Czwartek, 19 marca 2020
Uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny
Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów. Mateusz 1:20
Jakże błogosławionym człowiekiem był św. Józef. Został powołany, by być ziemskim ojcem Syna Bożego i małżonkiem Matki Bożej! Ta odpowiedzialność musiała napełniać go podziwem, a wobec tak wielkiego powołania musiał niekiedy drżeć ze świętej bojaźni.
Warto jednak zauważyć, że początek tego powołania zdawał się naznaczony czymś, co wyglądało na skandal. Maryja była brzemienna, a dziecko nie było Józefa. Jak to możliwe? Jedynym wyjaśnieniem z ludzkiego punktu widzenia była niewierność Maryi. Było to jednak tak sprzeczne z tym, za kogo Józef Ją uważał. Wobec tego pozornego dylematu z pewnością musiał być głęboko wstrząśnięty i zdezorientowany. Co powinien zrobić?
Wiemy, co początkowo postanowił zrobić. Postanowił oddalić Ją potajemnie. Wtedy jednak anioł przemówił do niego we śnie. A gdy Józef obudził się ze snu, „uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie”.
Jednym z aspektów tej sytuacji, nad którym warto się zastanowić, jest fakt, że Józef musiał przyjąć swoją małżonkę i Jej Syna z wiarą. Ta jego nowa rodzina przekraczała możliwości samego ludzkiego rozumu. Nie dało się tego pojąć jedynie przez próbę rozumowego wyjaśnienia. Musiał podejść do tego z wiarą.
Wiara oznaczała, że musiał oprzeć się na głosie Boga przemawiającego do niego w sumieniu. Tak, oparł się na tym, co anioł powiedział mu we śnie, ale przecież był to sen! Ludziom śnią się najróżniejsze dziwne rzeczy! Jego naturalnym ludzkim odruchem byłoby podanie tego snu w wątpliwość i zastanawianie się, czy był prawdziwy. Czy rzeczywiście pochodził od Boga? Czy to Dziecię naprawdę jest z Ducha Świętego? Jak to możliwe?
Na wszystkie te pytania, a także na każde inne, które mogło zrodzić się w umyśle św. Józefa, odpowiedź mogła dać jedynie wiara. Dobra nowina jest jednak taka, że wiara rzeczywiście daje odpowiedzi. Wiara pozwala człowiekowi stawiać czoła życiowym niejasnościom z siłą, przekonaniem i pewnością. Wiara otwiera drzwi do pokoju pośród niepewności. Usuwa lęk i zastępuje go radością płynącą ze świadomości, że podążasz za wolą Boga. Wiara działa i wszyscy potrzebujemy jej w życiu, aby przetrwać.
Zastanów się dziś nad głębią swojej wiary w obliczu pozornych trudności. Jeśli czujesz, że Bóg wzywa cię teraz do podjęcia jakiegoś wyzwania w twoim życiu, idź za przykładem św. Józefa. Pozwól Bogu powiedzieć ci: „Nie bój się!”. Powiedział to św. Józefowi i mówi to również tobie. Drogi Boga są o wiele wyższe niż nasze drogi, Jego myśli o wiele wyższe niż nasze myśli, Jego mądrość o wiele wyższa niż nasza mądrość. Bóg miał doskonały plan dla życia św. Józefa i ma go także dla ciebie. Każdego dnia krocz drogą wiary, a zobaczysz, jak ten wspaniały plan się realizuje.
Panie, uzdolnij mnie do kroczenia drogą wiary każdego dnia. Pozwól mojemu umysłowi wznieść się ponad samą ludzką mądrość i dostrzegać Twój Boży plan we wszystkim. Święty Józefie, módl się za mnie, abym mógł naśladować wiarę, którą żyłeś. Święty Józefie, módl się za nami. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp Krzyża – Rozważanie dwudzieste drugie – „Oto Król wasz!”
Modlitwa o powstrzymanie pandemii koronawirusa
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
