Araw ng Lahat ng mga Banal!

Martes, Nobyembre 1, 2022

Ngayon ay pinararangalan natin ang mga banal na lalaki at babaeng nauna sa atin sa pananampalataya at namuhay rito nang maluwalhati. Habang pinararangalan natin ang mga dakilang bayaning ito ng pananampalataya, pagnilayan natin kung sino sila at kung anong papel ang patuloy nilang ginagampanan sa buhay ng Simbahan. Ang sumusunod na sipi ay mula sa Kabanata 8 ng My Catholic Faith!:

Ang Simbahang Nagtagumpay: Ang mga nauna sa atin at ngayo’y nakikibahagi sa kaluwalhatian ng Langit, sa Beatipikong Pangitain, ay hindi naman tuluyang nawala. Totoo, hindi natin sila nakikita at hindi natin basta maririnig ang kanilang pakikipag-usap sa atin sa pisikal na paraan na ginawa nila noong narito pa sila sa lupa. Ngunit hindi talaga sila nawala. Pinakamainam itong naipahayag ni Santa Teresa ng Lisieux nang sabihin niya, “Nais kong gugulin ang aking buhay sa Langit sa paggawa ng mabuti sa lupa.”

Ang mga banal sa Langit ay ganap na kaisa ng Diyos at bumubuo sa Pakikipag-isa ng mga Banal sa Langit, ang Simbahang Nagtagumpay! Gayunman, mahalagang tandaan na bagama’t tinatamasa nila ang kanilang walang hanggang gantimpala, lubos pa rin silang nagmamalasakit sa atin.

Ipinagkatiwala sa mga banal sa Langit ang mahalagang tungkulin ng pamamagitan. Totoo, alam na ng Diyos ang lahat ng ating pangangailangan at maaari Niyang hilingin na tuwiran tayong lumapit sa Kanya sa ating mga panalangin. Ngunit ang totoo, nais ng Diyos na gamitin ang pananalangin para sa atin ng mga banal at, samakatuwid, ang kanilang pamamagitan sa ating buhay. Ginagamit Niya sila upang ihatid sa Kanya ang ating mga panalangin at, bilang tugon, ihatid sa atin ang Kanyang biyaya. Nagiging makapangyarihan natin silang mga tagapamagitan at mga kabahagi sa banal na pagkilos ng Diyos sa mundo.

Bakit ganito? Muli, bakit hindi na lamang piliin ng Diyos na tuwirang makipag-ugnayan sa atin sa halip na dumaan sa mga tagapamagitan? Sapagkat nais ng Diyos na tayong lahat ay makibahagi sa Kanyang mabuting gawain at makilahok sa Kanyang banal na plano. Maihahambing ito sa isang ama na bumili ng magandang kuwintas para sa kanyang asawa. Ipinakita niya ito sa kanyang maliliit na anak at nasabik sila sa regalong ito. Dumating ang ina at hiniling ng ama sa mga anak na dalhin sa kanya ang regalo. Ang regalo ay mula sa kanyang asawa, ngunit malamang na ang mga anak muna ang pasasalamatan niya dahil nakibahagi sila sa pagbibigay nito sa kanya. Nais ng ama na maging bahagi ang mga anak sa pagbibigay na ito, at nais naman ng ina na maging bahagi ang mga anak sa kanyang pagtanggap at pasasalamat. Gayundin ang Diyos! Nais ng Diyos na makibahagi ang mga banal sa pamamahagi ng Kanyang sari-saring kaloob. At ang gawaing ito ay pumupuno sa Kanyang puso ng kagalakan!

Nagbibigay rin sa atin ang mga banal ng huwaran ng kabanalan. Patuloy na nabubuhay ang pag-ibig na isinabuhay nila sa lupa. Ang patotoo ng kanilang pag-ibig at sakripisyo ay hindi lamang isang minsanang gawa sa kasaysayan. Sa halip, ang pag-ibig ay buhay at patuloy na nagbubunga ng kabutihan. Kaya naman, patuloy na nabubuhay ang pag-ibig at patotoo ng mga banal at naaantig ang ating buhay. Ang pag-ibig na ito sa kanilang buhay ay lumilikha ng isang buklod sa atin, isang pakikipag-isa. Dahil dito, nagagawa nating mahalin sila, hangaan sila, at hangaring tularan ang kanilang halimbawa. Ito, kasama ng kanilang patuloy na pamamagitan, ang nagtatatag ng isang matibay na buklod ng pag-ibig at pakikipag-isa sa atin.

Panginoon, habang sinasamba Ka ng mga banal sa Langit magpakailanman, nagsusumamo ako para sa kanilang pamamagitan. Mga banal ng Diyos, mangyaring tulungan ninyo ako. Ipanalangin ninyo ako at ihatid sa akin ang biyayang kailangan ko upang mamuhay nang banal sa pagtulad sa inyong sariling buhay. Lahat ng mga banal ng Diyos, ipanalangin ninyo kami. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Bago para sa Adbiyento at Pasko!