Agosto 31, 2023
Huwebes ng Ikadalawampu’t Isang Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
“Manatili kayong gising! Sapagkat hindi ninyo alam kung anong araw darating ang inyong Panginoon. Tiyakin ninyo ito: kung alam lamang ng may-ari ng bahay kung anong oras ng gabi darating ang magnanakaw, nanatili sana siyang gising at hindi hinayaang mapasok ang kanyang bahay. Gayundin, dapat din kayong maging handa, sapagkat darating ang Anak ng Tao sa oras na hindi ninyo inaasahan.” Matthew 24:42–44
Inihahambing ng ating Panginoon ang panawagang manatiling gising sa kalagayan ng mga natutulog. Malinaw na sa mariing pagsasabi ng “Manatili kayong gising!” ipinahihiwatig din sa atin ni Hesus na madaling makatulog sa espirituwal na diwa. Kaya, mas madalas ka bang gising at mapagmatyag sa Kanyang presensya? O mas madalas kang natutulog at dahil dito ay hindi namamalayan ang Kanyang presensya?
Una sa lahat, dapat unawain ang panawagang ito bilang pagtukoy sa ating pagpanaw mula sa buhay na ito. At bagaman hindi inaasahan ng karamihan sa mga nakababata na papanaw sila nang biglaan at hindi handa, alam nating nangyayari ito. Maaari itong mangyari sa sinuman sa atin anumang oras, nang hindi inaasahan at walang babala. Kaya dapat nating ituring ang marubdob na panawagang ito ni Hesus bilang isang malinaw na babala na laging maging handang humarap sa Kanya sa ating partikular na paghuhukom sa pagpanaw natin mula sa buhay na ito.
Bukod dito, ang talatang ito ay paanyaya rin na maging higit na mulat sa di-mabilang na paraan ng pakikipag-usap sa atin ni Hesus sa bawat araw. Ang layunin ng buhay-Kristiyano ay dapat na ang patuloy na pananalangin. Hindi ito nangangahulugang kailangan nating “bumigkas” ng mga panalangin buong araw, araw-araw. Sa halip, nangangahulugan itong hinuhubog natin ang isang espirituwal na gawi ng patuloy na pagiging mapagmatyag sa mga udyok ng biyayang ibinibigay sa atin sa buong buhay natin. Nais ng Diyos na lagi tayong gabayan. Nais Niyang bigyang-inspirasyon tayo ng Kanyang biyaya sa bawat araw, sa buong maghapon. Nais Niyang habang nakatuon ang isang mata natin sa mga bagay na pinagkakaabalahan natin sa maghapon, ang isa naman ay nakatuon sa Kanya, na hinahayaan Siyang marahang gabayan tayo sa lahat ng bagay.
Kung minsan, maaari tayong mahulog sa bitag ng pag-aakalang ang malalaking pasiya lamang sa buhay ang pinagmamalasakitan ng Diyos. Ngunit ang totoo, pinakamalinaw nating matatagpuan ang Diyos sa mga detalye ng buhay, maging sa pinakamaliliit: isang maikling pag-uusap sa kapamilya, isang ngiti sa katrabaho, isang mabuting kilos para sa isang estranghero, at isang panalanging kusang iniaalay para sa isang taong hindi natin kilala ngunit nangangailangan ng panalanging iyon. Ang lahat ng ito ay ilan lamang sa mga halimbawa ng maraming paraan kung paano nais ng Diyos na makipagniig sa atin araw-araw, sa buong maghapon. At mangyayari lamang ito kung patuloy tayong gising at mapagmatyag sa Kanyang banayad na mga udyok ng biyaya.
Paano ito naisasakatuparan? Paano tayo magiging mapagmatyag sa Diyos habang Siya ay nangungusap sa atin at gumagabay sa atin sa bawat sandali ng bawat araw? Naisasakatuparan ito sa paglinang ng espirituwal na gawi ng patuloy na pananalangin. Nagsisimula tayo sa paglalaan ng oras para sa pananalangin araw-araw, oras na wala tayong ibang ginagawa kundi manalangin. Isinasantabi natin ang lahat ng makagagambala at nagsisimula tayo sa pag-aalay ng mga panalangin, pagninilay sa Banal na Kasulatan, pagdalo sa Misa, pakikipag-usap nang mula sa puso, at iba pa. Ngunit mula roon, ang natatanging oras na ito ng pananalangin, na inilalaan lamang para sa Diyos, ay dapat magsimulang magkaroon ng epekto sa atin sa buong maghapon. At kapag naililihis ng mga bagay ng mundo ang ating pansin, muli tayong humihinto, itinutuon ang ating pansin sa Diyos lamang, at muli Siyang inaanyayahang makapiling natin. At ginagawa natin itong muli, at muli, at muli. Ang pananalangin ay dapat maging isang gawing sumasaklaw sa ating buong buhay, na sa pamamagitan nito ay nagiging naroroon ang Diyos sa lahat ng ating ginagawa. Kapag nangyari ito, lagi tayong nagiging espirituwal na “gising” sa Kanyang presensya.
Pagnilayan mo ngayon ang malinaw at maikling pangaral na ito ng ating Panginoon. “Manatili kayong gising!” Hayaang umalingawngaw sa iyong kalooban ang mga salitang iyon. Pakinggan mo ang mga ito bilang isang panawagang linangin ang banal na gawing ito ng pananalangin sa buong maghapon. Kung gagawin mo ito, unti-unting pamamahalaan ng Diyos ang iyong buhay at aakayin ka sa bawat araw tungo sa Kanyang banal na kalooban. At sa pamamagitan mo, maipaaabot ng Diyos ang Kanyang pag-ibig at awa sa maraming taong bahagi ng iyong buhay at maging sa iba pa.
Aking Panginoong may matataas na hinihingi sa akin, ninanais Mong mamuhay ako sa bawat araw sa paraang lagi akong nakatuon sa Iyo. Tulungan Mo po akong linangin ang banal na gawi ng pakikinig sa Iyo at laging pagtugon sa lahat ng sinasabi Mo sa akin. Sa Iyo ang aking buhay, mahal kong Panginoon. Patuloy Mo akong akayin sa pamamagitan ng Iyong banayad na Kamay ng biyaya. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Paghihirap ni Hesus sa Halamanan, mula sa Web Gallery of Art
