28 जून 2025
सामान्य काळातील बाराव्या आठवड्याचा शनिवार
आजची वाचने
संत इरेनेअस, बिशप व रक्तसाक्षी
मरियेचे निष्कलंक हृदय
पेन्टेकॉस्टनंतरच्या दुसऱ्या रविवारनंतरचा शनिवार
जॉन ब्रिजेस, सार्वजनिक मालकी, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
येशू पेत्राच्या घरी गेला. तेथे पेत्राची सासू तापाने अंथरुणावर पडलेली त्याने पाहिली. त्याने तिच्या हाताला स्पर्श केला, तिचा ताप उतरला आणि ती उठून त्याची सेवा करू लागली. मत्तय 8:14–15
देव आपल्या जीवनात जे कार्य करतो, त्याला आपण योग्य प्रतिसाद कसा द्यावा? वरील उताऱ्यात पेत्राच्या सासूचे उदाहरण आपल्याला या प्रश्नाचे उत्तर देते. लोकांना बरे करण्याचे कार्य येशू सतत करत होता, हे लक्षात घ्यायला हवे. खरे तर, पेत्राच्या घरी येण्याच्या अगोदरच येशूने एका शताधिपतीच्या सेवकाला बरे केले होते. तो शताधिपती येशूकडे आला आणि म्हणाला की, येशूने आपल्या घरात यावे इतकीही आपली पात्रता नाही. त्याचा विश्वास पाहून येशूने दुरूनच त्याच्या सेवकाला बरे केले. येशू पेत्राच्या घरी आल्यावर अनेकांनी भूतबाधा झालेल्या लोकांना त्याच्याकडे आणले आणि त्याने त्या सर्वांना बरे केले, असे आपण वाचतो. पण त्या सेवकाला बरे केल्यानंतर आणि त्या अनेकांना बरे करण्याआधी येशूने आणखी एका व्यक्तीला बरे केले. बरे झाल्यावर तिने दिलेला प्रतिसाद आपल्यासमोर एक सुंदर आदर्श ठेवतो.
पेत्राची सासू तापाने आजारी होती आणि अंथरुणावर पडली होती. तिचा आजार नेमका किती गंभीर होता हे स्पष्ट नाही, पण ती अंथरुणावर पडून राहण्याइतकी आजारी होती. सर्वप्रथम हे लक्षात घ्या की तिला बरे करावे अशी विनंतीही येशूला कोणी केली नव्हती. उलट, येशूने तिला आजारी अवस्थेत अंथरुणावर पडलेले «पाहिले», तो स्वतःहून तिच्याजवळ गेला, त्याने «तिच्या हाताला स्पर्श केला» आणि ती बरी झाली.
येशूने तिला बरे केल्याचे वर्णन करणाऱ्या त्याच वाक्यात आपण वाचतो की, «ती उठून त्याची सेवा करू लागली.» यातील पहिली गोष्ट म्हणजे, «ती उठली.» कृपेचा स्पर्श झाल्यावर आपण काय केले पाहिजे, याचे हे प्रतीक आहे. देवाची कृपा आपल्याला मिळते तेव्हा तिच्या प्रभावाने आपण उठले पाहिजे. जेव्हा आपण आपल्या पापांची कबुली देतो आणि क्षमा प्राप्त करतो, विशेषतः समेटाच्या संस्कारात, तेव्हा आपण पापातून उठतो. देव आपल्याला दिशा, स्पष्टता आणि आशा देण्यासाठी आपल्या जीवनात येतो, तेव्हा प्रत्येक वेळी आपण पुन्हा उठतो. उठणे म्हणजे पाप आणि गोंधळ यांमुळे आलेले ओझे दूर करण्याचे बळ मिळणे. नवे बळ घेऊन आणि देवाच्या इच्छेप्रमाणे वागण्याचा निर्धार करून आपण उठतो.
ती स्त्री उठल्यावर तिने येशूची «सेवा केली». कृपेचा स्पर्श झाल्यावर आपण उठतो, ते यासाठीच. पुन्हा पापाकडे वळण्यासाठी, आपल्या स्वतःच्या योजना पुढे नेण्यासाठी किंवा आपल्या मनाप्रमाणे वागण्यासाठी देव आपल्याला कृपा देत नाही. आपल्या प्रभूची सेवा करण्यासाठी आणि त्याची पवित्र इच्छा पूर्ण करण्यासाठी आपण उठतो. एका अर्थाने, येशू आपल्या जीवनात जे करतो त्यामुळे आपल्यावर एक पवित्र भार येतो. पण हा भार हलका आहे. आपली जबाबदारी हीच आहे की आपण प्रभूची सेवा करावी, स्वतःला त्याला अर्पण करावे आणि त्याची पवित्र इच्छा व तो आपल्याला जे काही करायला बोलावतो ते सर्व पूर्ण करण्यासाठी तत्पर राहावे.
आज शुभवर्तमानातील या तीन कृतींवर चिंतन करा. प्रार्थनेत येशू तुमच्याजवळ येत आहे आणि तुम्हाला स्पर्श करत आहे, असे पाहा. हे लक्षात घ्या की तुम्ही त्याची प्रार्थना करता म्हणूनच तो तुमच्याकडे येतो असे नाही; तुम्ही प्रतिसाद द्याल हे पाहून तो स्वतःहून तुमच्याकडे येतो. मग तुमचा प्रतिसाद काय असेल याचा विचार करा. जे तुम्हाला खचवून ठेवते त्यातून उठा. तुम्ही वाहत असलेल्या ओझ्यांतून देवाच्या कृपेला तुम्हाला मुक्त करू द्या. देव तुम्हाला ही कृपा देतो, तेव्हा त्याची सेवा करण्याचा आणि केवळ त्याचीच इच्छा पूर्ण करण्याचा निर्धार करा. आपल्या प्रभूची सेवा करण्यासाठीच आपल्याला घडवले आहे. त्याची सेवा करत राहिल्याने त्याच्या प्रेमळ स्पर्शातून आपल्याला त्याची कृपा सतत मिळत राहील.
हे माझ्या दयाळू येशू, तू सतत माझ्याकडे येतोस, हात पुढे करून मला तुझ्या कृपेचा स्पर्श देण्यासाठी माझ्याजवळ येतोस. मी बरे व्हावे आणि मला नवे बळ मिळावे, अशी तुझी रोजची इच्छा आहे. तू मला जे काही देऊ इच्छितोस ते स्वीकारण्यास मला तयार कर आणि जे काही मला खचवून ठेवते त्यातून मला मुक्त कर. तुझी सेवा करण्यासाठी आणि तुझी पवित्र इच्छा पूर्ण करण्यासाठी मला उठू दे, जेणेकरून माझ्याद्वारे तुझे राज्य अधिक पूर्णपणे उभे राहावे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत –
संत इरेनेअस, बिशप व रक्तसाक्षी
मरियेचे निष्कलंक हृदय
पेन्टेकॉस्टनंतरच्या दुसऱ्या रविवारनंतरचा शनिवार
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




