் பேறுபெற்றோர்” என்று சொல்லித் தோமாவை மென்மையாகக் கடிந்துகொள்கிறார். ஆனால், இந்த மென்மையான கடிந்துரையும் அன்பின் செயலாகவே இருந்தது; ஏனெனில், தோமா தமது நம்பிக்கையின்மைக்கான காரணத்தைச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்று இயேசு விரும்பினார். பொறாமையால் ஏற்பட்ட அந்த நம்பிக்கையின்மையைத் தோமா ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும் என்று இயேசு தெளிவாக விரும்பினார்; அது வேண்டுமென்றே நம்ப மறுக்கும் நிலைக்கு அவரை இட்டுச் சென்றதாகத் தெரிகிறது.
இன்று இந்தப் புனிதத் திருத்தூதரைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். இன்று புனிதத் திருத்தூதர் தோமா விண்ணரசில் உள்ள மாபெரும் புனிதர்களுள் ஒருவராக இருக்கிறார். பொறாமை, தாழ்மை, நம்பிக்கை ஆகியவை பற்றிய இந்த முக்கியமான பாடங்களை நமக்குக் கற்பிக்கக் கடவுள் அவரைப் பயன்படுத்தினார். அவர் முழுமையாக மீண்டுவந்த அந்தப் பலவீனம், உங்களுக்குக் கிடைக்காத ஆசிகளைப் பிறர் பெறும்போது உங்களுக்குள் எழும் பொறாமையுடனான போராட்டத்தை ஆராய்ந்து பார்க்க உங்களுக்கு உதவட்டும். நம் உலகில் கடவுள் செயலாற்றும் விதங்களில் எப்போதும் மகிழக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; தாழ்மையில் வளரவும் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அப்போது, உங்களுக்குக் கிடைக்காத விதங்களில் பிறர் ஆசிபெறும்போது, இறுதியில் புனித தோமா செய்ததுபோல நீங்களும், “என் ஆண்டவரே! என் கடவுளே!” என்று சொல்வீர்கள்.
மிகவும் தாராளமுள்ள என் ஆண்டவரே, இரவும் பகலும் நீர் பிறர்மீது உமது ஆசிகளைப் பொழிகிறீர். அந்த ஆசிகளை நான் காணும்போது, அனைவருக்கும் நீர் வழங்கும் அருளில் நான் மகிழும்படி, பொறாமைக்குத் தூண்டும் எல்லாச் சோதனைகளையும் வெல்ல எனக்கு உதவியருளும். நீரே என் ஆண்டவரும் என் கடவுளுமாய் இருக்கிறீர். என் வாழ்வையும் என்னைச் சுற்றியிருப்போரின் வாழ்வையும் நீர் ஆசீர்வதிக்கும் ஒவ்வொரு விதத்திற்காகவும் உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். அன்பு ஆண்டவரே, ஒவ்வொரு நாளும் நான் காணும் ஒவ்வோர் அருளுக்காகவும் ஆசிக்காகவும், குறிப்பாக எனக்கு நேரடியாக வழங்கப்படாத அருள்களுக்காகவும், இன்னும் ஆழமான நன்றியுணர்வால் என்னை நிரப்பியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
பொதுக்காலத்திற்கான இறைவார்த்தைத் தியானங்கள்
அனைத்துப் புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
இன்றைய புனிதர் – புனிதத் திருத்தூதர் தோமா
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
.jpg){kind=link}