ಆಗಸ್ಟ್ 26, 2024
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ
ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು
“ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೇ, ಫರಿಸಾಯರೇ, ಕಪಟಿಗಳಾದ ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ನೀವು ಜನರ ಮುಂದೆ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತೀರಿ. ನೀವೂ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರನ್ನೂ ಒಳಗೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.” ಮತ್ತಾಯ 23:13
ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳನ್ನೂ ಫರಿಸಾಯರನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಯೇಸು ಹೇಳುವ “ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ…” ಎಂಬ ಖಂಡನೆಗಳು ಇಂದು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವರು ಒಂದರ ಬಳಿಕ ಒಂದರಂತೆ ಏಳು ಖಂಡನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರನ್ನು ಕುರಿತು ಯೇಸು ಮಾಡಿದ ಖಂಡನೆಗಳು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಿವುಡು ಕಿವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು. ಅವರು ಹಠಮಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಯೇಸು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಉಪಯುಕ್ತ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಈ ಖಂಡನೆಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ಕುರಿತಾಗಿ ಯೇಸು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಜನಸಮೂಹಗಳಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬಹುದಾದ ಪಾಠಗಳು ಅನೇಕವಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಮೊದಲು ಹೇಳುವ ಮಾತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸೋಣ. ಅವರು ಕಪಟತನವನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಪಟತನವೆಂದರೆ ಮೂಲತಃ ಹೇಳುವುದೊಂದು, ಮಾಡುವುದೊಂದು. ಅದು ನಮ್ಮ ಮಾತು ಮತ್ತು ಕೃತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಕೊರತೆ. ತನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸದ್ಗುಣಗಳೂ ಇವೆ ಎಂಬಂತೆ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನೂ ನೈತಿಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಿಸದಿರುವುದೂ ಕಪಟತನದ ಒಂದು ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಈ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರು ತಾವು ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು; ಆದರೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮೂಲವನ್ನೇ ಅವರು ಖಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದೆಡೆ, ಅವರು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದವು; ಆದರೆ ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಸದ್ಗುಣದೊಂದಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲು ಅವರು ವಿಫಲರಾದರು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಅವರು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದವು; ಏಕೆಂದರೆ ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಜನರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತಾವು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಳಜಿಯಿತ್ತು. ಮೂಲತಃ ಅವರು ಕಪಟಿಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಮಾತುಗಳೂ ಕೃತ್ಯಗಳೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ದೇವರು ನೀಡಿದ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲ.
ಈ ಎರಡು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಇಂದು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಅನೇಕ ಭೇದಭಾವಗಳಿಗೆ ಮೂಲವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ತೀವ್ರ “ಬಲಪಂಥ”ದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಬೋಧನೆಯನ್ನು ಸಾರುವವರಿದ್ದರೂ, ಆ ಸತ್ಯಗಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಾಧನಗಳಾಗಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗುವವರು ಇದ್ದಾರೆ. ತೀವ್ರ “ಎಡಪಂಥ”ದಲ್ಲಿ, ಸದ್ಗುಣವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದೊಂದೇ ಮುಖ್ಯವೆಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸುವವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ದಯೆ ತೋರುವವರಂತೆ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರಂತೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಇತರರಿಂದ ಹೊಗಳಿಕೆ ಪಡೆಯಲು, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ನಿಸ್ಸಂದಿಗ್ಧವೂ ಆದ ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅವರು ಕಡಿಮೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ, ಸದ್ಗುಣದಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ, ಸತ್ಯದಿಂದ ಸದ್ಗುಣವನ್ನಾಗಲಿ ಹೊರಗಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕರುಣೆ ನಿಜವಾದ ಕರುಣೆಯಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಬಯಸುವ ಸದ್ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಂಡಿಸದ ಸತ್ಯವು ನಿಜವಾದ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರು ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ವಿವಿಧ ಸತ್ಯಗಳಿಗೆ ತಾವು ನೀಡುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನಹರಿಸಿದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಕಪಟತನದೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಹೋರಾಟವು ಇಂದಿನ ಎರಡೂ ತೀವ್ರಪಂಥಗಳಲ್ಲಿರುವವರಿಗೂ ಅಷ್ಟೇ ನೈಜವಾಗಿದೆ.
ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನೀಡಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ನಿಯಮವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಅವರು ಹೇಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಯೇಸುವಿನ ಈ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ನೀವು ಇತರರಿಗೆ ಹೇಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಚಿಂತಿಸಿ. ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸದ್ಗುಣದೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಲು ನೀವು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತೀರಾ? ಸತ್ಯವು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ಮಂಡಿಸುವಾಗ ಸದ್ಗುಣವು ಅಷ್ಟೇ ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಸದ್ಗುಣವಿದೆಯೋ, ಅಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನೀವು ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯದ ಸಾಧನವಾಗುವಿರಿ. ನಿಜವಾದ ಪವಿತ್ರತೆಯತ್ತ ಶ್ರಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಗೆಯ ಕಪಟತನವನ್ನೂ ಜಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಪವಿತ್ರತೆಯೆಂದರೆ ಸಮಗ್ರತೆ. ಸದ್ಗುಣದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದ ಸತ್ಯ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನೀವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಖಂಡನೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗುವಿರಿ; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ರಕ್ಷಣಾದಾಯಕ ಅನುಗ್ರಹದ ಶುದ್ಧ ಸಾಧನವಾಗಿಯೂ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವಿರಿ.
ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಭುವೇ, ಆ ಕಾಲದ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರು ಎಲ್ಲ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಶುದ್ಧ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಂಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಣಾದಾಯಕ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಶಕ್ತಿಯುತ ಸಾಧನಗಳಾಗಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಗಾಢವಾಗಿ ಬಯಸಿದಿರಿ. ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ. ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ವಾಕ್ಯವು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರಲಿ; ನೀವು ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಅನೇಕ ಸದ್ಗುಣಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಮೂಲಕ ಅದು ಇತರರಿಗೂ ತಲುಪಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಸಂತ ಮೋನಿಕಾ ಅವರಿಗೆ ನೊವೇನಾ
(ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಾರಿತಪ್ಪಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ)
ಆಗಸ್ಟ್ 18-26
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಧ್ಯಾನಗಳು
_-_James_Tissot.jpg){kind=link}