Polski

Pokora przygotowuje drogę Chrystusowi

8 grudnia 2019
Druga Niedziela Adwentu
Czytania na dziś

(Uwaga: w USA uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny zostaje przeniesiona na 9 grudnia)

„Głos wołającego na pustyni.  «Przygotujcie drogę Panu, prostujcie Jego ścieżki»”.  

Mateusz 3:3 (Rok A)

Marek 1:3 (Rok B)

Łukasz 3:4 (Rok C)

W tę Drugą Niedzielę Adwentu otrzymujemy do rozważenia postać św. Jana Chrzciciela.  Jakże wielkim jest on darem!  Sam Jezus powiedział, że „między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela” (Mateusz 11:11).  Cóż za pochwała!

Co sprawiło, że Jan był tak wielki?  Możemy wskazać zwłaszcza dwie rzeczy.  Pierwsza wiąże się z jego powołaniem, a druga z jego cnotą.

Przede wszystkim Jan był wielki, ponieważ stanowił przejście od proroków Starego Testamentu do Nowego Testamentu.  Był pomostem przygotowującym na nowe życie, które miało nadejść.  Jego wyjątkowa misja czyni go naprawdę wielkim.

Ale Jan był wielki nie tylko ze względu na swoje wyjątkowe powołanie, lecz także ze względu na cnotę, którą żył.  I właśnie ten dar bardziej niż jakikolwiek inny warto rozważać, aby czerpać z niego natchnienie.

Szczególną cnotą Jana była pokora.  Uważał się jedynie za „głos wołającego na pustyni”.  A Słowem, które głosił, był Jezus.  

Jan przyznawał, że nie jest godzien nawet schylić się i rozwiązać rzemyka u sandałów Jezusa (Marek 1:7).  Wielu go chwaliło i wielu za nim szło, a mimo to nieustannie mówił o Jezusie: „Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał” (Jan 3:30).  Jan nie zabiegał o pochwały i zaszczyty; jego misją było raczej wskazywanie wszystkim Zbawiciela świata.  Mógł zabiegać o szacunek i pochwały wielu ludzi i z pewnością by je otrzymał.  Być może obwołaliby go nawet królem.  Jan jednak z całą gotowością pragnął wypełnić swoją misję, a potem poddać się okrutnemu mieczowi kata.  Jego pokora była tak wielka, że skupiał się wyłącznie na Jezusie i pragnął jedynie wskazywać na Niego.

Zastanów się dziś nad taką pokorą we własnym życiu.  Czy masz skłonność do wskazywania na siebie, czy na Chrystusa?  Czy szukasz pochwał innych, czy też pokornie kierujesz wszelką chwałę i uwielbienie ku Bogu?  Pokora jest drogą, którą szedł św. Jan Chrzciciel, i drogą, którą każdego dnia musimy starać się podążać.

Panie, dziękuję Ci za dar św. Jana Chrzciciela.  Niech jego świadectwo pokory będzie dla mnie natchnieniem na mojej chrześcijańskiej drodze.  Pomóż mi, Panie, zawsze wskazywać innym Ciebie, a nie siebie.  Jezu, ufam Tobie.

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Materiały na Adwent

Obejrzyj na YouTube