मराठी

प्रभूचा महिमा जाहीर करा आणि आनंद करा!

मंगळवार, 22 डिसेंबर 2020
आगमनकाळातील वारदिवस
आजची वाचने

आगमनकाळातील ‘हे’ प्रतिगीते
17–23 डिसेंबर

“माझा जीव प्रभूचा महिमा जाहीर करतो; माझा आत्मा माझ्या तारणाऱ्या देवामध्ये आनंदित होतो.”  लूक 1:46–47

फार पूर्वीपासून एक प्रश्न विचारला जातो: “आधी काय आले, कोंबडी की अंडे?” देवाने जग आणि त्यातील सर्व जीव कसे निर्माण केले, हे त्यालाच ठाऊक आहे. म्हणूनच कदाचित हा इतका जुना ‘प्रश्न’ आजही विचारला जातो.

आज आपल्या धन्य मातेच्या मॅग्निफिकात या उदात्त स्तुतिगीताची पहिली ओळ आपल्यासमोर आणखी एक प्रश्न ठेवते: “आधी काय येते—देवाची स्तुती करणे की त्याच्यामध्ये आनंदित होणे?” कदाचित तुम्ही स्वतःला हा प्रश्न कधी विचारला नसेल; पण प्रश्न आणि त्याचे उत्तर या दोन्हींवर मनन करण्यासारखे आहे.

मरियेच्या स्तुतिगीताची ही पहिली ओळ तिच्या अंतःकरणात घडणाऱ्या दोन गोष्टी दाखवते. ती प्रभूचा महिमा ‘जाहीर करते’ आणि ती ‘आनंदित होते.’ या दोन्ही आंतरिक अनुभवांचा विचार करा. प्रश्न अधिक नेमकेपणाने असा विचारता येईल: मरियेचे अंतःकरण आधी आनंदाने भरून गेले, म्हणून तिने देवाचा महिमा जाहीर केला का? की तिने आधी देवाचा महिमा जाहीर केला, म्हणून तिचे अंतःकरण आनंदाने भरून गेले? कदाचित दोन्हींत थोडे सत्य आहे. पण पवित्र शास्त्रातील या ओळीचा क्रम सूचित करतो की तिने आधी देवाचा महिमा जाहीर केला आणि त्यामुळे तिचे अंतःकरण आनंदाने भरून गेले.

हे केवळ तात्त्विक किंवा सैद्धांतिक चिंतन नाही. उलट, आपल्या दैनंदिन जीवनाकडे नव्या दृष्टीने पाहायला लावणारे हे एक व्यावहारिक चिंतन आहे. अनेकदा आपण देवाचे आभार मानण्याआधी आणि त्याची स्तुती करण्याआधी त्याच्याकडून ‘प्रेरणा’ मिळण्याची वाट पाहतो. देव आपल्या अंतःकरणाला स्पर्श करतो, आपल्याला आनंदाने भरून टाकतो किंवा आपल्या प्रार्थनेला उत्तर देतो, तेव्हा आपण कृतज्ञतेने प्रतिसाद देतो. हे चांगले आहे. पण वाट का पाहायची? देवाचा महिमा जाहीर करण्यासाठी थांबायचे कशाला? 

जीवनात कठीण प्रसंग येतात तेव्हाही आपण देवाचा महिमा जाहीर करावा का? होय. आपल्या जीवनात देवाची उपस्थिती जाणवत नसतानाही आपण त्याचा महिमा जाहीर करावा का? होय. जीवनात सर्वांत जड क्रूस वाहावा लागतो तेव्हाही आपण देवाचा महिमा जाहीर करावा का? नक्कीच!

अंतःकरणाला भिडणारी प्रेरणा मिळाल्यावर किंवा प्रार्थनेचे उत्तर मिळाल्यावरच देवाचा महिमा जाहीर करावा, असे नाही. इथे ‘नंतरच’ अशी अट नाही. देवाची जवळीक अनुभवल्यानंतरच त्याचा महिमा जाहीर करावा, असेही नाही. देवाचा महिमा जाहीर करणे हे प्रेमाचे कर्तव्य आहे. काहीही घडो, दररोज आणि प्रत्येक परिस्थितीत आपण ते पार पाडले पाहिजे. आपण देवाचा महिमा जाहीर करतो, याचे मुख्य कारण म्हणजे तो कोण आहे: तो देव आहे. आणि केवळ याच कारणामुळे तो आपल्या सर्व स्तुतीस पात्र आहे.

विशेष म्हणजे, सुखाच्या काळात आणि कठीण काळातही देवाचा महिमा जाहीर करण्याचा निर्णय घेतल्याने अनेकदा आनंदाचाही अनुभव येतो. मरियेने आधी देवाचा महिमा जाहीर केला, म्हणूनच मुख्यतः तिचा आत्मा तिच्या तारणाऱ्या देवामध्ये आनंदित झाला, असे दिसते. देवाची सेवा करणे, त्याच्यावर प्रेम करणे आणि त्याच्या नावाला योग्य तो मान देणे यांना आपण पहिले स्थान देतो, तेव्हा आनंद मिळतो.

देवाचा महिमा जाहीर करणे आणि आनंदित होणे या दोन गोष्टींवर आज मनन करा. आनंद मानण्यासारखे काहीच नाही असे वाटले, तरी देवाचा महिमा जाहीर करण्याला नेहमी पहिले स्थान दिले पाहिजे. देवाचा महिमा जाहीर करण्याचा तुम्ही दृढ निश्चय केलात, तर एकाएकी तुमच्या लक्षात येईल की जीवनातील आनंदाचे सर्वांत खोल कारण तुम्हाला सापडले आहे: खुद्द देव.

हे प्रिय माते, तू देवाचा महिमा जाहीर करण्याचे निवडलेस. तुझ्या जीवनात आणि जगात देवाने केलेले गौरवशाली कार्य तू ओळखलेस आणि हे सत्य जाहीर केल्याने तुझे अंतःकरण आनंदाने भरून गेले. माझ्यासाठी प्रार्थना कर, म्हणजे कोणतीही आव्हाने आली किंवा कोणतेही आशीर्वाद लाभले, तरी प्रत्येक दिवशी देवाचा गौरव करण्याचा मीही प्रयत्न करीन. हे प्रिय माते, मला तुझे अनुकरण करता येवो आणि तुझ्या परिपूर्ण आनंदात सहभागी होता येवो.  हे मरिये माते, माझ्यासाठी प्रार्थना कर.  हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

आगमनकाळ आणि नाताळासाठीचे आमचे साहित्य पाहा!

पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

आजचे संत आणि सण

मिस्साच्या वाचनांचे पर्याय

वरील चित्र: मरियेची एलिझाबेथला भेट — फ्रांझ आंतोन माउलबेर्त्श