16 กุมภาพันธ์ 2024
วันศุกร์หลังวันพุธรับเถ้า
บทอ่านประจำวันนี้
ฟังภาษาอังกฤษ
“แต่จะมีวันเวลาที่เจ้าบ่าวจะถูกพรากไปจากพวกเขา แล้วพวกเขาจะจำศีลอดอาหาร” มัทธิว 9:15
ความอยากและความปรารถนาฝ่ายเนื้อหนังของเราทำให้ความคิดของเราขุ่นมัวได้ง่าย และขัดขวางไม่ให้เราปรารถนาเพียงพระเจ้าและพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เท่านั้น ดังนั้น เพื่อควบคุมความอยากที่ผิดระเบียบของตน การฝึกข่มความอยากเหล่านั้นด้วยการปฏิเสธตนเอง เช่น การจำศีลอดอาหาร จึงเป็นประโยชน์ แต่ในช่วงที่พระเยซูเจ้าทรงปฏิบัติพระภารกิจอย่างเปิดเผย เมื่อพระองค์ประทับอยู่กับบรรดาศิษย์ทุกวัน ดูเหมือนว่าการปฏิเสธตนเองไม่ใช่สิ่งจำเป็นสำหรับพวกเขา เราทำได้เพียงคาดคะเนว่า นี่เป็นเพราะพระเยซูเจ้าประทับอยู่กับพวกเขาอย่างใกล้ชิดยิ่งทุกวัน จนการประทับอยู่ของพระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้านั้นเพียงพอที่จะควบคุมความผูกพันที่ผิดระเบียบทุกอย่างได้
แต่แล้ววันที่พระเยซูเจ้าทรงถูกพรากไปจากพวกเขาก็มาถึง ครั้งแรกโดยการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ และหลังจากนั้นไม่นานโดยการเสด็จสู่สวรรค์ หลังจากการเสด็จสู่สวรรค์และวันเปนเตกอสเต ความสัมพันธ์ของพระเยซูเจ้ากับบรรดาศิษย์ก็เปลี่ยนไป ไม่ใช่การประทับอยู่ทางกายที่สัมผัสจับต้องได้อีกต่อไป ไม่ใช่การที่พวกเขาได้รับฟังคำสอนอันทรงอำนาจและเห็นอัศจรรย์ที่ก่อให้เกิดแรงบันดาลใจทุกวันอีกต่อไป แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขากับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเริ่มเข้าสู่มิติใหม่ คือการร่วมเป็นหนึ่งเดียวกับพระทรมานของพระเยซูเจ้า บัดนี้ บรรดาศิษย์ได้รับเรียกให้เลียนแบบองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา โดยภายในนั้นให้หันสายตาแห่งความเชื่อไปหาพระองค์ และภายนอกให้ปฏิบัติตนเป็นเครื่องมือแห่งความรักที่เสียสละของพระองค์ ด้วยเหตุนี้ บรรดาศิษย์จึงจำเป็นต้องควบคุมอารมณ์ปรารถนาและความอยากฝ่ายเนื้อหนังของตน ดังนั้น หลังจากพระเยซูเจ้าเสด็จสู่สวรรค์ และเมื่อบรรดาศิษย์เริ่มปฏิบัติภารกิจอย่างเปิดเผย พวกเขาจึงได้รับประโยชน์อย่างมากจากการจำศีลอดอาหารและการพลีกรรมทรมานกายในรูปแบบอื่น ๆ ทั้งหมด
เราแต่ละคนได้รับเรียกไม่เพียงให้เป็นผู้ติดตามพระคริสตเจ้า (ศิษย์) เท่านั้น แต่ยังให้เป็นเครื่องมือของพระคริสตเจ้า (อัครสาวก) ด้วย และหากเราจะทำหน้าที่เหล่านี้ให้ดี เราก็ต้องไม่ปล่อยให้ความอยากฝ่ายเนื้อหนังที่ผิดระเบียบมาเป็นอุปสรรค เราจำเป็นต้องยอมให้พระจิตของพระเจ้าทรงครอบครองเราทั้งหมด และทรงนำเราในทุกสิ่งที่เราทำ การจำศีลอดอาหารและการพลีกรรมทรมานกายในรูปแบบอื่น ๆ ทั้งหมด ช่วยให้เรามุ่งความสนใจไปที่พระจิตเจ้า แทนที่จะจดจ่ออยู่กับความอ่อนแอและการประจญฝ่ายเนื้อหนังของเรา
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความสำคัญของการจำศีลอดอาหารและการพลีกรรมทรมานกาย โดยทั่วไป ในตอนแรกเรามักไม่อยากทำกิจใช้โทษบาปเหล่านี้ แต่นั่นเองคือหัวใจสำคัญ เมื่อเราทำสิ่งที่เนื้อหนังของเราไม่ “ปรารถนา” เราก็เสริมกำลังจิตใจให้ควบคุมตนเองได้มากขึ้น ซึ่งเปิดทางให้องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงใช้เราและทรงชี้นำการกระทำของเราได้อย่างมีประสิทธิผลยิ่งขึ้น จงมุ่งมั่นปฏิบัติกิจอันศักดิ์สิทธิ์นี้ แล้วท่านจะประหลาดใจว่ากิจนี้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้มากเพียงใด
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าที่รักยิ่งของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระองค์ที่ทรงเลือกใช้ข้าพเจ้าเป็นเครื่องมือของพระองค์ ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระองค์ที่ข้าพเจ้ามีโอกาสได้รับการส่งจากพระองค์ให้ออกไปแบ่งปันความรักของพระองค์กับโลก โปรดประทานพระหรรษทานให้ข้าพเจ้าปรับตนให้สอดคล้องกับพระองค์อย่างสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ด้วยการข่มความอยากและความปรารถนาที่ผิดระเบียบของข้าพเจ้า เพื่อให้พระองค์ และพระองค์เพียงผู้เดียว ทรงปกครองชีวิตของข้าพเจ้าอย่างสิ้นเชิง ขอให้ข้าพเจ้าเปิดใจรับของประทานแห่งการจำศีลอดอาหาร และขอให้กิจใช้โทษบาปนี้ช่วยเปลี่ยนแปลงชีวิตของข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทรำพึงวันที่สาม:
40 วันในถิ่นทุรกันดาร & 40 วัน ณ เชิงกางเขน
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทรำพึงพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลมหาพรต
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
