Agosto 27, 2023
Ika-Dalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon (Taon A)
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Pumunta si Jesus sa rehiyon ng Cesarea Filipos at tinanong Niya ang Kanyang mga alagad, “Sino ang Anak ng Tao ayon sa sinasabi ng mga tao?” Matthew 16:13
Ang tagpo sa Ebanghelyo ngayon ay naganap mga dalawampung milya sa hilaga ng Lawa ng Galilea, sa labas ng nasasakupan ni Herodes at malayo sa mapagmatyag na mga mata ng mga Pariseo. Isa itong pribadong pag-uusap ni Jesus at ng Kanyang mga alagad sa isang lugar kung saan malaya silang makapagsasalita. Dahil dito, lubhang personal ang pag-uusap na ito, sapagkat malayang naipahayag ng mga alagad ang kanilang sariling mga paninindigan nang walang takot na maparusahan.
Sa pagpapatuloy ng pag-uusap, magkasunod na nagtanong si Jesus ng dalawang bagay. Una, “Sino ang Anak ng Tao ayon sa sinasabi ng mga tao?” Ikalawa, “Ngunit kayo, sino ako para sa inyo?” Sa dalawang tanong na ito, inaanyayahan muna ni Jesus ang mga alagad na tukuyin ang iba’t ibang palagay na kumakalat tungkol sa Kanya, at pagkatapos ay binibigyan Niya sila ng pagkakataong ipahayag ang kanilang sariling paninindigan. Sumagot si Pedro sa ngalan nilang lahat nang taimtim niyang ipahayag, “Ikaw ang Kristo, ang Anak ng Diyos na buhay.”
Kung itatanong sa iyo ni Jesus ang dalawang tanong na ito, ano ang isasagot mo? Una, ano ang karaniwang palagay ng karamihan sa mga tao tungkol kay Jesus ngayon? Kapag tinanong, karamihan sa mga Kristiyano ay magbibigay ng tamang sagot. Si Jesus ay Diyos. Siya ang Tagapagligtas. Siya ang Anak ng Ama. Ngunit kung minsan, ang mga sagot na iyon ay higit na teoretikal kaysa personal. Kadalasan, mas madaling maniwala sa mga bagay tungkol kay Jesus kaysa sumampalataya kay Jesus. Kaya kung sasagutin mo ang ikalawang tanong, ano ang sasabihin mo? Ang nararapat mong isagot ay si Jesus ang iyong Tagapagligtas, ang iyong Diyos, ang iyong Pastol, ang iyong Panginoon. Ang pananampalataya kay Jesus ay hindi dapat manatiling teoretikal lamang; dapat itong maging lubhang personal, na nagmumula sa kaibuturan ng iyong puso.
Ang malalim at personal na pananampalataya kay Jesus ay maaari lamang magmula sa iisang pinagmumulan. Nagmumula ito sa Ama na nangungusap sa iyong puso sa tunay at personal na paraan. Matapos ipahayag ni Pedro ang kanyang pananampalataya kay Jesus, sinabi sa kanya ni Jesus, “Mapalad ka, Simon na anak ni Jonas. Sapagkat hindi laman at dugo ang nagpahayag nito sa iyo, kundi ang aking Ama sa langit.” Ang personal na pananampalataya ni Pedro kay Jesus ay hindi lamang isang bagay na narinig niya sa iba, ni isang palagay lamang na tinatanggap ng nakararami; ito ay isang bagay na personal na ipinahayag sa kanya ng Ama sa Langit. Ito ang kaloob ng pananampalataya.
Ang personal na pagpapahayag ni Pedro ng pananampalataya ang naging batong pundasyon na pinagtayuan ni Jesus ng Kanyang Simbahan. “At sinasabi ko naman sa iyo, ikaw ay Pedro, at sa ibabaw ng batong ito ay itatayo ko ang aking Simbahan, at hindi mananaig laban dito ang mga pintuan ng daigdig ng mga patay.” Inihahayag nito ang plano ni Jesus na italaga si Pedro bilang pinuno ng Simbahan at ibigay sa kanya ang mga susi ng Kaharian ng Langit para sa buong Simbahan. Gayundin, ang ating personal na pagpapahayag ng pananampalataya ay magiging di-matitinag na pundasyon sa kaibuturan ng ating mga kaluluwa, na siyang saligan ng pagiging buhay ng Simbahan ng Diyos sa bawat isa sa atin. Kapag ang ating pananampalataya ay nakasalig sa isang personal na paghahayag mula sa Ama sa Langit, na binibigkas sa lihim na kaibuturan ng ating mga kaluluwa, walang anumang makapapawi sa pananampalatayang ito. Hindi mananaig laban dito ang mga pintuan ng daigdig ng mga patay.
Pagnilayan ngayon ang banal na pag-uusap na ito ni Jesus at ng Kanyang mga alagad. Habang ginagawa mo ito, unawain mong nais ni Jesus na magkaroon din kayo ng ganitong pag-uusap. Kung paanong inilayo ni Jesus ang mga alagad at dinala sila sa tahimik at ligtas na lugar na ito, nais ka rin Niyang ilayo sa pamamagitan ng panalangin at dalhin sa lihim na kaibuturan ng iyong sariling kaluluwa. Doon, sa iyong kalooban, hangad Niyang pukawin sa iyo ang isang tugon ng personal na pananampalataya. Nais Niyang tukuyin mo kung Sino Siya para sa iyo. Nais Niyang ipahayag mo sa Kanya ang iyong pananampalataya. Ang pananampalatayang ito ang iyong sariling matibay na pundasyon, at sa pundasyong iyon ay itatayo ng ating Panginoon ang Kanyang Simbahan sa iyo at sa pamamagitan mo.
Maluwalhating Panginoon, Ikaw ang Kristo, ang Anak ng Diyos na buhay. Sumasampalataya ako rito nang buong puso. Patuloy Mo sanang palalimin ang aking pananampalataya sa Iyo sa pamamagitan ng paghahayag sa akin kung Sino Ka. Habang ginagawa Mo ito, idinadalangin kong ang kaloob na ito ng pananampalataya ay maging matibay na saligang bato na siyang tuntungan ng Iyong higit pang paghubog sa akin sa buhay ng banal na birtud at biyaya. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Santo ng Araw – Santa Monica—Paggunita
Hindi ipinagdiriwang bilang liturhikong paggunita ngayong taon sapagkat tumatapat ito sa Linggo
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Ang Pangaral sa mga Apostol ni James Tissot, mula sa Brooklyn Museum
