Oktubre 21, 2024
Lunes ng Ikadalawampu’t Siyam na Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Pagpapakain sa napakaraming tao Ni jorisvo, mula sa Adobe Stock
May isang tao sa karamihan na nagsabi kay Jesus, “Guro, sabihin Ninyo sa kapatid ko na hatian ako ng mana.” Sumagot Siya sa kanya, “Kaibigan, sino ang nagtalaga sa Akin bilang hukom at tagapamagitan ninyo?” Pagkatapos ay sinabi Niya sa karamihan, “Mag-ingat kayo at umiwas sa lahat ng uri ng kasakiman, sapagkat maging mayaman man ang isang tao, ang kanyang buhay ay hindi nakasalalay sa mga ari-arian.” Lucas 12:13–15
Ang kapansin-pansin sa pahayag ni Hesus ay ito: sa lahat ng taong nabuhay sa mundo, walang higit na karapat-dapat na maging “hukom at tagapamagitan” sa isang kawalang-katarungan kaysa kay Hesus mismo. Gayunman, tumanggi Siyang mamagitan. Bakit kaya? Tila makatarungan naman ang kahilingan ng taong iyon, ngunit sa halip na mamagitan, nagsalaysay si Hesus ng isang talinghaga tungkol sa kasakiman.
Maaaring maging lubhang mapang-akit ang mga materyal na ari-arian. Iyan ay isang katotohanan. Gayunman, maraming tao ang hirap na hirap umamin na nakatali ang kanilang puso sa mga ari-arian at salapi. Ikinakatwiran nila na nagpakahirap sila sa trabaho, pinaghirapan nila ang anumang mayroon sila, at dapat lamang na maaari nilang pagbigyan nang kaunti ang kanilang mga luho. May ilang taong may mabuting hangarin at maraming ari-arian na pinapayapa ang kanilang budhi sa pamamagitan ng pagbibigay ng maliit na bahagi ng kanilang tinatangkilik sa mga gawaing pangkawanggawa, at pagkatapos ay ipinapalagay na maaari na nilang sarilinin ang natitira. Ngunit ano kaya ang iniisip ni Hesus tungkol dito?
Sa ganang sarili, ang mga materyal na ari-arian ay hindi mabuti ni masama. Ang suliranin ay ang kasalanan ng kasakiman. Ang kasakiman ay isang panloob na saloobin kung saan higit na nakatali ang puso ng isang tao sa mga lumilipas na bagay ng mundong ito kaysa sa Diyos at sa Kanyang banal na kalooban. Bagaman maaaring magkaroon ng maraming ari-arian at manatiling malaya sa pagkakapit ng puso sa mga ito, napakahirap nitong gawin. Ngunit hindi ang pagkakaroon ng mga ari-arian ang pinakaugat ng suliranin. Ang paghahangad ng mga ari-arian ang tunay na suliranin. Kaya maging ang mga taong kakaunti lamang ang tinatangkilik ay maaaring mahulog sa gayunding bitag kapag naitali ang kanilang puso sa mga bagay na wala sila at naniwalang masisiyahan sila kapag nagkaroon sila ng higit pa.
Tumanggi si Hesus na maging “hukom at tagapamagitan” sa pagkakataong ito sapagkat malinaw sa Kanya na ang taong humihiling ay nakikipagbuno sa kasakiman. Higit na inaalala ni Hesus ang pagkakatali ng puso ng taong ito sa mga bagay kaysa ang wastong paghahati ng mana. Napakaliit ng halaga ng katarungan sa lupa kung titingnan mula sa pananaw ng walang hanggan. Maaaring mahirap itong maunawaan at tanggapin ng marami. Hindi ba hinihingi ng katarungan ang makatarungang pagtrato? Hindi, kung ang pagnanais na tratuhin nang makatarungan ay nakaugat sa isang kasalanan gaya ng kasakiman. Sa gayong kalagayan, higit na makabubuti sa kaluluwa ng isang tao ang madaya at mawalan ng mana kaysa matanggap ang kanyang makatarungang bahagi. Sa katunayan, kung ang isang tao ay nakikipagbuno sa kasakiman, maaaring isa sa pinakamabuti para sa kanyang kaluluwa ang madaya at mawalan ng sarili niyang mga ari-arian. Mauunawaan lamang ito kapag nakita nating ang mga kayamanang espirituwal ay higit na dakila nang walang hanggan kaysa sa mga kayamanang materyal.
Pagnilayan mo ngayon ang mga hangarin sa kaibuturan ng iyong puso. Suriin mo ang mga ito nang tapat. Ano ang pinakahahangad mo sa buhay? Pangarap mo bang yumaman? Kung gayon, labis bang pinagkakaabalahan ng iyong isip ang hangaring iyon? Isipin mo ang isang sitwasyon kung saan dapat kang tumanggap ng napakalaking mana ngunit nadaya ka at hindi mo ito nakuha. Ano ang magiging tugon mo? Ang tamang tugon ay ang higit na magmalasakit sa kaluluwa ng taong nandaya sa iyo kaysa sa pagkadaya sa iyo mismo. Ang taong lubusang malaya sa pagkakapit sa mga materyal na ari-arian ay hindi gaanong mababahala kung mawalan man siya ng gayong mana o makatanggap nito. Talagang hindi iyon magiging mahalaga sa kanya. Kung mahirap itong tanggapin, alamin mong tanda ito na labis na nakakapit ang iyong kaluluwa sa mga bagay ng mundong ito. Manalangin ka upang makalaya sa lahat ng kasakiman. Iyan lamang ang paraan upang makamit ang tunay na kayamanan ng Diyos.
Panginoong lubhang mapagbigay, ipinagkakaloob Mo ang Iyong awa nang nag-uumapaw. Ang Iyong biyaya at pag-ibig ang tanging kailangan ko sa buhay. Sa pagkakamit ko sa Iyo at sa Iyong awa, nakakamit ko ang kaisa-isang bukal ng kaganapan sa buhay. Palayain Mo po ako mula sa kasakiman sa mga bagay na makalupa, at tulungan Mo akong tingnan ang mga bagay ng mundong ito ayon sa Iyong pagtingin sa mga ito. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Nobena kay San Judas
Para sa mga Sitwasyon at Kasong Tila Wala Nang Pag-asa
Maaaring dasalin anumang panahon ng taon, lalo na sa Oktubre 19–27
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Panalangin para sa Halalan at sa Bansa
Siyam na linggong nobena mula Setyembre 3 – Nobyembre 4
Mga Pagpipiliang Pagbasa sa Misa
