ให้เกียรตินักบุญทั้งหลาย

วันศุกร์ที่ 1 พฤศจิกายน 2024

สมโภชนักบุญทั้งหลาย

เซบัสเตียโน คอนกา, สาธารณสมบัติ, ผ่าน Wikimedia Commons

เมื่อพระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเห็นประชาชนจำนวนมาก พระองค์เสด็จขึ้นไปบนภูเขา เมื่อประทับแล้ว บรรดาศิษย์เข้ามาเฝ้าพระองค์ พระองค์ทรงเริ่มสั่งสอนพวกเขาว่า “ผู้มีใจยากจนย่อมเป็นสุข เพราะอาณาจักรสวรรค์เป็นของเขา” มัทธิว 5: 1–3

วันนี้เราฉลองวันสมโภชที่รุ่งโรจน์ที่สุดวันหนึ่งในพระศาสนจักรของเรา! วันนี้เราให้เกียรตินักบุญทุกท่าน ไม่ว่าจะได้รับการประกาศเป็นนักบุญแล้วหรือไม่ก็ตาม บทพระวรสารของเราแสดงให้เห็นหนทางที่บรรดานักบุญเหล่านี้ใช้เข้าสู่สวรรค์ ขณะอยู่บนแผ่นดินนี้ ชายหญิงผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้ดำเนินชีวิตด้วยจิตใจยากจน เปี่ยมด้วยความทุกข์โศกอันศักดิ์สิทธิ์ ความอ่อนโยน ความหิวกระหายความชอบธรรม ความเมตตา สันติ ความบริสุทธิ์ใจ และแม้กระทั่งการถูกเบียดเบียน ความสุขแท้แต่ละประการลงท้ายด้วยการกล่าวถึงบำเหน็จที่ผู้ดำเนินชีวิตตามคุณลักษณะเหล่านี้จะได้รับ ได้แก่ สวรรค์ การปลอบโยน ความอิ่มหนำ ความเมตตา การได้เห็นพระเจ้า การเป็นบุตรของพระเจ้า และบำเหน็จในพระอาณาจักรของพระเจ้าที่เกินกว่าสิ่งใดที่เราจะจินตนาการได้

ความสุขแท้เชื้อเชิญเราให้ก้าวขึ้นสู่ความศักดิ์สิทธิ์อันสูงส่ง ไม่ใช่สำหรับผู้ใจเสาะหรือผู้ดำเนินชีวิตฝ่ายจิตอย่างเฉื่อยชา ความสุขแท้เหล่านี้แสดงให้เราเห็นจุดสูงสุดของการดำเนินชีวิตอย่างศักดิ์สิทธิ์ และท้าทายเราถึงส่วนลึกของจิตใจ แต่ความพยายามทุกอย่างที่ทุ่มเทเพื่อดำเนินชีวิตตามความสุขแท้เหล่านี้ล้วนคุ้มค่า ทั้งในโลกนี้และในที่สุดในสวรรค์ ให้เราพิจารณาความสุขแท้สองประการนี้โดยสังเขป

ความสุขแท้ประการที่สองกล่าวว่า ผู้ที่ “เป็นทุกข์โศกเศร้า…จะได้รับการปลอบโยน” นี่เป็นความสุขแท้ที่น่าสนใจ เหตุใดการทุกข์โศกจึงเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์? กล่าวอย่างง่าย ๆ ความทุกข์โศกอันศักดิ์สิทธิ์รูปแบบนี้หมายความว่า ท่านไม่เพียงมีความเสียใจอันศักดิ์สิทธิ์ต่อบาปของตนเองเท่านั้น แต่ยังมีความเสียใจเช่นนี้เมื่อเห็นความชั่วร้ายมากมายในโลกของเราด้วย เรื่องนี้สำคัญยิ่งในปัจจุบัน ประการแรก ควรเป็นที่ชัดเจนว่าเราต้องมีความเสียใจอันศักดิ์สิทธิ์ต่อบาปของเราเอง การทำเช่นนี้หมายความว่ามโนธรรมของท่านกำลังทำงาน และเมื่อมโนธรรมของท่านทำงาน ความเสียใจอันศักดิ์สิทธิ์นี้จะผลักดันให้ท่านยอมรับความผิดที่ได้กระทำต่อพระเจ้า และมุ่งมั่นพยายามเปลี่ยนแปลงตนเอง แต่เราต้องมีความเสียใจอันศักดิ์สิทธิ์เมื่อเห็นความชั่วร้ายมากมายในโลกของเราด้วย ทุกวันนี้ บ่อยครั้งเหลือเกินที่มีแนวโน้มจะบั่นทอนความสุขแท้ประการนี้ โดยเสนอว่าการยอมรับทุกสิ่งโดยไม่มีข้อยกเว้นเป็นสิ่งดี มีผู้บอกเราว่าเราต้องไม่ตัดสินผู้อื่น และแม้ข้อนี้จะเป็นความจริงเมื่อกล่าวถึงการตัดสินจิตใจของผู้อื่น แต่การนำเสนอ “คุณธรรม” ทางโลกประการนี้ตามแนวคิดของโลกพยายามชักนำให้เรามองข้ามความเป็นบาปในตัวของการกระทำเอง โลกที่ไม่ยึดถือศาสนาของเราล่อลวงให้เราละเลยความจริงทางศีลธรรมมากมายที่เป็นจริงในตัวเอง ซึ่งพระเจ้าทรงใช้เพื่อนำเราเข้าสู่ความจริงทั้งมวล แต่ในฐานะคริสตชน ท่าทีแรกของเราต้องเป็นการรังเกียจทุกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงสอนว่าเป็นความชั่วทางศีลธรรมในตัวมันเอง และเมื่อเราเผชิญกับวิถีชีวิตที่ผิดศีลธรรม การตอบสนองที่เหมาะสมต้องเป็นความเสียใจอันศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่การยอมรับบาปหนัก การทุกข์โศกต่อการเลือกที่ผิดของผู้อื่นเป็นกิจการแห่งความรักต่อพวกเขาอย่างแท้จริง

ความสุขแท้ประการที่สี่เรียกร้องให้เรา “หิวกระหายความชอบธรรม” นี่หมายความว่าเราไม่เพียงมีความเสียใจอันศักดิ์สิทธิ์ต่อบาปของเราและต่อสิ่งที่เป็นความชั่วในตัวมันเองในโลกของเราเท่านั้น แต่เรายังยอมให้ตนเองเปี่ยมด้วยความหิวกระหายความจริงและการดำเนินชีวิตอย่างศักดิ์สิทธิ์ด้วย แรงผลักดันนี้ต้องกลายเป็นแรงจูงใจอันร้อนรนภายในเรา ให้ทำทุกสิ่งที่ทำได้เพื่อส่งเสริมพระอาณาจักรของพระเจ้าในทุกแห่งหน ความสุขแท้ประการนี้ช่วยให้เราเอาชนะความเฉยเมย เป็นแรงบันดาลใจให้เราสร้างความเปลี่ยนแปลงแม้ต้องเผชิญการต่อต้านทุกรูปแบบ และแรงผลักดันนี้ได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยความรักและคุณธรรมอื่น ๆ ทุกประการที่มาพร้อมกัน

วันนี้ จงไตร่ตรองความจริงอันงดงามที่ว่าท่านได้รับเรียกให้เป็นนักบุญ และหนทางที่แน่นอนที่สุดสู่การเป็นนักบุญคือความสุขแท้ จงอ่านอย่างตั้งใจ รำพึงถึงความสุขแท้เหล่านี้ และตระหนักว่าสิ่งเหล่านี้เผยให้ท่านเห็นว่าพระเจ้าทรงเรียกให้ท่านดำเนินชีวิตอย่างไร หากความสุขแท้ประการใดสะดุดใจท่านเป็นพิเศษ ก็จงใช้เวลาจดจ่ออยู่กับประการนั้น จงพยายามน้อมรับพระหรรษทานเหล่านี้ไว้ในส่วนลึกของจิตใจ แล้วพระเจ้าจะทรงกระทำสิ่งอัศจรรย์ในชีวิตของท่าน และวันหนึ่งจะทรงทำให้วันสมโภชนี้ในพระศาสนจักรของเราเป็นการเฉลิมฉลองอย่างแท้จริงถึงชีวิตที่ท่านได้ดำเนินมาอย่างดี

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งของข้าพเจ้า บัดนี้พระองค์ทรงครองราชย์ในสวรรค์ และทรงปรารถนาให้พระอาณาจักรอันรุ่งโรจน์ของพระองค์ตั้งมั่นบนแผ่นดินนี้ โปรดประทานพระหรรษทานที่ข้าพเจ้าจำเป็นต้องได้รับ เพื่อแสวงหาความศักดิ์สิทธิ์ด้วยสุดจิตใจ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพื่อใช้ความสุขแท้ที่พระองค์ทรงเปิดเผยเป็นหนทางที่ข้าพเจ้าดำเนินไป ข้าพเจ้าภาวนาขอให้ตนเองได้เป็นนักบุญอย่างแท้จริงในโลกนี้ และขอพระองค์ทรงใช้ข้าพเจ้าเพื่อส่งเสริมพระอาณาจักรของพระองค์ ทั้งในเวลานี้และตลอดนิรันดร พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์