ജൂൺ 4, 2020
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ ഒൻപതാം ആഴ്ചയിലെ വ്യാഴാഴ്ച
ഇന്നത്തെ വായനകൾ
“നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കണം…നിന്നെപ്പോലെതന്നെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം.” മർക്കോസ് 12:30-31b
ഈ രണ്ടു മഹത്തായ കല്പനകളും എങ്ങനെ പരസ്പരം ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു എന്നു കാണുന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്!
ഒന്നാമതായി, പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും ആത്മാവോടും മനസ്സോടും ശക്തിയോടും കൂടെ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കണമെന്ന കല്പന വളരെ വ്യക്തമാണ്. നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തെ മുഴുവൻ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമ്പൂർണ്ണമായ സ്നേഹമാണിത് എന്നതാണ് ഇതു മനസ്സിലാക്കാനുള്ള താക്കോൽ. ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നതിൽ ഒന്നും മാറ്റിവയ്ക്കാൻ പാടില്ല. നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും പൂർണ്ണമായി ദൈവസ്നേഹത്തിനായി സമർപ്പിക്കപ്പെടണം.
ആ സ്നേഹത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് ഏറെ പറയാനാകുമെങ്കിലും, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കല്പനകൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കാണുന്നതും പ്രധാനമാണ്. ഈ രണ്ടു കല്പനകളും ചേർന്ന് മോശ നൽകിയ പത്തുകല്പനകളെ സംഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവ രണ്ടും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
“നിന്നെപ്പോലെതന്നെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം” എന്നാണ് രണ്ടാമത്തെ കല്പന പറയുന്നത്. അപ്പോൾ ഈ ചോദ്യം ഉയരുന്നു: “ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ എങ്ങനെയാണ് സ്നേഹിക്കുന്നത്?” അതിനുള്ള ഉത്തരം ഒന്നാമത്തെ കല്പനയിൽ കണ്ടെത്താം. ഒന്നാമതായും സർവോപരിയായും, നമുക്കുള്ളതെല്ലാംകൊണ്ടും നാം ആയിരിക്കുന്നതെല്ലാംകൊണ്ടും ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് നാം നമ്മെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത്. നമുക്കുവേണ്ടി നമുക്കു ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കാര്യം ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുക എന്നതാണ്. അതിനാൽ, നമ്മെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതിനുള്ള താക്കോലും അതുതന്നെയാണ്.
അപ്പോൾ, ഈ രണ്ടു കല്പനകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഇതാണ്: നമ്മെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെ അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക എന്നതിനർത്ഥം, മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി നാം ചെയ്യുന്നതെല്ലാം പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും ആത്മാവോടും മനസ്സോടും ശക്തിയോടും കൂടെ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ അവരെ സഹായിക്കണം എന്നതാണ്. നമ്മുടെ വാക്കുകളിലൂടെയും, വിശേഷിച്ച് മറ്റുള്ളവരിൽ നാം ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനത്തിലൂടെയുമാണ് ഇതു സാധ്യമാകുന്നത്.
നാം സർവസ്വവുംകൊണ്ട് ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ദൈവസ്നേഹം മറ്റുള്ളവരിലേക്കും പകരും. ദൈവത്തോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹവും അവിടുത്തോടുള്ള തീക്ഷ്ണമായ അഭിനിവേശവും അവിടുത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിലാഷവും നമ്മുടെ ഭക്തിയും സമർപ്പണവും മറ്റുള്ളവർ കാണും. അതു കാണുമ്പോൾ അവർ അതിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടും. ദൈവസ്നേഹം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏറെ ആകർഷകമായതിനാലാണ് അവർ അതിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള സ്നേഹത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രചോദനമാകുകയും നമ്മുടെ സ്നേഹത്തെ അനുകരിക്കാൻ അവരിൽ ആഗ്രഹമുണർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതിനാൽ, ദൈവത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം എത്ര ആഴമുള്ളതാണെന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. മറ്റുള്ളവർക്കു കാണാൻ കഴിയുന്നവിധം ആ ദൈവസ്നേഹം പ്രകാശിക്കാൻ നിങ്ങൾ എത്രത്തോളം അനുവദിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചും അതേ പ്രാധാന്യത്തോടെ വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ദൈവത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം പരസ്യമായി ജീവിച്ചുപ്രകടിപ്പിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഒട്ടും സങ്കോചമുണ്ടാകരുത്. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ അതു കാണും; നിങ്ങളെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ അവരെയും സ്നേഹിക്കുകയായിരിക്കും.
കർത്താവേ, സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ കല്പനകൾ അനുസരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ സർവസ്വവുംകൊണ്ട് അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയോടുള്ള ആ സ്നേഹത്തിൽ, ആ സ്നേഹം മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ വായനകൾക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ
ചിത്രം: കാൾ ഹൈൻറിഖ് ബ്ലോഖ് വരച്ച ‘ആശ്വാസദായകനായ ക്രിസ്തു’
