शनिवार, 8 ऑगस्ट 2026
संत डॉमिनिक, धर्मगुरू यांचे स्मरण
आजची वाचने
सामान्य काळातील अठराव्या आठवड्याच्या शनिवारची वाचने
पाच हजारांना भोजन, युलियुस श्नोर फोन कारोळ्सफेल्ड यांचे चित्र
व्हिडिओ
एक मनुष्य येशूजवळ आला, त्याच्यासमोर गुडघे टेकून म्हणाला, “प्रभू, माझ्या मुलावर दया कर. त्याला अपस्माराचे झटके येतात आणि त्याला फार त्रास होतो. तो अनेकदा आगीत पडतो आणि अनेकदा पाण्यात पडतो. मी त्याला तुझ्या शिष्यांकडे आणले, पण ते त्याला बरे करू शकले नाहीत.” येशूने उत्तर दिले, “हे श्रद्धाहीन आणि विपरीत पिढी, मी आणखी किती काळ तुमच्याबरोबर राहू? किती काळ तुम्हाला सहन करू? त्या मुलाला इकडे माझ्याकडे आणा.” मत्तय 17:14–17
या भेटीपूर्वी येशूने आपल्या शिष्यांना दोघादोघांनी पाठवले होते, जेणेकरून त्यांनी त्याच्या नावाने उपदेश करावा, रोग्यांना बरे करावे, दुष्ट आत्म्यांना घालवावे आणि तो स्वतः ज्या ठिकाणी जाणार होता, तिथे त्याच्या येण्याची तयारी करावी. देवाचे सामर्थ्य आपल्याद्वारे कसे कार्य करत होते, हे पाहून ते आश्चर्यचकित होऊन परतले. त्यांनी अधिकाराने उपदेश केला, दुष्ट आत्म्यांना आज्ञा दिल्या आणि रोग्यांना बरे केले.
आजच्या शुभवर्तमानात एक मनुष्य दुष्ट आत्म्याने पछाडलेल्या आपल्या मुलाला मदतीसाठी त्याच शिष्यांकडे घेऊन येतो. पण या वेळी ते त्याला बरे करू शकत नाहीत. येशू पेत्र, याकोब आणि योहान यांना घेऊन डोंगरावर गेला होता. तिथे या तिन्ही प्रेषितांनी त्याचे रूपांतर पाहिले, तर उरलेले नऊ जण खालीच राहिले होते.
येशू परत येताच एक हताश पिता त्याच्याजवळ येतो, आदराने गुडघे टेकतो आणि दयेची याचना करतो. ग्रीक मजकुरात त्या मुलाचे वर्णन करण्यासाठी सेलेनियाझेताय हा शब्द वापरला आहे. त्याचा शब्दशः अर्थ “चंद्राच्या प्रभावाखाली आलेला” असा होतो. त्याचा अनुवाद अनेकदा “वेड लागलेला” असा केला जातो; पण तो अधिक नेमकेपणाने अपस्मारासारख्या झटक्यांकडे निर्देश करतो. चंद्राचा माणसाच्या वागणुकीवर परिणाम होऊ शकतो, असा प्राचीन काळी समज होता; तो या शब्दातून दिसतो. मात्र या मुलाच्या बाबतीत दुष्ट आत्माच त्याच्या त्रासाला कारणीभूत आहे, हे शुभवर्तमान स्पष्ट करते. मुलाची लक्षणे इतकी तीव्र आहेत की तो आगीत आणि पाण्यात पडतो. यातून सैतानाचा विध्वंसक हेतू स्पष्ट होतो: देवाने जे चांगले निर्माण केले आहे, त्याला इजा करणे आणि त्याचा नाश करणे.
येशूचे उत्तर लक्ष वेधून घेते: “हे श्रद्धाहीन आणि विपरीत पिढी, मी आणखी किती काळ तुमच्याबरोबर राहू?” हा दैवी दुःखोद्गार आहे. त्याला केवळ शिष्यांचीच नव्हे, तर लोकांमध्ये पसरलेल्या आध्यात्मिक अंधत्वाचीही खंत आहे. शिष्यांनी यापूर्वी दुष्ट आत्म्यांना घालवले होते, पण या वेळी काहीतरी चुकले होते. येशूच्या शब्दांतून दिसते की शिष्यांचे आध्यात्मिक जीवन अजून खोलवर रुजले नव्हते आणि त्यांच्या श्रद्धेत चिकाटी नव्हती. त्याच्या खंतेमागे प्रेम आहे आणि आपल्या लोकांना ज्या श्रद्धेनुसार जगण्याचे पाचारण आहे, त्या श्रद्धेत ते परिपक्व व्हावेत, अशी त्याची तळमळ आहे.
तरीही येशू आपले सामर्थ्य वापरण्यापासून मागे हटत नाही. “त्या मुलाला इकडे माझ्याकडे आणा,” अशी तो आज्ञा देतो आणि एका शब्दाने दुष्ट आत्म्याला दटावतो. मुलगा तत्क्षणी बरा होतो. शिष्यांना स्वतःच्या बळावर जे जमले नाही, ते येशू सहज करतो. तोच एकटा दुष्टतेपासून मुक्त करतो आणि हे तो दैवी करुणेने करतो.
नंतर शिष्यांनी आपल्याला यश का आले नाही असे विचारले, तेव्हा येशू त्यांना सांगतो, “तुमच्या अल्पश्रद्धेमुळे.” म्हणजेच, देव आपल्याद्वारे कार्य करतो यावर त्यांचा खरा भरवसा नव्हता. मग तो त्यांना एक सामर्थ्यशाली सत्य सांगतो: “तुमच्यात मोहरीच्या दाण्याएवढी श्रद्धा असेल, तर तुम्ही या पर्वताला म्हणाल, ‘इथून तिथे जा,’ आणि तो जाईल. तुम्हाला काहीही अशक्य होणार नाही.”
दुष्ट आत्म्यांना घालवण्याची किंवा रोग्यांना बरे करण्याची तुम्हाला उत्कट इच्छा आहे का? अशी कृपादाने सर्वांनाच मिळत नाहीत, पण प्रत्येक शिष्याला श्रद्धेने पर्वत हलवण्याचे पाचारण आहे. स्वतःच्या मनाप्रमाणे घडवून आणण्याची ही काही जादूची शक्ती नाही. पर्वत हलवणे म्हणजे देवाच्या इच्छेला सहकार्य करणे, जेणेकरून त्याची योजना जशी स्वर्गात तशी पृथ्वीवरही साकार व्हावी.
जे चांगले आहे तेच घडावे, अशी देवाची नेहमी इच्छा असते. ज्यांची श्रद्धा आपले अंतःकरण देवाच्या अंतःकरणाशी एकरूप करण्याइतकी दृढ आहे, त्यांच्याद्वारे तो ते घडवून आणतो. यासाठी स्वतःच्या इच्छेचा आग्रह सोडणे, देवावर अढळ भरवसा ठेवणे आणि केवळ त्याचे गौरव साधणारे प्रेम बाळगणे महत्त्वाचे आहे.
आज विचार करा: तुमची श्रद्धा कशी आहे आणि ती किती खोलवर रुजली आहे? तुमचा भरवसा स्वतःच्या प्रयत्नांपेक्षा देवाच्या सामर्थ्यावर अधिक आहे का? तुमच्याद्वारे त्याची इच्छा पूर्ण व्हावी म्हणून तुम्ही आपल्या इच्छा त्याच्या हाती सोपवण्यास तयार आहात का? नम्र, भरवसा ठेवणारी, निःस्वार्थ श्रद्धा मोहरीच्या दाण्याएवढी असली, तरी ज्याला काहीही अशक्य नाही अशा देवाशी ती एकरूप झाल्यावर अशक्य वाटणाऱ्या गोष्टीही घडवू शकते. आपण त्याला कार्य करू दिले, तर आपल्यापैकी प्रत्येकाद्वारे महान गोष्टी घडवण्याची त्याची इच्छा आहे. पर्वत हलवणाऱ्या श्रद्धेसाठी प्रार्थना करा. कारण आपण देवाला आपल्याद्वारे कार्य करू दिल्याने पर्वत हलताना पाहू, तेव्हा आपण थक्क होऊ आणि त्याच्या महानतेपुढे नम्र होऊ.
हे सर्वसमर्थ देवा, तुझी परम गौरवशाली आणि परिपूर्ण इच्छा पूर्ण व्हावी म्हणून आमच्याद्वारे महान गोष्टी घडवण्याची—पर्वत हलवण्याची आणि तुझ्या कृपेच्या वाटेतील प्रत्येक अडथळा दूर करण्याची—तुझी इच्छा आहे. मला अशी खोल श्रद्धा लाभावी, अशी मी प्रार्थना करतो, जेणेकरून माझ्याद्वारे तू अनेकांच्या जीवनाला स्पर्श करावा आणि मला तुझ्या गौरवशाली व शाश्वत राज्यात ओढून घ्यावे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – संत डॉमिनिक, धर्मगुरू
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




