Nobyembre 17, 2024
Ika-tatlumpu’t Tatlong Linggo sa Karaniwang Panahon (Taon B)
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Christ Pantocrator ni Adam Fagen; lisensiya: CC BY-NC-SA 2.0
Sinabi ni Hesus sa Kanyang mga alagad: “Sa mga araw na iyon, pagkatapos ng kapighatiang iyon, magdidilim ang araw, hindi magbibigay ng liwanag ang buwan, mahuhulog ang mga bituin mula sa langit, at mayayanig ang mga kapangyarihan sa kalangitan.” Mark 13:24–25
Ang “kapighatian” na tinutukoy ng ating Panginoon ay isang matinding pag-uusig sa Simbahan at sa mga sumasampalataya. Tungkol sa kapighatiang ito, ganito ang sinasabi ng Katesismo ng Simbahang Katolika:
Bago ang ikalawang pagparito ni Kristo, kailangang dumaan ang Simbahan sa isang huling pagsubok na yayanig sa pananampalataya ng maraming mananampalataya. Ang pag-uusig na kaakibat ng kanyang paglalakbay sa lupa ay maglalantad sa “misteryo ng kasamaan” sa anyo ng isang panlilinlang sa relihiyon na nag-aalok sa mga tao ng tila solusyon sa kanilang mga suliranin, kapalit ng pagtalikod sa katotohanan. (#675).
Nangyayari ba ngayon ang “huling pagsubok” na ito? Bagama’t imposibleng iugnay ang propesiya ni Hesus at ang aral ng Katesismo sa iisang tiyak na sandali sa kasaysayan, nananatiling totoo na magaganap ang pagsubok at kapighatiang ito. Tiyak iyon. Ngunit hindi natin alam kung paano at kailan ito magaganap. Maaaring naganap na ito o kasalukuyan itong nagaganap. Diyos lamang ang makapagbibigay ng wastong kahulugan sa mga salitang ito ng propesiya.
Gayunman, ang huling pagsubok na ito at ang “misteryo ng kasamaan” ay talagang nagaganap sa buhay nating lahat sa iba’t ibang paraan. Kapag inilalaan natin ang ating sarili sa pagmamahal at paglilingkod sa Diyos, makatitiyak tayong masusubok ang ating pananampalataya at makararanas tayo ng pag-uusig sa anumang paraan. Ngunit hindi tayo dapat matakot dahil alam natin ito. Sa halip, sinabi ito ng ating Panginoon upang ihanda tayo at tulungan tayong magtiis sa anumang pagsubok na maranasan natin sa buhay. Dapat magpunla ng pag-asa sa ating kalooban ang mga salita ni Hesus habang tinitiis natin ang pagdurusang dulot ng kasamaan.
Sinabi rin ni Hesus na kapag nakita natin ang mga pag-uusig, pagsubok, at kapighatian, dapat nating “malaman na malapit na Siya, nasa mga pintuan na.” Sa madaling salita, habang lalong matindi ang pagdurusang tinitiis ng isang tao alang-alang sa kanyang pananampalataya, lalo namang naroroon ang Diyos. Naroon Siya, sa pintuan ng iyong puso, naghihintay na lumapit ka sa Kanya nang may pagtitiwala at pag-asa.
Habang papalapit tayo sa pagtatapos ng kasalukuyang taon ng Simbahan, karamihan sa ating mga pagbasa sa Misa ay tutuon sa mga huling panahon. Mababasa natin ang tungkol sa maluwalhating pagbabalik ni Hesus sa kaluwalhatian, ang katapusan ng daigdig, at ang pagtatatag ng Kanyang Kahariang walang hanggan habang nagiging isa ang Langit at lupa. Maaari itong maganap ngayon o bukas, o maaaring hindi pa ito maganap sa loob ng libo-libong taon. Ngunit mangyayari ito. Sa araw na iyon, ang araw ng huling paghuhukom, ang tanging mahalaga ay ang ating katapatan sa Diyos. Dahil dito, dapat nating sikapin araw-araw na mamuhay na para bang ngayon na ang araw na iyon. Dapat tayong masigasig na maghanda para sa araw na iyon at mamuhay para lamang sa maluwalhating sandaling iyon. Kung magaan ang buhay natin ngayon, dapat nating sikaping maging mas mapagbigay sa sarili at mapagsakripisyo upang maging handa. Kung puno naman ng hamon ang buhay natin ngayon, dapat nating harapin ang mga hamong iyon nang may pag-asa at pagtitiwala, na iniuugnay ang bawat pagdurusa sa mga pagdurusa ni Kristo bilang isang sakripisyo ng pag-ibig.
Pagnilayan mo ngayon ang propesiya ni Jesus na “magdidilim ang araw, at hindi magbibigay ng liwanag ang buwan, at mahuhulog ang mga bituin mula sa langit, at mayayanig ang mga kapangyarihan sa kalangitan.” Sa iyong pagninilay, alalahanin mong ang mga salitang ito ay hindi lamang para sa buong Simbahan, kundi para rin sa iyo. Nais ni Jesus na malaman mong anumang pagdurusa at kapighatiang dinaranas mo, bawat “pagdidilim ng araw” o anumang karanasang nagpapadama sa iyong ikaw ay “nayayanig,” ay mga pagkakataon upang bumaling ka sa Diyos nang may pagtitiwala. Anyayahan mo ang ating Panginoon na samahan ka sa mga karanasang ito at alalahanin mong ang mga ito ay mga tanda ng Kanyang pagiging malapit upang tulungan kang maging dalisay at ihanda ka para sa maluwalhating araw ng Kanyang pagbabalik.
Lubhang maluwalhating Hukom, darating ang araw na babalik Ka nang may kaluwalhatian upang hukuman ang mga buhay at mga patay. Bago sumapit ang araw na iyon, inihayag Mo na ang Iyong Simbahan ay daranas ng matinding pagdurusa. Pagkalooban Mo po ako ng pag-asa sa gayong mga sandali ng aking buhay upang maihandog ko sa Iyo ang bawat pagdurusang aking dinaranas bilang isang sakripisyo ng pag-ibig, na iniaalay kaisa ng Iyong sariling ganap na sakripisyo. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Nobena kay Kristong Hari
Ayon sa Tradisyon, Siyam na Araw Bago ang Dakilang Kapistahan ni Kristong Hari
Nobena na dinarasal araw-araw mula Nobyembre 15–23, 2024
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Santo ng Araw – Santa Isabel ng Hungary, Relihiyosa
Hindi ipinagdiriwang bilang liturhikong paggunita sa taong ito sapagkat pumapatak ito sa Linggo
