ቅዳሜ፣ ኦገስት 17፣ 2019
በዓመቱ ተራ ጊዜ የአሥራ ዘጠነኛው ሳምንት ቅዳሜ
“ሕፃናት ወደ እኔ ይምጡ፤ አትከልክሏቸው፤ መንግሥተ ሰማያት እንደ እነዚህ ላሉት ናትና።” እጆቹንም በላያቸው ከጫነ በኋላ ከዚያ ሄደ። ማቴዎስ 19:14-15
ኢየሱስ ልጆቹ ወደ እርሱ እንዳይመጡ ለመከልከል የሞከሩትን ደቀ መዛሙርቱን በዚህ ረጋ ባለ ተግሣጽ ገሠጻቸው። ኢየሱስ እነዚህ ልጆች በእውነት ለእርሱ እጅግ ውድ እንደሆኑና እያንዳንዳቸው መንግሥተ ሰማያትን እንዲቀበሉ እንደሚፈልግ በግልጽ ያሳያል።
በዚህ ምንባብ ውስጥ ብዙ ጊዜ ትኩረት የማይሰጠው አንድ ነገር፣ ኢየሱስ እጆቹን በሕፃናቱ ላይ ጭኖ እንደጸለየላቸው ነው። እንዴት ያለ በረከት ነው! ለማሰላሰል የሚገባ አንድ አስደሳች ጥያቄ ይህ ነው፦ ኢየሱስ እጆቹን በእነዚህ ሕፃናት ላይ መጫኑ ከጸሎቱ ጋር ተዳምሮ በእነርሱ ላይ ምን ውጤት አስገኝቶ ይሆን? እነዚህ ተግባራት ለእነዚህ ታናናሾች እጅግ ብዙ ጸጋ አስገኝተውላቸው ይሆናል። ምናልባት ምን እየሆነ እንደነበር አልተረዱም ይሆናል፤ ያም ሆኖ ብዙ ጸጋ ተቀብለው ይሆናል።
በሕይወታችንም እንዲሁ ነው። ኢየሱስ በዚያው መንገድ በአካል ወደ እኛ መጥቶ፣ እጆቹን በላያችን ጭኖ ሲጸልይልን አናገኘውም። ነገር ግን ከዚያ እጅግ የሚበልጥ ነገር አለን! የዓለም አዳኝ በቅዱስ ቁርባን ወደ እኛ ይመጣል፤ ወደ ነፍሳችን ይገባል፤ ከምንገምተውም ሁሉ በላይ በሆነ መንገድ ይመግበናል።
በቅዱስ ቁርባን ወደ እኛ የሚመጣው መለኮታዊ መገኘቱ ኃይል፣ ሕይወታችንን በእጅጉ ለመለወጥ በቂ ነው። ችግሩ ግን ብዙ ጊዜ ለጸጋውና ለምሕረቱ ሙሉ በሙሉ ልባችንን ሳንከፍት እርሱን መቀበላችን ነው። ሥጋውን፣ ደሙን፣ ነፍሱንና መለኮቱን ለመቀበል በቀላሉ ወደ ፊት እንቀርባለን፤ ሆኖም ወሰን ለሌለው የርኅራኄ ምሕረቱ ጥልቀት ራሳችንን ሙሉ በሙሉ አንከፍትም።
ዛሬ፣ አዳኙን በቅዱስ ቁርባን ስትቀበለው ነፍስህን በጥልቅ ፍቅር ስለሚነካበት ንክኪ አሰላስል። የዚያ ግንኙነት ኃይል ዋጋው ወሰን የለውም። እርሱ ሊሰጥህ ለሚፈልገው ሁሉ ልብህን ከፍተሃልን? ለእርሱ ያለህን የልብ ክፍትነት አድስ፤ በሚቀጥለው ጊዜም መለኮታዊ ንክኪውን ለመቀበል ስትቀርብ፣ ወደ ነፍስህ ይበልጥ በጥልቀት እንዲገባ ለመፍቀድ ተጣጣር።
ጌታ ሆይ፣ እወድሃለሁ፤ በሚቀጥለው ጊዜ በቅዱስ ቁርባን ስቀበልህ ልቤን ይበልጥ ሙሉ በሙሉ ልከፍትልህ እመኛለሁ። በእኔ ላይ ልታፈስሰው የምትፈልገውን ሁሉ ለመቀበል ራሴን ክፍት ላድርግ። ውድ ጌታ ሆይ፣ ወደ ልቤ ና፤ በለዘበ ንክኪህም ሕይወቴን ለውጥ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
