Sabado, Setyembre 21, 2024
Kapistahan ni San Mateo, Apostol at Ebanghelista
“Bakit nakikisalo ang inyong guro sa mga maniningil ng buwis at mga makasalanan?” Narinig ito ni Hesus at sinabi Niya, “Hindi nangangailangan ng manggagamot ang malulusog, kundi ang mga maysakit. Humayo kayo at unawain ang kahulugan ng mga salitang ito: Habag ang nais Ko, hindi hain. Hindi Ako naparito upang tawagin ang mga matuwid kundi ang mga makasalanan.” Mateo 9:11–13
Bago ang siping ito sa itaas, nakita ni Hesus si Mateo, isang maniningil ng buwis, na nakaupo sa kaniyang himpilan at naniningil ng buwis. Lumapit si Hesus sa kaniya at sinabi ang dalawang payak na salita: “Sumunod ka sa Akin.” Ano ang ginawa ni Mateo? Tumayo siya, sumunod kay Hesus, at inanyayahan Siya sa kaniyang tahanan upang kumain. Nang makita ito ng mga Pariseo, naging mapanghusga at malupit sila. Sinabi nila, “Bakit nakikisalo ang inyong guro sa mga maniningil ng buwis at mga makasalanan?” Ang kanilang reaksiyon at ang kasunod na tugon ni Hesus sa kanila ay maraming ipinahahayag tungkol sa kabutihan ng ating Panginoon.
Nang sabihin ni Hesus na Siya ay “hindi naparito upang tawagin ang mga matuwid kundi ang mga makasalanan,” hindi Niya tinutukoy ang mga tunay na matuwid. Halimbawa, ang pinakamatuwid na taong nabubuhay noon, bukod kay Hesus, ay ang Kaniyang minamahal na ina. At makatitiyak tayo na hindi lamang siya tinawag ni Hesus, kundi lagi rin siyang tumugon nang buong puso. Gayunman, ang tinutukoy ni Hesus ay ang mga “nag-aakalang sila ay matuwid.” Ang taong nag-aakalang siya ay matuwid ay may mataas na pagtingin sa sarili at binabalewala ang katotohanan ng Diyos. Sa halip, pinipili niyang itaas ang kaniyang sariling imahe sa sarili niyang paningin at sa paningin ng iba. Sa madaling salita, ang pag-aakalang matuwid ang sarili ay paniniwala sa isang kasinungalingan—at sa katunayan, sa pinakamasamang kasinungalingan. Ito ang pinakamasamang kasinungalingan sapagkat ang kasalanang ito ay nagiging sanhi upang manatiling matigas ang puso ng isang tao at hindi siya makaalis sa kaniyang kasalanan. Hindi nakikita ng taong nag-aakalang matuwid siya na kailangan niyang magsisi o magbago ng buhay. Kaya naman, hindi siya bukas sa Salita ng Diyos at hindi niya hinahayaang baguhin siya ng Salitang iyon.
Iba si San Mateo, na ating pinararangalan ngayon. Tunay na siya ay isang makasalanan. Malamang na siya ay sakim at labis na nakatali sa kaniyang salapi. Hindi mataas ang tingin sa mga maniningil ng buwis noong panahong iyon sapagkat sila ay mga Judiong nagtatrabaho para sa mga Romano, kaya itinuturing silang mga taksil sa sarili nilang bayan. Bukod dito, itinuturing silang mga magnanakaw dahil madalas silang nangingikil nang higit sa dapat nilang singilin upang maibulsa nila ang bahagi ng salapi. Dahil dito, marami ring Judio ang natatakot sa mga maniningil ng buwis sapagkat alam nilang suportado ng Roma ang mga ito sa gayong labag sa batas na gawain.
Ang kahanga-hanga ay nilapitan ni Hesus si Mateo, na isang makasalanan at maniningil ng buwis, at buong pagtitiwalang tinawag upang maging tagasunod Niya. Malamang na nakikita ni Hesus ang nilalaman ng kaniyang puso. Alam Niyang hindi masaya si Mateo sa kaniyang buhay at may hinahanap pa itong higit dito. Kaya naman, nang tawagin siya ni Hesus na sumunod sa Kaniya, malinaw na may nangyari sa kaibuturan ng kaluluwa ni Mateo. Ang pagtayo niya at pagsunod sa ating Panginoon ay nagpapakitang ang espirituwal na pag-akit sa kaniya ni Hesus ay higit na makapangyarihan kaysa sa kaniyang pagnanasa sa kayamanan sa lupa.
Ang katotohanang ito ay para rin sa bawat isa sa atin. Anuman ang umaakit sa atin at paano man natin hinahanap ang kasiyahan sa buhay, ang katotohanang higit sa likas ay iisa lamang ang tunay na makapagbibigay sa atin ng ganap na kasiyahan. Maaaring mapasaatin ang lahat ng salapi sa mundo, ang lahat ng kapangyarihan at karangalan sa lupa, ngunit sa kaibuturan ng ating kaluluwa, hindi pa rin tayo makatatagpo ng kapayapaan hangga’t hindi tayo bumabaling kay Hesus at sumusunod sa Kaniya. May mga taong natututuhan ang katotohanang ito sa murang edad, may iba namang sa dakong huli ng kanilang buhay, at may ilan na hindi ito kailanman natutuklasan.
Pagnilayan mo ngayon kung gaano ka nasisiyahan sa iyong buhay. May kulang ba? Kung mayroon, suriin mo ang iyong mga mithiin at mga prayoridad sa buhay. Ano ang madalas mong iniisip, pinag-uusapan, at pinapangarap? Kung hindi ang ating Panginoon ang laman ng iyong isip, puso, at bawat hangarin, maaasahan mong makadarama ka ng kawalang-kasiyahan sa buhay. Kung gayon, tingnan mo ang patotoo ni San Mateo. Isa siyang santo ngayon dahil tumugon siya sa paanyaya ni Jesus na talikuran ang kanyang buhay ng kasalanan at kasakiman upang sumunod sa Kanya sa karukhaan. Ngunit sa karukhaang iyon sa paningin ng mundo at sa pagtalikod sa mga bagay na makalupa, naging lubhang mayaman si San Mateo at mananatiling gayon magpakailanman sa Langit.
Panginoon, bukal ng lahat ng kasiyahan, tinatawag Ninyo ang Inyong buong sambayanan na sumunod sa Inyo. Mangyaring buksan Ninyo ang aking isip at puso sa tawag na iyon upang hindi lamang ako makinig sa Inyo kundi tumugon din nang buong puso. Tulungan Ninyo akong kumalas sa mga bagay ng mundong ito na naglalayo sa akin sa Inyo, upang makasunod ako sa Inyo saanman Ninyo ako akayin. Jesus, nagtitiwala ako sa Inyo.
Santo ng Araw – San Mateo na Ebanghelista, Apostol, Ebanghelista
Nobena kay Santa Teresita ng Lisieux – Ang Munting Bulaklak
Magsisimula bukas, mula Setyembre 22 hanggang Setyembre 30
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Panalangin para sa Halalan at sa Bansa
Siyam na linggong nobena mula Setyembre 3 – Nobyembre 4
