2 lutego 2020
Ofiarowanie Pańskie — święto
„Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”. Łukasz 2:29-32
Świętujemy dziś chwalebne wydarzenie ofiarowania Jezusa w świątyni przez Maryję i Józefa. Symeon, człowiek „sprawiedliwy i pobożny”, czekał na tę chwilę przez całe życie. Przytoczony wyżej fragment to słowa, które wypowiedział, gdy ta chwila wreszcie nadeszła.
To głębokie wyznanie wypłynęło z pokornego serca pełnego wiary. Symeon mówił mniej więcej tak: „Panie nieba i ziemi, moje życie jest już pełne. Ujrzałem Go. Trzymałem Go w ramionach. To właśnie On. On jest Mesjaszem. Niczego więcej w życiu nie potrzebuję. Moje życie się spełniło. Teraz jestem gotów umrzeć. Moje życie osiągnęło swój cel i szczyt”.
Symeon, jak każdy zwykły człowiek, zapewne wiele w życiu doświadczył. Zapewne miał wiele ambicji i celów. Było wiele rzeczy, na które ciężko pracował. Kiedy więc powiedział, że jest już gotów „odejść w pokoju”, oznaczało to po prostu, że cel jego życia został osiągnięty i że wszystko, na co pracował i do czego dążył, znalazło w tej chwili swoje zwieńczenie.
To bardzo wymowne słowa! Są one dla nas naprawdę wspaniałym świadectwem w codziennym życiu i przykładem tego, do czego powinniśmy dążyć. W tym doświadczeniu Symeona widzimy, że istotą życia musi być spotkanie z Chrystusem i wypełnienie naszego celu zgodnie z Bożym planem. Dla Symeona celem tym, objawionym mu dzięki darowi wiary, było przyjęcie Dzieciątka Jezus w świątyni podczas Jego ofiarowania, a następnie poświęcenie tego Dziecięcia Ojcu zgodnie z Prawem.
Jaka jest twoja misja i jaki jest cel twojego życia? Nie będą takie same jak u Symeona, ale będą do nich podobne. Bóg ma dla ciebie doskonały plan, który objawi ci w wierze. To powołanie i ten cel będą ostatecznie polegać na tym, by przyjąć Chrystusa w świątyni swojego serca, a następnie wielbić Go i oddawać Mu cześć na oczach wszystkich. Przybierze to niepowtarzalną postać, zgodną z wolą Boga wobec twojego życia. Będzie jednak równie doniosłe i ważne jak powołanie Symeona i będzie stanowić integralną część całego Bożego planu zbawienia świata.
Zastanów się dziś nad swoim powołaniem i swoją życiową misją. Nie przeocz swojego powołania. Nie zaniedbaj swojej misji. Nieustannie słuchaj, wyczekuj i działaj z wiarą, w miarę jak ten plan się odsłania, aby i tobie dane było kiedyś radować się i „odejść w pokoju”, z pewnością, że to powołanie zostało wypełnione.
Panie, jestem Twoim sługą. Szukam Twojej woli. Pomóż mi odpowiadać Tobie z wiarą i otwartością i pomóż mi mówić Ci „tak”, aby moje życie osiągnęło cel, dla którego zostało mi dane istnienie. Dziękuję Ci za świadectwo Symeona i modlę się, abym i ja mógł kiedyś radować się spełnieniem mojego życia. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Dalsza lektura – Ofiarowanie Pańskie
