४ सप्टेंबर २०२५
सामान्य काळातील बाविसाव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने
कोनराड विट्स, सार्वजनिक मालकी, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
हे पाहून शिमोन पेत्र येशूच्या चरणी पडला आणि म्हणाला, “प्रभू, माझ्यापासून दूर जा, कारण मी पापी मनुष्य आहे.” लूक 5:8
शिमोन पेत्राच्या या हृदयस्पर्शी कृतीचा नीट विचार करा. येशूने नुकतेच आपले सार्वजनिक सेवाकार्य सुरू केले होते. त्याच्या पहिल्या चमत्कारांपैकी एक म्हणजे त्याने शिमोनच्या सासूला बरे केले. त्यानंतर येशूने इतर अनेक आजाऱ्यांना बरे केले आणि अनेक दुष्ट आत्मे घालवून दिले, हे शिमोनने पाहिले. या सुरुवातीच्या चमत्कारांनंतर थोड्याच दिवसांनी येशू शिमोनच्या होडीत चढला आणि त्याला म्हणाला, “खोल पाण्यात जा आणि मासे पकडण्यासाठी तुमची जाळी सोडा.” शिमोनने त्याचे म्हणणे ऐकताच इतके मासे सापडले की त्यांच्या मदतीला दुसरी होडी बोलवावी लागली. या आणखी एका चमत्काराला शिमोनने दिलेला प्रतिसाद वर नोंदवला आहे.
या उताऱ्यात तीन गोष्टी घडतात. पहिली म्हणजे, “शिमोन पेत्राने हे पाहिले…” त्याने हे प्रत्यक्ष डोळ्यांनी पाहिले, पण त्याच्या या ‘पाहण्याचा’ अर्थ त्याहूनही खोल आहे. शिमोन पेत्राला तो आपल्या आयुष्यातील मासेमारीचा सर्वांत यशस्वी दिवस होता, एवढेच दिसले नाही. येशूद्वारे देवाची कृपा कशी कार्य करत होती, हे त्याने पाहिले आणि ते पाहून तो अंतःकरणातून हेलावून गेला. शिमोन पेत्राच्या जीवनाचा एक महत्त्वाचा भाग असलेल्या मासेमारीतून येशूने आपले दैवी सामर्थ्य प्रकट केले. एका अर्थाने, शिमोनच्या परिचयाच्या मासेमारीतूनच येशूने हा धडा त्याच्या मनावर ठसवला.
दुसरी गोष्ट म्हणजे, शिमोनचा प्रतिसाद अगदी योग्य होता. हा दैवी चमत्कार अनुभवताच शिमोनला आपल्या पापाची जाणीव झाली. शिमोनचे पाप काय होते हे आपल्याला माहीत नाही. पण आपल्या प्रभूशी झालेल्या या भेटीत आपण कोणत्या बाबतीत दोषी आहोत, हे त्याला लगेच आठवले, एवढे स्पष्ट आहे. कदाचित एखाद्या सवयीच्या पापाशी तो वर्षानुवर्षे झगडत असेल किंवा त्याच्या हातून एखादी गंभीर चूक घडली असेल, जी अजूनही त्याला सतावत होती. पण आपल्याला एवढेच माहीत आहे की या सामर्थ्यशाली चमत्काराच्या वैयक्तिक अनुभवातून शिमोनला आपल्या पापाची जाणीव झाली.
तिसरी गोष्ट म्हणजे, शिमोन येशूच्या चरणी पडतो आणि प्रभूला आपल्यापासून दूर जाण्यास सांगतो. येशूची दया इतकी महान आहे की तो शिमोनपासून कधीही दूर जाणार नाही. तरीही, येशूच्या सान्निध्यात राहण्यास आपण पात्र नाही याची शिमोनला जाणीव आहे; इतकेच नव्हे, तर पश्चात्तापाच्या या नम्र कृतीतून तो ती जाणीव व्यक्तही करतो.
येशू काय करतो? तो म्हणाला, “भिऊ नकोस…” आणि हे नवे शिष्य किनाऱ्यावर पोहोचले, तेव्हा “ते सर्व काही सोडून त्याच्यामागे गेले.”
आपल्यापैकी प्रत्येकाने अशाच प्रकारे आपल्या प्रभूला भेटले पाहिजे. आपण येशूला पाहिले पाहिजे आणि त्याच्याकडे मनापासून लक्ष दिले पाहिजे. त्याची उपस्थिती ओळखली पाहिजे, त्याचा आवाज ऐकला पाहिजे आणि आपल्या जीवनात तो कसा कार्य करतो हे पाहिले पाहिजे. आपण हे मनापासून आणि श्रद्धेने केले, तर प्रभूशी झालेल्या आपल्या वैयक्तिक भेटीतून कोणत्या पापाचा पश्चात्ताप करायला हवा, हे आपल्याला स्पष्ट दिसेल. आपण अपराधीपणात आणि लाजेत अडकून राहावे म्हणून हे घडत नाही; उलट, आपणही येशूसमोर नम्र व्हावे आणि आपण त्याच्यायोग्य नाही हे मान्य करावे, म्हणून हे घडते. आपण हे नम्रपणे आणि प्रामाणिकपणे मान्य केले, तर येशू आपल्यालाही “भिऊ नकोस” असे म्हणेल, याची आपण खात्री बाळगू शकतो. त्याच्या या दिलासा देणाऱ्या शब्दांना आपण शिमोन आणि इतर शिष्यांनी घेतलेला निर्णय घेऊनच प्रतिसाद दिला पाहिजे. त्याच्यामागे जाण्यासाठी सर्व काही मागे सोडण्याची आपली मनापासून तयारी असली पाहिजे.
आज येशूसमोर गुडघे टेकून असलेल्या शिमोन पेत्राच्या या प्रतिमेवर चिंतन करा. त्याची नम्रता आणि प्रामाणिकपणा पाहा. त्याचा मनाचा खरेपणा आणि त्याला अंतःकरणात झालेली जाणीव लक्षात घ्या. आपल्यासमोर असलेल्या येशूचे दैवी सामर्थ्य त्याने कसे ओळखले, ते पाहा. तुम्हालाही आपला प्रभू दिसावा, स्वतःच्या पापाची जाणीव व्हावी, त्याच्यासमोर नम्र होता यावे आणि तो नेईल तिथे सर्वस्वाने, कोणतीही तडजोड न करता त्याच्यामागे जाण्याची त्याची हाक ऐकू यावी, म्हणून प्रार्थना करा.
हे मला दिलासा देणाऱ्या प्रभू, शिमोन पेत्राच्या रोजच्या कामातून तू त्याला तुझे सर्वशक्तिमान सामर्थ्य प्रकट केलेस. तुझे दैवी सामर्थ्य कसे कार्य करते, हे तू त्याला पाहू दिलेस. हे प्रिय प्रभू, माझ्याही जीवनात तू कसा कार्य करतोस, हे मला पाहू दे. आणि तुला पाहताना, मी तुझ्यायोग्य नाही हे मान्य करून तुझ्यासमोर नम्र व्हायला मला मदत कर. असे करताना, “भिऊ नकोस,” असे तू मलाही म्हणतोस, हे मला ऐकू येऊ दे. म्हणजे मी उठून तू नेशील तिथे तुझ्यामागे जाईन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




