ಫೆಬ್ರವರಿ 20, 2020
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಆರನೆಯ ವಾರದ ಗುರುವಾರ
ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು
ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ಬಹಳವಾಗಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು, ಹಿರಿಯರಿಂದಲೂ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರಿಂದಲೂ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಂದಲೂ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಬೇಕು, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಮೂರು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ಪುನರುತ್ಥಾನನಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಯೇಸು ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ಇದನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಪೇತ್ರನು ಅವರನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಗದರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಮಾರ್ಕ 8:31-32
ಪೇತ್ರನು ಯೇಸುವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಗದರಿಸಿದ್ದೇಕೆ? ಅದು ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲಿನ ಕೋಪದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗದರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತೇ? ಇಲ್ಲ, ಬಹುಶಃ ಪೇತ್ರನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭಯದಿಂದ ಹಾಗೆ ಗದರಿಸಿರಬಹುದು.
ತಾವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅತೀವವಾಗಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿ, ತಿರಸ್ಕೃತರಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದಾಗಿ ಯೇಸು ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ “ಬೋಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು” ಎಂದು ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿರಬಹುದು. ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅನುಭವಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಅವರೂ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿರಬಹುದು. ನಾವು ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬಹುದು, ನಂತರ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬಹುದು, ಅದರಿಂದ ಪಾರಾಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಬಹುದು, ಗಾಬರಿಗೊಳ್ಳಬಹುದು, ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಗಬಹುದು, ಇತ್ಯಾದಿ. ದುಃಖದ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಜ; ಪೇತ್ರನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಇದೇ ಆಗಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಉಂಟಾದ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷದಿಂದಾಗಿ, ಪೇತ್ರನು ಅದಕ್ಕೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಈ ಘಟನೆಯ ಮತ್ತಾಯನ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಪೇತ್ರನ ನಿಜವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ: “ಪ್ರಭುವೇ, ದೇವರು ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿ! ಇಂಥದ್ದು ನಿಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಂಭವಿಸಬಾರದು” (Mt. 16:22).
ಪೇತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಬಂದ ಮಾತುಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಯೇಸುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇತ್ತು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.
ಘಟನೆ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ, ಯೇಸು ಪೇತ್ರನನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಗದರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವನ ಭಯ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ನೆರವಾಗುವಂತೆ, ಅವನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಶಿಲುಬೆಯ ಕುರಿತು ಮುಂತಿಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಪೇತ್ರನು ಭಯಪಟ್ಟದ್ದು ಅರ್ಥವಾಗುವಂಥದ್ದೇ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಗಂಭೀರವಾದ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ಭಯಪಡುವುದೂ ಅರ್ಥವಾಗುವಂಥದ್ದೇ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು, ನಾವು ಭಯದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿರಬೇಕೆಂದು ಯೇಸು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಮ್ಮ ಮಾನವ ದೌರ್ಬಲ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ ನಮಗೆ ನೀಡಲಾದ ಶಿಲುಬೆಗಳಿಂದ ನಾವು ಓಡಿಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನಾವು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ, ಅವರು ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಯೋಚಿಸಲು, ಅವರು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಂತೆಯೇ ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮಾಡಲು ಕರೆಯುವ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ನೀವು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಹೌದು, ಮಹತ್ತರವಾದ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೇಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನೀವು ಖಚಿತವಾಗಿರಬಹುದು. ಇದು ನೋವಿನ ಅನುಭವವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಶಿಲುಬೆಯ ನೋವು ಅದನ್ನು ಹೊರುವುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯಲು ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡಬಾರದು. ನಿಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಲು ಗದರಿಕೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಗದರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಿ.
ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯ ಶಿಲುಬೆಯ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿದಾನವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೂ ನಿರ್ಭೀತಿಯಿಂದಲೂ ಎದುರಿಸಿದಿರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ನನಗೆ ಕರೆ ಬಂದಾಗ, ಪೇತ್ರನನ್ನು ಆವರಿಸಿದಂತೆ ಭಯವು ನನ್ನನ್ನೂ ಆವರಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿ; ನೀವು ಏನನ್ನೇ ಕೇಳಿದರೂ ನಿಮಗೆ “ಹೌದು” ಎಂದು ಹೇಳಲು ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
