Polski

Niepokojący grzech

Poniedziałek, 9 września 2019

Poniedziałek XXIII tygodnia okresu zwykłego

Czytania na dziś

Święty Piotr Klawer, prezbiter – wspomnienie w USA

„Wyciągnij rękę”. Uczynił to i jego ręka stała się znów zdrowa. Oni zaś wpadli w gniew i naradzali się między sobą, co mogliby zrobić Jezusowi.  Łk 6:10-11

To bardzo niepokojący fragment.  Raz po raz widzimy, że uczeni w Piśmie i faryzeusze działali z wielką, świadomą i wyrachowaną złośliwością.  Szukali czegokolwiek, o co mogliby spróbować oskarżyć Jezusa.  I o co, jak się okazuje, mogą Go oskarżyć?  Widzą, jak dokonuje cudu w szabat.  I zachowują się tak, jakby Jezus popełnił przez to grzech.  Naprawdę? 

Ten fragment jest tak niepokojący dlatego, że ówcześni przywódcy religijni wyraźnie interesowali się wyłącznie sobą, a Jezus stawał na drodze ich poczuciu własnej ważności.  Stawał się bardziej popularny i szanowany niż uczeni w Piśmie i faryzeusze, a ich przepełniała zawiść. 

Jedną z ważnych prawd, których możemy się nauczyć z tego fragmentu, jest to, że grzech zawiści prowadzi nas do nieracjonalności i głupoty.  Ten grzech nas zaślepia i sprawia, że myślimy i mówimy niemądrze.  Tak właśnie postępowali uczeni w Piśmie i faryzeusze.  Kto przy zdrowych zmysłach „oskarżałby” Jezusa o czynienie czegoś tak dobrego jak uzdrawianie w szabat?  Tylko ci, których zaślepiła zawiść.

Choć ten fragment budzi niepokój, miejmy nadzieję, że będzie to niepokój, który przyniesie dobro.  Powinien stać się dla każdego z nas okazją do przyjrzenia się własnemu życiu i zbadania naszych relacji z innymi.  Czy dostrzegasz zawiść w którejś z tych relacji?  Czy zauważasz, że czasami zachowujesz się i myślisz nieracjonalnie wobec tej czy innej osoby?

Zastanów się dziś nad wszelkimi skłonnościami, które możesz mieć do upodabniania się do uczonych w Piśmie i faryzeuszów.  Pamiętaj, że ich postępowanie zostało opisane w Piśmie Świętym, aby pouczyć nas o tym szpetnym grzechu, z którym czasem się zmagamy.  Niech to, co budzi w nim niepokój, pobudzi cię do pracy nad uwolnieniem się od zawiści w twoim życiu.

Panie, naprawdę pragnę wolności od grzechów pychy, zawiści i zazdrości.  Pomóż mi dostrzec je w moim życiu, żałować za nie i zastąpić je Twoim miłosierdziem i Twoją miłością.  Jezu, ufam Tobie.

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Święty dnia – Święty Piotr Klawer