Marso 28, 2022
Lunes ng Ikaapat na Linggo ng Kuwaresma
Mga Pagbasa Ngayon
Sinabi sa kanya ni Jesus, “Kung hindi kayo makakakita ng mga tanda at kababalaghan, hindi kayo maniniwala.” Sinabi sa Kanya ng opisyal ng hari, “Ginoo, bumaba po Kayo bago mamatay ang aking anak.” Sinabi sa kanya ni Jesus, “Makaaalis ka na; mabubuhay ang iyong anak.” John 4:48–50
Tunay ngang nabuhay ang bata, at labis ang kagalakan ng opisyal ng hari nang makauwi siya at makitang gumaling na ang kanyang anak. Naganap ang paggaling na ito sa mismong sandaling sinabi ni Jesus na gagaling ang bata.
Isang kawili-wiling bagay na mapapansin sa talatang ito ang tila pagsasalungatan ng mga salita ni Jesus. Sa simula, halos parang galit si Jesus nang sabihin Niya, “Kung hindi kayo makakakita ng mga tanda at kababalaghan, hindi kayo maniniwala.” Ngunit kaagad Niyang pinagaling ang bata at sinabi sa lalaki, “Mabubuhay ang iyong anak.” Bakit tila may ganitong pagsasalungatan sa mga salita at kilos ni Jesus?
Dapat nating pansinin na ang mga unang salita ni Jesus ay hindi naman gaanong isang pagpuna; sa halip, mga salita lamang ito ng katotohanan. Batid Niya na maraming tao ang walang pananampalataya, o kung mayroon man ay mahina ito. Batid din Niya na may mga pagkakataong nakatutulong sa mga tao ang “mga tanda at kababalaghan” upang sila ay sumampalataya. Bagaman malayo sa pinakamainam ang ganitong pangangailangang makakita ng “mga tanda at kababalaghan,” kumikilos si Jesus sa gitna ng kalagayang ito. Ginagamit Niya ang pagnanais na ito ng isang himala bilang paraan upang maialok ang pananampalataya.
Ang mahalagang maunawaan ay hindi ang pisikal na paggaling ang pinakalayunin ni Jesus, bagaman isa itong gawa ng dakilang pag-ibig; sa halip, ang pinakalayunin Niya ay palaguin ang pananampalataya ng amang ito sa pamamagitan ng pagkakaloob sa kanya ng paggaling ng kanyang anak. Mahalagang maunawaan ito sapagkat ang lahat ng nararanasan natin sa buhay na nagmumula sa ating Panginoon ay may layuning palalimin ang ating pananampalataya. Kung minsan, nagaganap ito sa anyo ng “mga tanda at kababalaghan,” samantalang sa ibang pagkakataon naman, maaaring ito ang Kanyang presensiyang umaalalay sa atin sa gitna ng pagsubok nang walang anumang nakikitang tanda o kababalaghan. Ang layuning dapat nating pagsikapang makamit ay ang pananampalataya sa pamamagitan ng pagpapahintulot na ang anumang ginagawa ng ating Panginoon sa ating buhay ay maging bukal ng paglago ng ating pananampalataya.
Pagnilayan mo ngayon kung gaano kalalim ang iyong pananampalataya at pagtitiwala. At sikapin mong makilala ang mga pagkilos ng Diyos sa iyong buhay upang magbunga ang mga ito ng higit na pananampalataya. Kumapit ka sa Kanya, maniwalang mahal ka Niya, kilalaning nasa Kanya ang sagot na kailangan mo, at hanapin Siya sa lahat ng bagay. Hindi ka Niya kailanman bibiguin.
Mahal kong Panginoong mapagmahal, palaguin Mo po ang aking pananampalataya. Tulungan Mo akong makita ang Iyong pagkilos sa aking buhay at matuklasan ang Iyong ganap na pag-ibig sa lahat ng bagay. Habang nakikita Kitang kumikilos sa aking buhay, tulungan Mo akong makilala, nang may higit na katiyakan, ang Iyong ganap na pag-ibig. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ikadalawampu’t Apat na Pagninilay – Ang Pagtingin ng Ina at Anak
(Lunes ng Ikaapat na Linggo ng Kuwaresma)
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Sanggunian para sa Kuwaresma
Mga Pagninilay sa Banal na Kasulatan para sa Kuwaresma
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
