मराठी

प्रार्थनेला प्राधान्य

14 जानेवारी 2026
सामान्य काळातील पहिल्या आठवड्याचा बुधवार
आजची वाचने

प्रतिमा सौजन्य: रॉपिक्सेल

व्हिडिओ

पहाट होण्याच्या बरेच आधी तो उठला आणि तेथून एका निर्जन ठिकाणी गेला. तेथे त्याने प्रार्थना केली. शिमोन व त्याच्याबरोबर असलेले लोक त्याच्या शोधात निघाले. तो सापडल्यावर ते त्याला म्हणाले, “सगळे जण तुमचा शोध घेत आहेत.” तो त्यांना म्हणाला, “चला, आपण जवळच्या गावांत जाऊ या, म्हणजे मलाही तिथे उपदेश करता येईल. याच हेतूने मी आलो आहे.” मग तो त्यांच्याकडील सभास्थानांत गेला आणि संपूर्ण गालील प्रदेशात उपदेश करत व दुष्टात्म्यांना घालवत फिरला. मार्क 1:35–39

येशूची प्रार्थना अद्वितीय होती. आपल्या जीवनात देवाची गरज होती म्हणून त्याने प्रार्थना केली असे नाही. तो स्वतः देव होता आणि आजही आहे. तरीही, आपल्या मानवी स्वभावात तो एकांतात जाऊन आपल्या पित्याला नियमितपणे प्रार्थना करीत असे. येशूची प्रार्थना आपल्याला दोन महत्त्वाच्या गोष्टी शिकवते.

पहिली गोष्ट म्हणजे, येशू कोण आहे हे त्याच्या प्रार्थनेतून प्रकट होते. तो परमपवित्र त्रैक्याची दुसरी व्यक्ती आहे. त्रैक्यातील एक व्यक्ती म्हणून येशू एकांतात प्रार्थना करीत असे. पण पित्याच्या अधिक जवळ जाण्यासाठी तो प्रार्थना करीत नव्हता, कारण तो आणि पिता मूलतत्त्वाने अनादिकाळापासून एकच आहेत. उलट, त्याच्या प्रार्थनेतून ते परिपूर्ण ऐक्य व्यक्त झाले आणि आपल्याला दिसून आले. पित्याशी असलेले ऐक्य आणि पित्यावरील प्रेम हे येशूच्या अस्तित्वाच्या केंद्रस्थानी आहेत.

आपण देव नसलो, तरी देवाशी एकरूप होण्यासाठीच आपली निर्मिती झाली आहे. हे केवळ बाहेरून आलेले आमंत्रण नाही; आपण मुळात कोण आहोत आणि आपण कसे घडले पाहिजे, याचाच तो एक अविभाज्य भाग आहे. स्वर्गात आपले संपूर्ण जीवन अखंड, शाश्वत प्रार्थनेची अभिव्यक्ती असेल—देवाशी परिपूर्ण ऐक्य. या ऐक्याची सुरुवात आताच झाली पाहिजे आणि ते वाढण्याचा पाया प्रार्थनाच आहे.

पित्याला प्रार्थना करण्यासाठी एकांतात जाऊन येशू आपल्याला पित्याकडे जाण्याचा मार्गही दाखवतो. त्याची ही कृती संदेष्ट्याच्या संदेशासारखी आहे: ती आपल्याला दररोज काही क्षण केवळ प्रार्थनेसाठी राखून ठेवण्याचे आवाहन करते. दिवसभर अखंड प्रार्थना करण्यासाठी आपल्याला बोलावले आहे. देवाच्या सान्निध्यात स्वतःला पूर्णपणे विसर्जित करण्यासाठी आपण जाणीवपूर्वक राखून ठेवलेले मौनाचे क्षण ही सवय बळकट करतात. आपल्या पतित मानवी स्वभावामुळे, जीवनात मन विचलित करणाऱ्या गोष्टी बाजूला सारण्यासाठी, पापावर मात करण्यासाठी आणि देवाच्या कृपेने आपल्याला त्याच्याशी अधिक गाढ ऐक्याकडे नेऊ द्यावे यासाठी रोज एकाग्रपणे प्रार्थना करण्याचे काही क्षण आवश्यक आहेत.

येशूची प्रार्थना आपल्याला आपल्या दैनंदिन प्रार्थनाजीवनाचे परीक्षण करण्यास आमंत्रित करते. तुम्ही दिवसातून किती वेळा प्रार्थना करता? तुम्ही कशी प्रार्थना करता? तुमच्या प्रार्थनेमुळे तुमच्यात बदल होतो का? देवाने तुम्हाला जसे घडवण्याचा हेतू ठेवला आहे, तसे तुम्ही घडत आहात का? मनोरंजन, निरर्थक गप्पा आणि रोजची कामे यांसारख्या कमी महत्त्वाच्या गोष्टींसाठी बहुतेकांना दररोज सहज वेळ मिळतो. या गोष्टींनाही जीवनात स्थान आहे, पण त्यांच्यामुळे सर्वांत महत्त्वाच्या गोष्टीकडे कधीही दुर्लक्ष होता कामा नये. आपण प्रार्थना करायला शिकले पाहिजे आणि दररोज निष्ठेने प्रार्थना केली पाहिजे.

प्रार्थना करण्याचा एक उत्तम मार्ग म्हणजे पवित्र मिस्साबलिदानात सहभागी होणे. मिस्सामध्ये आपण ख्रिस्ताच्या मानवी जीवनात, त्याच्या बलिदानात आणि त्याच्या दैवी सान्निध्यात सर्वाधिक पूर्णपणे सहभागी होतो. मिस्सा हे प्रार्थनेचे शिखर आणि आपल्या आध्यात्मिक जीवनाचा पाया आहे. त्याचे शरीर व रक्त, आत्मा आणि देवत्व ग्रहण करताना आपण त्यालाच आपल्या जीवनात स्वीकारतो. मिस्सामध्ये योग्य प्रकारे सहभागी होण्यासाठी दररोज प्रार्थनेला काही क्षण देणे आवश्यक आहे. काही वेळा आपण इतर सर्व विचार शांत करून जाणीवपूर्वक देवाची स्तुती केली पाहिजे. देवाच्या वचनावर मनन करणेही आवश्यक आहे. विशेषतः शुभवर्तमान वाचायला वेळ काढल्याने आणि त्यातील उताऱ्यांवर मनन केल्याने देवाची वाणी ऐकण्यासाठी आपले मन तयार होते. रोजच्या व्यवहारात ज्या अनेक असत्यांना आणि मोहांना आपण सामोरे जातो, त्यांना तोंड देण्यास देवाचे वचन आपल्याला मदत करते आणि देवाची मुले म्हणून अधिक पूर्णपणे जगण्यास आपल्याला तयार करते.

येशूच्या आदर्शाचे अनुसरण करताना दररोज प्रार्थना करण्याच्या आपल्या निश्चयावर आज चिंतन करा. एकांताचा असा एखादा क्षण शोधण्याचा निर्धार करा, जेव्हा तुम्ही अंतःकरण शांत करून केवळ देवाच्या सान्निध्यात राहाल. प्रार्थनेची ही वेळ तुमच्या दिवसाचा पाया होऊ द्या आणि ज्या ऐक्यासाठी तुमची निर्मिती झाली, त्या स्वर्गातील देवाशी असलेल्या ऐक्याची झलक तुम्हाला या प्रार्थनेतून मिळू द्या. प्रार्थना ही ऐच्छिक गोष्ट नाही. आता आणि अनंतकाळ देवाशी प्रेमाने एकरूप होण्यासाठीच आपण घडवले गेलो आहोत, आणि तिथे नेणारा मार्ग प्रार्थनाच आहे.

हे माझ्या प्रार्थनाशील प्रभू, तुझ्या प्रार्थनेतून पित्याशी असलेले तुझे परिपूर्ण ऐक्य प्रकट झाले आणि तू आमच्यासमोर अनुसरण करण्यासाठी आदर्श ठेवला. दररोज वैयक्तिक प्रार्थनेसाठी निष्ठेने वेळ देण्याची सुबुद्धी आणि सामर्थ्य मला दे. त्या क्षणी मला केवळ तुझ्या सान्निध्यात राहता येवो आणि तुझ्यावरचे माझे प्रेम व्यक्त करता येवो. या क्षणांनी माझ्या दिवसाचा प्रत्येक भाग बदलून जावो. त्यांच्या द्वारे या पृथ्वीवर देवावरील आणि शेजाऱ्यावरील माझे प्रेम वाढो आणि अनंतकाळात तुझ्याशी परिपूर्ण ऐक्य साधण्यासाठी मी तयार होवो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

आजचे संत आणि सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय