Sabado, Hunyo 29, 2024
Dakilang Kapistahan nina San Pedro at San Pablo, mga Apostol
“Kaya sinasabi ko sa iyo, ikaw ay Pedro, at sa ibabaw ng batong ito ay itatayo ko ang aking Simbahan, at hindi ito madadaig ng mga pintuan ng daigdig ng mga patay. Ibibigay ko sa iyo ang mga susi ng Kaharian ng langit. Anuman ang iyong talian sa lupa ay tatalian sa langit; at anuman ang iyong kalagan sa lupa ay kakalagan sa langit.” Matthew 16:17–19
Madalas tukuyin sina San Pedro at San Pablo bilang dalawa sa mga dakilang “Haligi ng Simbahan.” Kapwa sila gumanap ng napakahalagang papel sa pagkakatatag ng unang Simbahan. At bagaman ang papel ng bawat isa ay mahalaga at nagsilbing pundasyon, magkaiba ang kanilang mga papel, gaya rin ng pagkakaiba nila bilang mga tao.
Si Pedro ay isang taong may pamilya, isang mangingisda sa kanilang lugar, walang pormal na pinag-aralan at isang pangkaraniwang tao lamang. Batay sa nalalaman natin tungkol sa kanya bago siya tawagin ni Hesus, wala siyang natatanging katangiang magpapaging-dapat sa kanya na maging isa sa mga haligi ng bagong Simbahang itatatag ng Anak ng Diyos. Tinawag lamang siya ni Hesus, at tumugon siya. Sumakay si Hesus sa bangka ni Pedro, inutusan siyang ihulog ang mga lambat, at nagkaloob ng napakaraming huling isda. Nang makita ni Pedro ang himalang ito, nagpatirapa siya sa paanan ni Hesus at inaming siya ay “isang taong makasalanan” na hindi karapat-dapat na manatili sa piling ni Hesus (Tingnan ang Luke 5:8). Ngunit sinabi ni Hesus kay Pedro na mula noon ay mga tao na ang kanyang huhulihin. Agad na iniwan ni Pedro ang lahat at sumunod kay Hesus.
Inilarawan ni Pablo ang kanyang sarili bilang “isang Judio, ipinanganak sa Tarso sa Cilicia, ngunit lumaki sa lungsod na ito sa paanan ni Gamaliel, tinuruan ayon sa mahigpit na pagsunod sa kautusan ng ating mga ninuno, at masigasig para sa Diyos gaya ninyong lahat ngayon” (Acts 22:3). Tumanggap si Pablo ng masusing edukasyon sa pinakamahigpit na pagpapakahulugan sa kautusang Judio, may kaalaman sa pilosopiya, at lubhang masigasig noong kanyang kabataan. Alalahanin din na bago siya magbalik-loob sa Kristiyanismo, “marahas niyang inusig ang Simbahan ng Diyos at sinikap itong wasakin” (Galatians 1:13). Sa maraming paraan, si Pablo ay maituturing na isa sa mga pinakamalabong piliin upang maging haligi ng Simbahan, sapagkat buong-tindi niya itong sinalungat noong una. Sinuportahan pa nga niya ang pagpatay kay San Esteban, ang unang Kristiyanong martir.
Bagaman para sa marami ay tila malabong maging mga tagapagtatag ng Simbahang Kristiyano ang dalawang lalaking ito, iyon mismo ang kanilang naging papel. Matapos ang kanyang pagbabalik-loob, naglakbay si Pablo sa malalayong lugar upang ipangaral ang Ebanghelyo, at nagtatag ng ilang bagong Simbahan sa buong Asia Minor at Europa. Sa huli ay dinakip siya sa Jerusalem, dinala sa Roma upang litisin, at pinugutan ng ulo. Mahigit sa kalahati ng mga aklat ng Bagong Tipan ay iniuugnay kay Pablo, at ang kalahati ng Mga Gawa ng mga Apostol ay naglalahad nang detalyado ng kanyang mga paglalakbay bilang misyonero. Lalong kilala si Pablo sa kanyang gawaing misyonero sa mga Hentil, ang mga hindi Judio.
Tunay na natatangi ang papel ni Pedro. Pinalitan ni Hesus ang kanyang pangalan mula “Simon” tungo sa “Pedro.” Alalahanin ang sinabi ni Hesus, “At sinasabi ko sa iyo, ikaw ay Pedro (Petros), at sa ibabaw ng batong ito (petra) ay itatayo ko ang aking Simbahan…(Matthew 16:18). Ang “Pedro” sa Griyego ay Petros. Gayunman, ang salitang Griyego na petra ay tumutukoy sa batong isang matibay na pormasyon na nakapirmi, hindi matitinag, at nananatili. Kaya pinili ni Hesus na gawing matibay na pundasyon si Pedro—isang batong hindi matitinag na pagtatayuan ng Simbahan.
Ikaw rin ay tinawag ng ating Panginoon sa isang natatanging misyon sa loob ng Simbahan na hindi ipinagkatiwala sa iba. Sa sarili mong paraan, nais ng Diyos na gamitin ka upang maihatid ang Ebanghelyo sa ilang tao, gaya ng ginawa Niya sa pamamagitan ni San Pablo. At tulad ni San Pedro, nais ng Diyos na patuloy na itatag ang Kanyang Simbahan sa iyo at sa iyong pananampalataya.
Pagnilayan mo ngayon ang dalawang banal at natatanging haliging ito ng ating Simbahan. Habang ginagawa mo ito, pag-isipan kung paano ka maaaring naisin ng Diyos na gamitin upang ipagpatuloy ang kanilang misyon sa mundong ito. Bagaman kabilang sina San Pedro at San Pablo sa mga pinakadakila at pinakamalaking naging impluwensiyang Kristiyano sa ating mundo, kailangang magpatuloy ang kanilang misyon, at kabilang ka sa mga kasangkapang nais gamitin ng Diyos. Italaga mo ang iyong sarili sa misyong ito upang ang pangangaral ng Ebanghelyo at ang batong saligan ng ating Simbahan ay manatiling matatag sa ating panahon, gaya noong una.
San Pedro, ikaw ay bukod-tanging pinili upang maging batong saligan ng pananampalataya na pinagtayuan ng Simbahan. San Pablo, humayo ka upang ipangaral ang pananampalatayang ito sa malalayong lugar, at nagtatag ng maraming bagong pamayanan ng pananampalataya. Gamitin Mo po ako, mahal kong Panginoon, upang ipagpatuloy ang misyon ng Iyong Simbahan nang sa gayon ay matibay na maitanim ang pananampalataya sa isip at puso ng lahat ng Iyong sambayanan sa buong mundo. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw – Sina San Pedro at San Pablo
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: San Pedro at San Pablo Ni Jusepe de Ribera, mula sa Wikimedia Commons
