Biyernes, Hulyo 26, 2024
Paggunita kina San Joaquin at Santa Ana, mga Magulang ng Mahal na Birheng Maria
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Mga Pagbasa para sa Biyernes ng Ikalabing-anim na Linggo sa Karaniwang Panahon
“Ang binhing inihasik sa dawagan ay ang nakikinig sa salita, ngunit sinasakal ng mga alalahanin sa daigdig at ng pang-akit ng kayamanan ang salita, kaya hindi ito namumunga. Ngunit ang binhing inihasik sa matabang lupa ay ang nakikinig sa salita at nakauunawa nito, na tunay ngang namumunga nang isandaan, animnapu, o tatlumpung ulit.” Mateo 13:22–23
Ngayon, nililinaw ni Hesus sa Kanyang mga alagad ang kahulugan ng talinghagang sinabi Niya sa mga tao. Ipinaliliwanag Niya ang kahulugan ng binhing inihasik sa daan, sa batuhan, sa dawagan, at sa matabang lupa. Ang sinipi sa itaas ay ang huling dalawa sa mga paliwanag na iyon. Kapag maingat nating sinuri ang kahulugan ng binhing inihasik sa matabang lupa, makikita nating tumutukoy ito sa mga nakikinig, nakauunawa, at namumunga. At iba-iba ang dami ng kanilang bunga. Isang bagay na itinuturo sa atin ng talinghagang ito ay hindi sapat ang pakikinig at maging ang pag-unawa sa Salita ng Diyos. Maraming tuksong haharap sa atin na hahadlang sa pagkilos ng Salita ng Diyos sa ating buhay. Sandali nating pagnilayan ang bawat isa.
Una, maraming taong pinagpalang makarinig ng Salita ng Diyos. Marami ang dumalo sa mga klase ng katesismo, tinuruan ng kanilang mga magulang at ng iba, at nakibahagi sa mga pagdiriwang ng Simbahan, ngunit hindi nila hinayaang tumimo nang malalim ang kanilang narinig hanggang sa maunawaan nila ito. Malaki ang pagkakaiba ng pakikinig sa Salita ng Diyos at ng pag-unawa sa Salita ng Diyos. Isa sa mga dahilan nito ay ang dalisay na Salita ng Diyos, kapag narinig at naunawaan, ay humahamon sa atin hanggang sa kaibuturan ng ating pagkatao. Kung tunay na nauunawaan ng isang tao ang Salita ng Diyos, hindi siya maaaring manatiling walang pakialam. Kailangan niyang magbago. At kailangan niyang magbago nang lubusan. Kung hindi niya ito gagawin, imposibleng mamunga nang mabuti ang kanyang buhay sa antas na nais ng Diyos.
Ngunit kahit ang pag-unawa at pagbabago ay hindi pa sapat. Ito ay dahil ang mga kaaway ng ating kaluluwa, na ayon sa tradisyon ay tinatawag na sanlibutan, laman, at diyablo, ay buong-lakas na sasalakay sa sinumang tumatanggap sa Salita ng Diyos at nagpapasiyang mamuhay ayon sa Salitang iyon. Halimbawa, kung lubusan mong tatanggapin ang mga turo ni Hesus tungkol sa pagpapatawad sa kapwa, sa sandaling piliin mong magpatawad, malamang na dumating ang maraming tuksong talikuran ang gawaing iyon. Ang kapalaluan, galit, hinanakit, mga kasinungalingan ng masama, at ang sanlibutan ay pawang magtatangkang humadlang sa iyo sa lubusang pagpapatawad sa kapwa. O isaalang-alang, halimbawa, ang panawagang mamuhay nang ganap na malaya sa pagkakapit sa “kayamanan.” Ang mga turo ni Hesus tungkol sa tunay na espirituwal na karukhaan, na kaiba sa tunay na espirituwal na kayamanan, ay nangangailangan ng malalim na pagbabalik-loob na mahirap makamit. Kaya naman napakahirap daigin ang “pang-akit ng kayamanan.”
Sa huli, kung ang iyong kaluluwa ay tunay na matabang lupa at kung hahayaan mong tumimo sa iyong kaluluwa ang pinakadalisay at ganap na aral ng Ebanghelyo upang baguhin ka sa lahat ng paraang nais ng Diyos, nangangahulugan itong nadaig mo ang bawat tuksong iniharap sa iyo. Tinanggihan mo ang mga tuksong nagmumula sa kasakiman, kapalaluan, galit, at iba pang katulad nito. Niyakap mo ang kababaang-loob, tinalikuran ang paghahangad ng papuri ng mundo, iwinaksi ang pagkabalisa at pag-aalala, at nagpapagabay ka lamang sa makapangyarihan, banayad, banal, at malinaw na Tinig ng Diyos sa iyong buhay. Nangangailangan ito ng maraming panalangin, masidhing paglilinis ng kalooban, lubos na pagtatalaga ng sarili, at di-natitinag na pagsunod sa Salita ng Diyos na ipinahahayag sa iyo kapwa sa pamamagitan ng mga Ebanghelyo at sa kaibuturan ng iyong budhi. At maging sa mga nakararating sa ganitong antas ng kabanalan, ang bungang naidudulot ng kanilang buhay ay nakasalalay sa kung gaano kalubos at palagian silang namumuhay ayon sa gumagabay na Salita ng Diyos.
Pagnilayan mo ngayon ang dakilang panawagang ito ng ating Panginoon. Upang makamit ang layuning magkaroon ng pusong tulad ng lupang lubhang mataba para sa Salita ng Diyos, kailangan ang di-natitinag na pagtatalaga at determinasyon. Maraming tuksong hahadlang sa paghubog ng isang pusong matabang lupa. Sikapin mong suriin ang sarili mong puso ngayon. Maging tapat ka. Gaano ito kataba? Lumalago ba roon ang Salita ng Diyos? At kung gayon, lumalago ba ito nang lubos na sagana? Italaga mo ang iyong sarili sa layuning maging matabang lupang iyon na pinaghahasikan ng Salita ng Diyos—lupang hindi lamang namumunga ng mabuti, kundi nagbubunga nang sandaang ulit.
Aking Panginoong mataas ang hinihingi, ninanais Mong ang kaluluwa ng bawat taong Iyong nilikha ay maging pinakadalisay at pinakamatabang lupa kung saan ang binhi ng Iyong Salita ay maaaring lumago at mamunga nang lubos na sagana. Tulungan Mo po akong italaga ang aking sarili sa ganitong lubos na lalim ng kabanalan, mahal kong Panginoon. Ang buhay ko ay sa Iyo. Dalisayin Mo po ako, baguhin, hubugin, at magbunga Ka sa akin ng saganang mabubuting bunga. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Santo ng Araw – Sina San Joaquin at Santa Ana—Paggunita
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
