Czwartek, 18 kwietnia 2019
Wielki Czwartek, Msza Wieczerzy Pańskiej
Więcej modlitw i rozważań na Triduum Paschalne
„To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę”. 1 Kor 11:24
Dziś rozpoczynamy Triduum – trzy wielkie celebracje naszej wiary katolickiej. Tak, w ciągu roku odbywa się wiele celebracji. Jednak te trzy stanowią serce naszej wiary i są szczytem całego naszego kultu. Rozpoczynamy dziś od celebracji daru Najświętszej Eucharystii, który Pan nam ofiarował przez ustanowione przez siebie kapłaństwo. Jutro wejdziemy w tajemnicę Jego ukrzyżowania. W sobotę po zachodzie słońca wejdziemy w chwałę Jego zmartwychwstania.
W wieczór Wielkiego Czwartku rozpoczynamy Triduum, upamiętniając Ostatnią Wieczerzę. To historyczne wydarzenie — wieczerza paschalna, którą Jezus spożył ze swoimi Apostołami — daje początek darowi przynoszącemu nam zbawienie.
W Wielki Czwartek po raz pierwszy słyszymy, jak Pan mówi: „To jest Ciało moje za was wydane”. Słyszymy, jak wskazuje na dar Najświętszej Eucharystii jako swój dar dla nas, dany dla naszej świętości i pełni życia. Jest to dar, którego nigdy nie zdołamy zgłębić ani pojąć. Jest to dar Jego całkowitego oddania siebie i ofiarnej miłości.
Gdybyśmy tylko mogli zrozumieć Eucharystię! Gdybyśmy tylko mogli zrozumieć ten bezcenny i święty dar! Eucharystia to sam Bóg, obecny w naszym świecie i dany nam, aby przemieniać nas w Tego, którego spożywamy. Eucharystia w rzeczywisty sposób przemienia nas w samego Chrystusa. Gdy spożywamy Najświętszą Eucharystię, zostajemy włączeni w Boskie życie Trójcy Przenajświętszej. Stajemy się jedno z Bogiem i otrzymujemy pokarm wieczności.
W ów pierwszy Wielki Czwartek Jezus dał również przykład doskonałej pokory i służby, który mamy naśladować, stając się z Nim jedno. Umył nogi swoim Apostołom, aby nauczyć ich i nas, że Jego Ciało i Krew są nam dane, by uzdolnić nas do miłowania tak, jak On miłował. Eucharystia przemienia nas w prawdziwe sługi, powołane do pokory. Jesteśmy powołani do pokornej służby innym. Ta służba będzie przybierała różne formy, ale to właśnie do niej jesteśmy powołani.
Czy służysz tym, którzy są wokół ciebie? Czy uniżasz się przed innymi, aby zatroszczyć się o ich najbardziej podstawowe potrzeby? Czy swoimi czynami pokazujesz im, że ich kochasz? To właśnie stanowi istotę Wielkiego Czwartku. Pokorna służba jest pięknym wyrazem naszego głębokiego zjednoczenia z Synem Bożym.
Tak często prawdziwa „wielkość” jest źle rozumiana. Wielkość często postrzega się przez pryzmat świeckiego rozumienia sukcesu i podziwu. Zbyt często chcemy, by inni podziwiali nasze osiągnięcia. Jezus jednak ukazuje inne spojrzenie na wielkość. W Wielki Czwartek pokazuje, że prawdziwa wielkość kryje się w tym pokornym akcie służby. Naśladowanie Go wymaga od nas wyrzeczenia się pychy. Staje się to możliwe, gdy z wiarą przyjmujemy Najświętszą Eucharystię. Eucharystia uzdalnia nas do kochania innych i służenia im w ten pokorny sposób. A taka miłość i służba są czynem, który pozyska serca i dusze innych dla królestwa Bożego.
Obchodząc Wielki Czwartek, wszyscy jesteśmy wezwani do zastanowienia się nad naszą pokorą i do zobowiązania się do radykalnego i całkowitego daru z siebie dla innych.
Zastanów się tej nocy, czy naśladujesz pokorę naszego Pana. Czy starasz się szukać sposobów, by służyć innym, pokazując im, że ich kochasz i troszczysz się o nich? Pozwól, by Wielki Czwartek cię przemienił, aby móc naśladować wielką miłość, którą Jezus obdarzył nas tej chwalebnej nocy.
Panie, pomóż mi zrozumieć, co znaczy być sługą. Pomóż mi żyć tą pokorą w moich czynach. Niech dar Twojego Najświętszego Ciała i Krwi przemieni mnie w osobę, którą pragniesz, abym się stał. Jezu, ufam Tobie.
Rozważanie modlitewne na Wielki Czwartek
Przeczytaj także: Wielki Czwartek
Wiersz – Ognisko z węgli drzewnych
Różaniec – tajemnice bolesne (z fragmentami Pisma Świętego)
Inne modlitwy odpowiednie na Wielki Czwartek:
